Grania czas!

Powrót! I to jaki ;)

2012-01-24T07:45:00.002+01:00

Dawno mnie nie było tu.

Zawalony pracą, wolne chwile poświęcałem na granie (Assassin's Creed Brotherhood, Infamous 2, Skyrim, Uncharted 3, F.U.E.L, Test Drive Unlimited 2, Modern Warfare 3) i nie miałem kompletnie chęci na pisanie. I to nawet tak, że pojawiła mi się nie raz i nie dwa myśl by zamknąć bloga. Ale... dziś, w pociągu, natchnęło mnie :)

Powrót nastąpił do...

M.A.G.!!!!

Po tym hitchcockowskim wstępie ;) .... wyjaśnię fenomen tej gry której na youtubie pełno kiepskiej jakości filmików ze źle postawionymi stopami na dachu (jakby engine do CODów były takie super ;P)

Gfx - porównałem sobie na gorąco, bo Maksiek zażyczył sobie partyjki w MW3 1 vs 1 więc się poprzyglądałem. Ugh... te rozmazane tekstury i słabej jakości rośliny (i na tym zakończę porównanie bo nie o tym miało być ^_^ pod względem roślin, to MAGa pobija jedynie SOCOM, ale za to zniszczenia wszelkiego rodzaju - to Bad Company 2 / BF3 rządzi.

Pod względem realizmu - BF3 pobija wszystkie gry, pod względem textur natomiast mag ustępuje jedynie Uncharted 3 i Killzone 3 (ale tym to ustępują wszystkie gry...). Tym razem naprawdę kończę porównywać ;)

Tu chodzi o gameplay - Mariusz dostał BF Bad Company 2, ale stwierdził - "nuda, mało ludzi".

Właśnie, pod względem kreowania chaosu lub odwrotnie - porządku, Mag nie ma sobie równych.

To już nie takie chaotyczne bieganie i krzyczenie do voice-commów "medic!" jak było tuż po release gry (po MW2 i przed BF Bad Company 2). Teraz, w AD 2012 squady w obrębie plutonów często-gęsto okupowane są przez klany. A nawet jeśli nie - to ludki trzymają się razem, by być w pobliżu dowódcy i wypełniać jego rozkazy. Wciąż gram najemnikiem Valoru - 65 level w drodze, jeszcze kilka i będzie "veteran" i okazja na zmianę strony. Kuszą mnie hi-tec'owi najemnicy Raven.

Już nikt nie krzyczy "medic!" - ludzie widzą krzyże (symbol medyczny z paskiem wykrwawiania się, więc widać czy medyk zdąży uleczyć), czasem "las krzyży" i odpowiednio do tego reagują (w drugim przypadku las krzyży jest oznaką, że jakaś ekipa zrobiła pułapkę i ostro ścina każdego kto podejdzie). Niemniej, poza najmniejszymi mapami lub postrzałem poza linią frontu na dużych mapach - już się nie zdarza by ktoś popełniał samobójstwo. Jednak przewaga jaką daje przywracanie do życia jest nieoceniona (i przeciwnik często dobija, głównie nożami by nie ujawniać swojej pozycji hałasem).

Mini mapka i oznaczanie wrogów - mimo, że w MAGu jest permanentny tryb hardcore (choć przy mocnych zbrojach i słabym kalibrze trzeba czasem sprzedać kolesiowi kilka strzałów, za to na nieosłoniętej głowie jedne headshot i po sprawie), to mapka pełni ważną rolę - "identyfikacja wrogów na słuch" (swoją drogą jest też inny patent - napisy nad głowami swoich nie zawsze są widoczne, szczególnie przy postaciach na skrajach ekranu - rozpoznawanie wrogów po sylwetkach ma znaczenie!). Stąd - generowany i wykrywany wcześniej hałas jaki czyni wróg ma istotne znaczenie.

Ostatnio widziałem bardzo dobrze zorganizowane akcje przyszpilania respawn-pointa przez odziałek 8 Raven'ów uzbrojonych w karabiny szturmowe z tłumikami. Na mapie "sabotage" Valoru (tej z kopalnią na Alasce) bardzo szybko zdobyli punkt A, a potem przecięli drogę między respawn-pointem, a punktem obrony C (ostatecznej obrony) i likwidowali wszystkich nadbiegających perfekcyjnie. W tym czasie inne oddziały ogarnęły punkt C i gra skończyła się po niecałych 5 minutach (z zakładanych 20tu!).

Dla odmiany, Valor pokonał Raven i SVER na mapie "escalation", na pustyni pełnej zrujnowanych radarów - to tryb dla 3 stron walczących o dominację i zdobycie punktów A, B, C i głównego - D. Mapa pustynna jest dziwna - tylko pagórki, liche krzaczki, te radary, budowla na środku i piach. Łyso, zupełnie inaczej niż w dżunglach, na których obsadzono mapy Ravenów. Wbrew pozorom, nie był to camp-festival dla snajperów, ale dobrze zorganizowany rajd "od wydmy do wydmy". Afrika-corps w wykonaniu obdartusów ze SVER, marines z Valor i czarnych Kruków ;) And guest what? Valor wygrał na tej mapie po 10ciu minutach (z planowanych 20tu!). Najbardziej utkwiły mi w pamięci dwa komentarze, wygłoszone w voice-commach jeden po drugim:

"omg, we're gonna win this time!"

"ja pierdolę, koleś nie nawalaj tak!"

Niestety, ja nie mialem włączonego voice-comma, ale chyba zacznę, między innymi po to by przywitać się z naszymi :)

Poczucie "walki na froncie" jest w MAG bardzo silne. Przez jednoznaczne przypisanie do jednej strony, przez rozległość map i mnogość celów i jasne, wspierane przez grę rozkazy. Fakt, na niektórych mapach i trybach w BF3 też tak jest, ale tam, szczególnie w wersji PS3 i 12 ludkach na stronę, walki są raczej kameralne. Ja, po wielkim tourne od ostantniej gry w MAG na wiosnę zeszłego roku, gdzie zaliczyłem wiele lub chociaż kilka godzin w grach SOCOM 4, COD Black Ops, Resistance 3, Killzone 3, Battlefield 3, Uncharted 2, COD Modern Warfare 3 i Uncharted 3 trochę obawiałem się powrotu do starego, dobrego MAGa. MAGa nie lubianego przez większość ludzi ;) Ale... gdy w najnowszym numerze PSN "Pulse" zobaczyłem gameplay z DUST514, shootera osadzonego w świecie EvE Online i tak jak MAG - rozgrywanego w meczach na 256 graczy coś we mnie drgnęło. I powiedziało "sprawdź MAG". No i sprawdziłem.

I... Wsiąkłem znów.

Jest mi dużo lepiej. Skill podskoczył. Celowanie przez zwykły kolimator i headshotowanie (padem!!!) ludków, których głowy mają może milimetr na ekranie 50" tv wychodzi mi znakomicie :) Również wyczucie i strzelanie w warunkach zerowej widoczności (dym) czy przez krzaki. Perfect! Pierwsze gry po powrocie zdumiały mnie - byłem w czołówce graczy w squadzie pod względem punktów, raz otarłem się o MVP (most valuable player), a już następne gry... również nie zauważyłem spadku formy. Z niecierpliwością czekam na kolejne levele, co przy 2600 XP za mapę "domination" na terenach Valor (obrona rafinerii)- tak, Skipper, 2600 punktów!!!! - nie będzie trwało długo ;)

Cieszy mnie fakt, że kolejny z kumpli - świeżynka w świecie gier, poznała sie na MAGu. "Gameplay jest po prostu fajny" jak twierdzi Mariusz. "Inne gry jak Bad Company, może i mają fajniejszą grafikę, ale w MAGa gra mi się po prostu... fajniej!".

Szczerze mówiąc, mi też. A muszę dać Mariuszowi grę w piątek bo mu obiecałem!! :D

Gdy gra rodzi frustrację

2011-11-22T07:09:00.002+01:00

Czasem mam problem z określeniem w co tak naprawdę chciałbym pograć. Są gry co pociągają klimatem, a są gry które mnie nakręcają sposobem w jaki łatwo osiągam satysfakcję z rozgrywki. I tu dochodzimy do sedna. Bo czasem jedno nie idzie w parze z drugim. I wtedy jest źle.

Najfajniej gra mi się w gry, w których mam wolność wyboru - w mniejszym lub większym stopniu, ale zawsze wolność. Wolność która polega na tym, że jeśli czegoś nie mogę zrobić, na czymś się zatnę - gra daje mi możliwość zrobienia tego w inny sposób. I wtedy nie zawsze klimat jest tym, co trzyma mnie przy grze.

Stąd pewnie - dlatego tak fajnie gra mi się w multiplayery, bo tam można wszystko. No, ale gry to też historia, przemycana w postaci kampanii singlowej i tu traktuję to zawsze jak film czy książkę. Jeśli dobra, lub ciekawa - chcę wiedzieć co będzie dalej. Gorzej, jeśli film się urywa, książka nie ma części kartek, a gra... nie pozwala grać dalej.

Nie jestem graczem hardcore'owym. Nie mam czasu, cierpliwości oraz chęci by w kółko robić to samo tylko po to by nabić jakiś tam wynik. Stąd tak krótko czasem wytrzymuję w multi - "bo wszystko już widziałem". Gorzej, gdy gra singlowa jest tak zrobiona, że odechciewa się grać. Mimo fajnego klimatu.

Alice - the Madness Returns.

Napaliłem się na tę grę, bo uwielbiam takie klimaty. Psycho-groteski. Po obejrzeniu trailera, krwawego, niepokojącego, gdzie urocza Alicja zmienia się w horror - byłem ostro ciekawy, jakieżto wytwory pokręcone będą dalej? Ok, zakupiłem i lecimy!

Gfx na unreal engine jest - no wiadomo, jak wyglądają gry na tym silniku. No nic, klimat się liczy. Gram sobie, gram, w grze jest jedna, jedyna słuszna droga, ale póki mi idzie, nie jest to problemem. Niestety, moja prywatna tragedia objawia się już w 2gim epizodzie, gdzie Alicja trafia do Krainy Czarów i skacze sobie po grzybkach czy lewitujących kostkach domina.

Ja czasem lubię gry w których można poskakac, polatać czy wykonywać mix obu tych czynności. Np. w inFamous - tam, wielki otwarty świat, postać - parkourzysta - więc sposób poruszania się przeniesiony z poziomu ulic również na dachy. Podobnież w the Saboteur czy Assasin's Creed. Tyle, że w każdej z tych gier, do osiągnięcia celu było milion dróg. Nie da się tak, to można spróbować inaczej.

Niestety, Alicja to gra jedno-liniowa. Przejdziesz tak, jak chce twórca i zero szans na alternatywę. ZERO. Skakanie w Alicji jest łatwe - wystarczy nacisnąć X. Można też podlecieć - skacząc i przytrzymując X. Z lądowaniem jest już gorzej, bo Alicja nie potrafi się złapać niczego, a grawitacja okrutnie skraca lot. A skoków między znacznie oddalonymi od siebie kostkami domina, krawędziami, czy grzybkami jest okrutnie wiele. I to ułożone tak, że najmniejszy błąd, o który nietrudno, jeśli odległości są tak duże, że trzeba wykonać skok, podlecenie, i skok W-TYM-JEDYNYM-WŁAŚCIWYM-MOMENCIE niweczy wszystko, całą drogę. Nawet, jeśli była ona absurdalnie długa.

Skakałem w kółko po tych kostkach domina, raz po raz spadając i wracając do początku ścieżki. Co kilka minut zwiedzałem (na dole) całą lokację, bo może gdzieś jest ukryta ścieżka do następnej sceny, która pozwoliłaby mi ominąć te przeklęte skoki. Niestety - nic. Jako, że klimat mnie trzymał, próbowałem absurdalnie długo pokonać JEDNĄ ścieżkę. Wg zegarka - prawie godzinę. Godzinę psu w dupę... bo jestem w wieku, gdy gry wyliczam na godziny, a każda z nich, kiedy mogę pograć jest cenna.

Być może to kwestia tego, że mam za mały skill w padzie? Po 3 latach grania - i don't think so. Inne gry dają radę, a mam ich ogranych naprawdę dużo. I w żadnej nie spotkałem się z aż taką blokadą - nawet w osławionych oskryptowanych kampaniach singlowych Call Of Duty - można praktycznie każde miejsce przejść na wiele sposobów, zawsze jest jakaś alternatywa. No i checkpointy - być może, one uratowałyby tę ścieżkę?

I tak... fajna gra, ale chyba pójdzie na sprzedaż. Nie mam ochoty wracać, szczególnie, że pewnie takich kretyńskich rozwiązań będzie więcej. A czas to pieniądz. A ten może zostać wykorzystany inaczej, np. na MW3 ;)

Przerwa w multi ;)

2011-11-15T13:34:00.001+01:00

Nie wiem czy to przeżyję...

...ale już spróbowałem wejść w Wonderland. Groteska, a właściwie... gore-teska ;)

Killing Machine część 2: k/d=16/1!!

2011-11-02T09:07:00.002+01:00

Staram się unikać postowania dzień po dniu, ale w powyższym przypadku nie mogłem się powstrzymać :). Dołączyłem do gry w którą grał Maciek, wylądowaliśmy w tym samym teamie. To tryb podbój na mapie nocnej "autostrada do Teheranu".

Wpierw udałem się do flagi B, która jest na autostradzie, a później po naprawieniu konającego tam wozu pancernego - wsiadłem do niego i dołączył do mnie zmyślny KaeMista. Pojechałem wprost na stację benzynową (flaga C) bo ten cel nam umierał. I tam... manewrując bwp tam i nazad, strzelając z działka w nadjeżdżającego t-90 oraz BWP oraz próbujących nas ściągnąć z RPG wrogów spowodowałem, że do końca gry cel był nasz!

W między czasie musiałem często opuszczać wóz, naprawiać go razem z kolegą, jednocześnie strzelać z karabinku i przeżyć.

Po pewnym czasie wóz przestał istnieć więc pozostało kryć się w gruzach i często zmieniać pozycję. Aż wreszcie skończyła mi się amunicja w karabinku i został pistolet. Żadnego wsparciowca który by rzucił ammo jak na złość nie było w pobliżu.

Śmierć przyszła wtedy gdy napadło mnie dwóch i to na sekundę przed końcem!

Reasumując, 8 killi ze karabinku SCAR-H, 2 z pistoletu M1911 z tłumikiem, 2 z RPG oraz 4 z wozu pancernego.

I luv BF3!!!

Pole Walki - killing machine!

2011-11-01T10:19:00.007+01:00

Takie mecze lubię :) bo kto nie lubi, z kill/death ratio = 2.4... Punktowo też nie najgorzej, choć częściej ląduję w środku teamu niż na jego wierchu.

BF3 poprzez swoją różnorodność - wciąga mnie tak jak kiedyś wciągnął MAG i BFBC2. Co prawda teraz dopiero zaczynam, bo nabiłem ledwie 7 godzin i do ok 150 godzin MAGa oraz 70+ godzin w Bad Company 2 trochę brakuje, ale wtedy, te dwie gry można powiedzieć walczyły ze sobą o mój czas. Teraz sprawę mam można powiedzieć - czystą. BF3 nie ma w tej chwili równie wciągającej konkurencji.

Prawda - mam też na celowniku inne gry włącznie z pecetową Call Of Duty Black Ops. To w ramach testu i sprawdzenia się w warunkach PC-towych nolif..., tzn pro-gamerów ;). Po zaledwie 3 godzinach (nie wiem dokładnie bo "karta postaci COD" z historią gry odblokowuje się dopiero po 10 lvl a ja mam 8) jedno co mogę stwierdzić: nie ogarniam myszy. Paradoksalnie, najlepiej mi się grało na pececie padem, mimo iż ten zachowywał się zupełnie nie tak jak pad zachowywać się powinien. Innymi słowy - jest mega różnica w odczuciu grania padem na konsoli i pececie. A mowa jest o tej samej grze!

Podsumowując Black Ops PC: jak narazie jestem failing machine, a sama gra mnie zniechęca i rodzi frustrację. Jak ma nie rodzić, jeśli moje mecze kończą się k/d = 0,11 ;)

W Black Ops PS3 dochrapałem się 34 levelu w multi i zorientowałem się, że niektórzy gracze brzydko grają. Miałem już kilka wywaleń z meczu i to zawsze wtedy gdy byłem 1-2 w teamie, ale w innych meczach i przed i po, gdy byłem taki sobie - toto się nie zdarzało. A może to przypadek? Obojętnie co by to nie było - przerwane mecze i wyniki z nich szlag trafia, więc trochę niefajnie. Sama gra nie jest zła, szczególnie jeśli grać w dual-screen na dwa pady i jest dobrą odskocznią od BF3.

Inni pretendenci do multi tej jesieni w moim prywatnym rankingu: Killzone 3 oraz Resistance 3. Killzone 3 - to co ugrałem, to kilka godzin i odblokowanie dokładnie połowy rzeczy do odblokowania na klasie Taktyk. Pewnie jeszcze wrócę do gry, ale tu czuję efekt KZ2 - tam zrobiłem ledwie kilkanaście godzin. Bardziej w obu grach wciągnął mnie single (KZ3 ukończony, KZ2 - 3 razy prawie ukończony).

Natomiast Resistance 3 to głównie niesamowity single. Wciąż jeszcze nie dokończyłem, ale to zrobię jak się trochę nasycę BF3. Spróbowałem też multi - mocno CODopodobny, ale po kilkugodzinach mi się znudził. Single lepszy. W obu powyższych grach ogólne k/d utrzymuje mi się na poziomie 0,7-0,8 więc nie jest źle. Również w BF3 na dzień dzisiejszy ogólne k/d jest 0,79 i jeśli będzie więcej takich meczy jak 24/10 (tego samego wieczora było - 15/10, 6/5 ale i 6/13) to pewnie się podniesie.

Podsumowując te multi zestawienie

Gry które trzymają mnie swoim multi mają dwie cechy - albo są do bólu taktyczne (BF, MAG) albo są szybkie, w sam raz na 10 min i mają mnóstwo nagród (COD). I muszą być "modern". Zestaw sci-fi sprawdza się, ale na dłuższą metę ciekawsza jest tam historia niż wyrzynka.

Pole Walki - wciąga jak bagno :)

2011-10-28T10:29:00.004+02:00

No... muszę powiedzieć, że mimo wszystkich obiekcji - gra mega wciąga i jest mega fajna. Wczoraj narzekałem trochę na brak celów (fragów), teraz po 3h gry mogę jedynie stwierdzić - MYLIŁEM SIĘ :). Ostatni mecz zakończyłem z k/d = 11/2 (!), co nie byłoby możliwe przy współudziale kogoś dobrego za kierownicą czołgu, bo ja siedziałem przy karabinie maszynowym.

Natomiast walki na piechotę - tu się pochwalę: używam tylko karabinków M4A1, AKSU-74 (powoli zastępowany przez SCAR), jedyne przyrządy optyczne to.... muszka lub kolimator i w jednej rundzie - 5 headshotów w serii :D. Z czego połowa zrobiona pistoletem. Snajpowaniem nie mam zamiaru się 'skalać', więc klasę recon omijać będę szerokim łukiem.

Andrzej, przestań grać w kampanię, tylko dawaj do Sons of Gehenna!

Pole Walki czeka! Synowie Gehenny, c'mon!

2011-10-27T10:04:00.002+02:00

i tyle w temacie :) Mimo ambiwalentnych uczuć (bo ZA MAŁO LUDZI!!!! 24 graczy zamiast 64 to pomyłka jakaś przy mapach większych niż te w MAG, a tam hasało 256 ludzi!) - gra wciąg.

Pluton "Sons of Gehenna" otworzył swoje podwoje i rekrutuje - Maciek, Andrzej, nie stać, nie czekać, wbijać mi sie na hardcore'a!! (i każden kto jest na PSN też :D)

Gra urzeka mnie tylko w trybie hardcore.

Hooah!

iPad: the Battle for Wesnoth - the Dark Hordes

2011-10-23T15:10:00.005+02:00

Kiedyś na mojego iPada trafiła strategia turowa, którą znalazłem bo "była podobna do Warlords i Heroes of Might and Magic". Ale dopiero teraz, gdy moja latorośl okupowała komputer, a małżonka - TV, ja nie mając nic innego do roboty zacząłem sprawdzać gierki które mam na iPadzie. I... wsiąkłem. The Battle for Wesnoth: the Dark Hordes okazało się grą, którą bardzo, bardzo szukałem.

Tak jak kiedyś, proste Warlords (na Amigę) spowodowało wiele bezsennych nocy, tak i teraz tego rodzaju strategia spowodowała, że pojawił się znów "syndrom jeszcze jednej tury". W tej chwili robię 3cią kampanię i oderwać się nie mogę.

Fabularnie - to fantasy. Rasy elfów, ludzi, nieumarłych, orków i pewnie jeszcze wielu innych, których jeszcze nie spotkałem, dzień i noc toczą krwawy bój o władzę nad Wesnoth.

Mechanika jest prosta: wysyłaj kolejne jednostki do boju, nowe rekrutuj, ale też dbaj o to, by mieć za co rekrutować - kontroluj okoliczne osady, bo to one dostarczają hajs. Każdy hex terenu ma swoje bonusy i kary do poruszania się, walki, obrony jednostek. Dzień i noc - mają również wpływ na jednostki: dobre lepiej walczą w dzień, a te o charakterze chaotycznym - dla nich noc jest stworzona.

Jednostki w walce zdobywają doświadczenie, które później procentuje ekstra właściwościami jednostki klasy weteran. By leczyć oddziały po walce, możemy je przemieścić do najbliższej osady (i dać jej odpocząć parę tur) lub wynająć kapłana/medyka, który leczyć będzie nasze oddziały w polu. A gdy scenariusz skończy się zwycięstwem, jednostki które przetrwały mogą towarzyszyć nam w kolejnej rozgrywce!

Wszystko to, oraz niska cena samej gierki spowodowały, że... szkoda czasu na pisanie, gdy TAM czeka twierdza do obrony, bo wojna w Wesnoth trwa!

Czasu mało

2011-10-14T17:04:00.003+02:00

i tak na dzień dzisiejszy wygląda mój multiplayer w Killzone 3 ;)

W międzyczasie od ostatniego wpisu zdążyłem:

- skończyć kampanię singlową Killzone 3

- zrazić się do Battlefielda 3 - uruchomiłem betę, i stwierdziłem, że to brzydka grafika (przesiadka z KZ3!), camp-fest, i wogóle.. za długa rozgrywka

- zrobić 7 epizodów kampanii singlowej Call Of Duty Black Ops

- zrobić początkowe misje w kampanii singlowej Resistance 3

- odpalić tryb multiplayer w Resistance 3 i się w nim zakochać

- pograć w multiplayerze KZ3 i potwierdzić, to, że w tym sezonie lubię szybką rozgrywkę :)

- wpaść na pomysł pogrania w Call Of Duty Black Ops na... PC.

Jak mi pójdzie? Wkrótce!!

EvE Online leży i kwiczy (zmieniam skille tylko) i narazie nie wiem kiedy będę miał chęć na powrót "into space".

A czas... tego mam najmniej :/

Killzone 3, partyzantka k/d= 9:4!!!

2011-09-20T09:34:00.003+02:00

Wreszcie skusiłem się na KZ3. Nówka, 99 pln. I do cholery ciężkiej... żałuję, że nie zrobiłem tego po premierze (choć akurat to na dobre wyszło, bo wtedy nie wpadłbym na powrót do EvE Online ;)).

Wrzuciłem grę, jakieś 250 MB patcha i multi. Od razu poczułem "killzone-feeling" gdy mecz pierwszy skończyłem z k/d = 1/21 :D, drugi trochę lepiej k/d = 0/18 (!). No i dalsze oswajanie się z tą grą.

Zmienili dużo, w stosunku do KZ2. Nadal postać żołnierza jest ciężka, grafika olśniewająca a dźwięki miażdżą. I ten wszechobecny śnieg, dym, ogień, latające śmieci... to prawdziwa Strefa Wojny.

Tryby, z nowych, to "Partyzantka" oraz "Operacje". Oczywiście stara dobra "Strefa Wojny" też jest. I krótko - SW to coś a'la Kocioł z MW2, czyli bardzo dużo trybów jeden po drugim: TDM, kontrola obszaru (jak w COD: Domination czy Battlefieldach), polowanie/chronienie jednego z graczy, przejęcie speakera (capture the flag). "Operacje" to coś a'la rush w Bad Company 2. Nie grałem długo, wrzuciło mnie w jakiś meczyk tuż na koniec by zobaczyć jak dzielne chłopaki z ISA rozwalają tamę i zalewają Helgastów wodą (świetnie to wygląda, jak sylwetki helganów z ksywami graczy nad głowami giną w odmętach).

Natomiast moim ulubionym trybem okazała się... "Partyzantka". Czyli też miks różnych trybów, ale w mniejszej ilości graczy - ledwie 8 vs 8. Próbowałem różnych klas postaci - Inżynier (naprawy + CKM), zwiadowca ("czapka niewidka"), sabotażysta (udawanie wroga), medyka olałem... najbardziej spodobał mi się taktyk.

Małe ciasne pełne zakamarków mapy, obłędny światło-cień, oślepianie przez słońce... pod tym względem to najlepsza GFX jaką kiedykolwiek widziałem w multi! I powoli...powoli postać moja uzbrojona ledwie w pistolet maszynowy, a później i w pistolet zwykły oraz zdolność infiltracji (więcej o zdolnościach taktyka, który znacznie się różni od tego z KZ2 na filmie znalezionym na yt) zaczęła grać. Po godzinie multi miałem już mecz w którym pierwsze 2 kille zadałem ja, a po chwili miałem już k/d = 9/4! A do końca meczu przewaga fragów nad moimi zgonami była 18 do 16 o ile pamiętam.

A oto bardzo fajny opis klasy Taktyk plus nie najgorsza jakość samej gry - uwielbiam śnieżną zadymkę!

http://youtu.be/cMH9t-JK1JI

Jeźdźcy Apokalipsy

2011-09-03T17:41:00.003+02:00

Motorstorm Apocalypse odkrył przede mną kolejne swe oblicza (po tym jak wreszcie udało mi się przetrwać ten wyścig z kampanii Tylera (poprzedni post). Nie było łatwo. Dla odmiany kolejny, jeszcze trudniejszy... wciągłem nosem od razu plasując się na 1 pozycji. Ale, ale... to druga kampania, już dla "zawodowców". Next race nauczył mnie pokory... i kosztował mnie wiele prób. Dałem sobie narazie spokój.

I odkryłem multiplayer! Raz, jest to sposób na odblokowanie nowych bryk, dwa, zmagania z innymi graczami to nie jest to samo co z najdzikszymi oszustwami graczy komputerowych. Idzie mi... tak sobie. Lepiej Maksiowi, który o ile jedzie motorem (crossem, ścigaczem lub chopperem) to zajmuje całkiem fajne pozycje (ostatnio 4 na 12!!). W multi są wyzwania graczy przeciwko graczom i zakłady. Jakiś koleś non stop obstawiał przeciw mojemu synkowi. Raz wygrał, raz... przegrał, potem znów wygrał. Jako, że miał włączony voice comms słyszałem, że to na oko jakiś 20+ latek. Przez chwilę walczyłem z pokusą by wysłać mu msg'a o treści: congratulations! You've just been beaten by 7,5 years old child :)... ale machnąłem ręką.

A poniższe filmiki to przykład jak genialnie w tej odsłonie motorstorma zrobiono plansze. Wpierw, szybki wyścig w trybie zawodowiec (tryb żółtodziób jest nudny bo NPCe szybko zostają w tyle).

Molo, po huraganie. Jak widać (pozycja to lewy dolny róg) szczęście mam zmienne:

Molo w czasie huraganu. Tu, 2nd place i to o włos! Zadecydowały 2 setne sekundy :/ Zwrócie uwagę co się dzieje z pogodą i jak wokół łodzie latają. Oraz jak zmienia się tor - fizycznie :). Patent na jazdę w czasie tornada zrobiono już w rewelacyjnej offroadówce "Fuel" (którą prawie kończę - to gigantyczna gra!), ale w Apokalipsie zrobiono to jeszcze bardziej mistrzowsko (jeśli chodzi o grafikę jak i zniszczalność środowiska i te wszystkie śmieci latające).

Muzyka w obu to mixy tej samej muzy co w poprzednim poście. Alien Vampires, blackowe wokale w industrial rave rządzą!

Nie przypuszczałem, że multi w M:A będzie takie wciągające (tym bardziej, że we wcześniejszej grze - Motorstorm Pacific Rift wogóle mnie nie pociągało współzawodnictwo online...)

Speed is all I need...

2011-09-02T11:24:00.003+02:00

Na szybko... Motorstorm Apocalypse jest chyba najlepszy z całej serii i ... w odróżnieniu od Pacific Rift, kampania single jest równie dobra jak multi na 2-3-4 pady!

Tu.. druga już kampania, zaawansowana. Po raz pierwszy NIE WYGRAŁEM!! Przez całą kampanię żółtodzioba byłem 1szy, potem przez kolejne rajdy Tylera - 1 bądź 2. A tu, z okazji nagrania...

Motorstorm Apocalypse 2nd Campain Tyler - My... przez Ezraa_Ezronymius

Flash news

2011-08-29T08:31:00.003+02:00

Paintball

Było super, było krwawo i było kamikaze. W pierwszej grze, oberwałem headshota i to tak nieszczęśliwie, że jeden z metalowych wywietrzników w moim kapeluszu "US Army Bonnie Hat" wbił mi się w łeb. Schodzę sobie z pola i myślę: "ale mokra ta kulka". Gdy na szybkę, od wewnątrz padła mi duża, rubinowa kropla - wiedziałem już, że to nie kulka. Jak ściągnąłem maskę to się dosłownie zalałem krwią (brew, oczodół, po nosie...). Chłopaki w szoku, ja też, maska cała zakrwawiona. Na szczęście szybko była apteczka, woda utleniona, przestało wreszcie lecieć, a next 10 minutes miałem ostre czyszczenie maski.

Przez całą grę zmagaliśmy się ostro z chłopakami ze Skierniewic (team F.S.Z.A.), ale ostatnia gra była nasza - no, też nie chwaląc się: dzięki mojej brawurowej akcji a'la kamikaze wewnątrz budynku :D Czyli szturm zza rogu na umocnioną pozycję wroga (w liczbie 2 szt.). Ostrzelałem ich zdrowo, wyglebiłem się na stertę cegieł, oni ostrzelali mnie również i mój własny kompan ostrzelał mnie też. Wynik - schodzę ja, 2x unfriendly, a budynek został w rękach naszego teamu!

Motorstorm Apocalypse

Za całe 66 pln przyszła do mnie nówka sztuka z banderolą gra. 3 odsłona szaleńczych wyścigów ofroadowych na PS3. Myślałem, że nic nie przebije genialnego Motorstorm Pacific Rift i grę na 3 pady na raz (ekran podzielony na 4 części), ale okazało się, że w apokalipsie gra się w ten sposób jeszcze obłędniej! By odblokować inne pojazdy pograłem trochę w kampanię (tzw. "festival"). Ku memu zdziwieniu, na końcu każdego rozdziału jest porównanie online z kumplami i tu muszę stwierdzić, że zajmuję 1-2 pozycję (period!), a taki Skipper ma wyniki 10x... wait... 20x gorsze od moich (wg nru w rankingu... 463 pozycja (moja) vs Skippera 13144 (no... c'mon ;)).

Pustkowia Nevady

Druga odskocznia to rpg Fallout:New Vegas. Też za niesamowitą jak na PS3 cenę 68 pln (w sklepie wciąż okupuje półki w cenach 139-199). Fallout jak to Fallout. Długi, mroczny, przygnębiający, wciągający i fajny! Z beznadziejną muzą country w radiu, ale zapowiada się kilkadziesiąt godzin przygody :)

Shoot em!

2011-08-22T10:52:00.004+02:00

Narazie w EvE przerwa na jakieś 20-30 dni może? Skille muszą się zrobić. W ramach grania w realu - spotkanie w Andrespolu, testowałem maskę z szybką bursztynową. Nie dość, że antytermiczna to jeszcze podbija kontrast jak elektroniczne naprowadzanie celów! Jestem bardzo happy z tego powodu :). Dodatkow, granie bez munduru i w kapeluszu w upały wymiata. Wreszcie się nie przegrzałem.

Za to kulki Bang, yellow-green mi nie podpasowały. Co mecz - kisiel z lufy i czyszczenie tego. Są zbyt mocno dopasowane do wkładki 0.686 i niestety trafia się czasem taka która pęka :( Tomahawki Classic za to działały bez zarzutu. Może zdobędę wkładkę 0.688-0.689 i będzie lepiej dla Bangów? Elastyczne podejście, kulek jakich chce nie zawsze znajdę.

A jak sama gra? Ba :) fragów dużo, zejść mało i praktycznie każdy jeden mecz wygrany. Szczególnie, że przeciwnik ANI RAZU nie zajął budynku, niezależnie od strony z której zaczynał.

Assault Skill+

Skok przez przeszkodę+

Wspinaczka+

Celność+

Odporność na temperaturę+

Odporność na zmęczenie+

I jest dobrze :D

The Drake is dead, long live the Drake!

2011-08-18T21:11:00.004+02:00

No i... pojawiła się krew. Co prawda moja (jak zwykle), ale tym razem staranniej przygotowałem się do jej upuszczenia. Tzn. tak mi się wydawało, że staranniej :)

http://eve.battleclinic.com/killboard/killmail.php?id=14045524

Mimo tego, że jestem do tyłu równe 31 mln ISK, bawiłem się świetnie.

Nowy Drake będzie lada chwila kupiony, a wszystkie błędy taktyczne zapamiętane i poprawione będą. Szczerze mówiąc zdziwiony jestem jak fajnie (mimo błędów) mi się walczyło, fajne było uczucie jak inne statki przede mną pryskały, wreszcie... zwrotność tego bydlęcia mnie zaskoczyła.

Tego na filmie nie widać, ale do wrót dolatywałem 3 razy, za każdym razem przedłużałem czas mojego postoju dając "się złapać". Hurricane był jednak zbyt wolny, a moje zwroty szybkie więc udawało mi się uciec. Stąd - zabawa w kota i myszkę.

Powtórka... hmm... z przyczyn niezależnych, będzie trochę później. Raz, pojawiła się u mnie chęć na RPGa, konkretnie na Opad Radioaktywny w rejonie New Vegas i dalsze levelowanie w misjach specjalnych w rejonie Korei, podkręcone trochę tym, że właśnie skończyłem czytać military fiction Marcina Gawędy "Kaukaskie Epicentrum" o innej wersji wojny rosyjsko-gruzińskiej z 2008, tym razem w wersji z udziałem Gromu, USAF, Litwinów i SEALsów :D. Z rozpędu zanabyłem kolejną książkę tego autora - "Rebelia" o naszych wyczynach w Karbali (Iraq). Ta, poczeka, bo w kolejności mam kolejne military-fiction, tym razem o wojnie białorusko-polskiej kolejnego autora z warbook.pl - Vladimira Wolffa, konkretnie drugi tom "Czerwona apokalipsa" (wcześniejsza książka - "Stalowa kurtyna" wgniotła mnie w fotel z siłą szarżującego T-91 "Twardy"). Uwielbiam modern warfare!

Btw, kolejny tom z serii Honor Harrington jest w księgarniach, a nie na mojej półce! Więc klimaty EvE książkowo też sobie zapodam. Aaa... zapomniałbym, Drake poczeka chwilę, aż mi sie wyskilują Heavy Missile Launchers Tech II - czyli za 11 dni. Dlaczego? Teoretycznie, mógłbym użyć najlepszych na rynku wyrzutni Tech I - tzw. "Arbalestów" bo do nich pasują super-mocne Caldari Navy Heavy Missiles. Tylko...

...ceny (w kolejności od najgorszej do najlepszej):

Heavy Missile Launcher I - ok 30 tyś ISK
'Malkuth' Heavy Missile Launcher - ok. 300 tyś ISK
Advanced 'Limos' Heavy Missile Launcher - ok 650 tyś ISK
XR-3200 Heavy Missile Launcher - ok.... 3,5 mln ISK (WTF?)
'Arbalest' Heavy Missile Launcher - ok..... 12 mln ISK (WTF?!?!?)
Heavy Missile Launcher II - ok 850 tyś ISK

Dla porównania, battlecruiser kosztuje tylko 27 mln ISK. A potrzebuję takich wyrzutni 7 sztuk. Stąd, nie mając jeszcze skilli na Tech II, i nie chcąc zrujnować się finansowo użyłem kiepawych Limosów. Jaka różnica? Rate of fire. Tyle i tylko tyle. Na Limosach, damage per second (DPS) mam 248, na Arbalestach i Tech II (obie wersje mają identyczne RoF, Tech II ma większe wymagania na power grid i CPU oraz skille, za to jest tani i gorzej się "przepala") powyżej 300. Przepalenie zwiększa to o 20-25%. Czyli... nie dość, że taniej (T2) to jeszcze efektywniej. Jako bonus, można użyć rakiet Fury lub Precision. Pewnie tańsze od frakcyjnych Caldari Navy, a wg statsów jedne mają większy damage, drugie lepiej biją mniejsze statki. A wiadomo co wygrywa tak naprawdę - KASA i efektywność :D

Dobra, logoff, trzeba przestrzelać pukawki ;)

Lol!! Beast in sandbox

2011-08-17T12:58:00.005+02:00

Jak wyglądało moje pierwsze 30 min w battlecruiserze klasy Drake? Spróbowałem wczoraj. Wiem, mam górkę statków do pvp już, ale... to był impuls. Yep, zakupy impulsowe rządzą. Szczególnie takie za 57 mln ISK (wliczając w to 8 mil na ubezpieczenie kadłuba za 27 mil ISK i pełne osprzętowienie Tech 2, 20 dronek ECM Hornet EC-300, stos Imperial Navy Scourge Heavy Missiles oraz.... takie-sobie Tech 1 "Limos" Heavy Missile Launchers).

Oczywiście o zakupie pocisków klasy Friend Or Foe (przydatne, gdy utracimy namiar na przed chwilą stargetowany statek) przypomniałem sobie jak już się wbiłem głęboko w low-sec, ale co się odwlecze to nie uciecze.

Setup bestii (tak, Drake to numero-uno i absolutny hit sezonu 2010/2011 w pvp w Eve - sprawdza się zarówno solo jak i we flotach jako maszynka do mielenia mięsa) ukradłem od Lady Shaniqua'y. Stwierdziłem, że jeśli ona potrafila atakować nim 3 inne battlecruisery na raz i wygrywać, coś musi być z tym setupem OK, że daje radę :)

Przy moich skillach jest... bardzo ok.

Cierpię trochę na brak wyrzutni tech II, ale za 3 tyg będzię już ok. Grunt, by nie zapomnieć kontrolować "overheating" wyrzutni - dzięki temu DPS drastycznie wzrasta...

Tyle teoria.

Praktyka... heh. Było śmiesznie. Wbiłem się w low-sec tą cegłą (swoją drogą, jest bardziej zwrotna niż maleńki stealh-bomber.....lol!). Przez 3 kolejne systemy było pusto. W 4tym - skaczę, i widzę, że na wrotach campi cruiser Tech 3 Legion. I to oflagowany na czerwono, czyli ani chybi pirat-wstrętny-morderca-niewinnych. Na local-chat 5 innych kolesi i myślę sobie "pięknie, więc tu będzie mój grób". Patrzę, koleś 15 km ode mnie, więc jestem w zasięgu jego Warp Disruptora (a on w moim by nie było) i myślę sobie "PKP, grób jak nic, wpadłem!".

Ok, po zrzuceniu gate-cloaka ruszam do akcji i... Legion ucieka! WTF? To ja miałem być ofiarą. Zdegustowany odlatuję dalej. Kolejny system i kolejny gatecamp. Piracki Rapier, krążownik klasy Recon Force, Tech II, określany jako "bardzo niebezpieczny". Myślę sobie znów - będzie się działo! A tu lipa. Gdy tylko koleś zauważył, że skoczyłem Drakiem - dał nogi za pas. WTF? Boją się mnie?

Przez kolejne dwa systemy było pusto, w trzecim znów napotkałem Rapiera (ale innego), w towarzystwie stealh bombera klasy Manticore. I... oni też spitolili na mój widok.

Lol :) poczułem się jak tygrys na przechadzce po lesie...

Ciekawe jak wielki wpływ na to, że oni uciekali ma mój aktualny security status równy... -1.0? (dla przypomnienia co to oznacza: ZŁY się stałem ;-))

Samotny Wilk reloaded

2011-08-16T11:54:00.003+02:00

Sprowadziłem wszystkie swoje bojowe okręty do dwóch baz w low-sec w regionie Black Rise i zacząłem aktywnie latać i szukać guza. Ciężko niestety z tym idzie. Gdy ja się loguję, to ruch w eve wydaje się zamierać, a na local straszą piraci z security status równym -10. Gdzie tam mi do nich. Pewnego razu, w systemie Eha gdy się zalogowałem, jakiś english-speaker nawoływał, że stację campi "cloaked Tengu". Po podaniu nicka campera - okazało się, że to rosjanin. Jako, że koleś gadał coś po rosyjsku na local-chacie z innym ruskojęzycznym, wdawanie się w walkę z nim i jego dwoma pomagierami (tak, wśród ludzi z Ru na localu był jeszcze jeden, trzeci, gracz) w moim krążowniku Tech 1 nie będzie miało sensu. A kusiło mnie i to zdrowo, bo już chciałem zawrzeć szybki sojusz z amerykaninem nawołującym wciąż w kółko "cloaked Tengu is camping station"). Czasu niestety nie miałem zbyt wiele.

Przy kolejnym logowaniu wybrałem się w długą podróż po low-secu, raz - szukając guza, dwa - celem dolecenia do bardzo odległego systemu w którym zostawiłem Imperial Navy Slicera po tym, jak wyszedłem tam z Dziury (wormholem, który później znikł był) opuszczając korporację VuDu. Droga była ciekawa bo wiodła przez low-sec'i oraz 0.0 - Syndicate, jeden z regionów null-space, który nie może być kontrolowany przez graczy i jest kontrolowany przez NPCów z frakcji Sansha. Czyli - dostępny dla każdego. Region, w którym dawno temu szalała moja korporacja Peoples Navy of New Haven! Stara, dobra przestrzeń.

Cruiser klasy Omen, amarrski, dla niepoznaki szybki i shield-tanked (zamiast tradycyjnego armor-tanked) jest szybki i doskonale nadawał się do takiej trasy. Wbiłem się praktycznie w sam środek tego 0.0, trochę poszukałem potencjalnych ofiar i... stwierdziłem, że wracm do domu. Po Slicera polecę kiedy indziej. Przesiadłem się we fregatę Punisher, jedną z 4 przeznaczonych do pvp i do ostrzału i zacząłem na bezczelnego szukać guza. Bezczelnego - czyli bez zachowania moich zwykłych środków ostrożności, czyli latania do obiektów na 100km, robienia pod drodzę safe-spotów by móc uciec itd... Latałem normalnie na 0km, jak jakiś noob, by wpaść w ręce piratów i trochę powalczyć. Innymi słowy - brawura plus kuszenie losu, taki byłem głodny walki.

Pierwsza okazja trafiła się szybko - rzuciłem się na sygnaturę "natural phenomenon", gdyż direct scanner wskazywał, że lata tam sobie cruiser klasy Caracal i wybija NPCów (wraki na scanerze - pojawiały się nowe co jakiś czas). Czyli - easy prey! Sprawdziłem przy okazji pilotów w przestrzeni - okazało się, że dwóch piratów (security status <0) było przelotem, bo znikli z local-chat i został tylko jeden: 3 miesięczny gracz). Easy prey!!!

Niestety nie okazał się taki easy. Próbowałem dwa razy, dwa razy mi uciekał w warp'a. Przez to, że do "natural phenomenon" prowadziły tzw. acceleration gate - nie mogłem doń podejść pod innym kontem, ewentualnie - bookmarkując jeden z jego wraków i później spadając mu prawie na głowę (warpując na 0km). Pogadaliśmy chwilę na chacie i dałem mu spokój.

Przy kolejnym logowaniu stosowałem tę samą technikę aktywnego szukania walki. Wystawiając się na wrotach dłużej niż to potrzeba. Gdy trafiłem na pełny, niezłupiony wrak jakiegoś gallenckiego krążownika (gracz, który padł ofiarą piractwa ze strony innego gracza, poor guy ;))) - zabookmarkowałem go, odwarpowałem na safe-spota i WIEDZĄC, ŻE PAKUJĘ SIĘ W OCZYWISTĄ PUŁAPKĘ, postanowiłem go złupić. Warpnałem na ten wrak na 0km, sprawdzając direct scanner co 5 sekund. Gdy zobaczyłem fregatę klasy Dramiel, wiedziałem, że będzie gorąco. Dramiele to ulubiona broń piratów. Szybkie, małe i śmiercionośne diabelstwa, za jedyne 40 mln szt ;-))

Skoczyłem na wrack, zajrzałem do środka - stuff tech 2 za... 10 mln? Serce zabiło mi szybciej, załadowałem wszystko i dałem "warp to 0km..." na mój safe-spot. Dlaczego uciekłem? Mając w garści taki fajny, drogi stuff, stwierdziłem - kasa lepsza, a walka się znajdzie. Udało mi się! Być może byłem szybki, a być może nie była to pułapka. Sprzęt zrzuciłem na stacji w pobliskim hi-sec od razu wystawiając go na sprzedaż. I wróciłem do "aktywnego szukania guza".

15 min później sytuacja się powtórzyła. Znalazłem kolejny wrak jakiegoś statku, tym razem była to barka górnicza pełna sprzętu za.... 15 mil ISK!! Strip minery Tech II plus jakieś cargo expandery... Znów, szybka akcja, nikt się nie dowalił a ja w długą. I sprzedaż. Efekt całości? 25 mil ISK zarobiłem na czysto :D

Wpadłem na gienialny pomysł by spróbować walk w hi-sec. Tam, jedynie metodą kradzieży z wraków lub kontenerów można się "oflagować" dla okradzionego gracza i pozwolić mu się zaatakować. W ten sposób flota systemowa zostawi taką walkę w spokoju.

Pierwsza ofiara - górnik, któremu zakosiłem cały (!!) urobek, niestety nie dał się sprowokować mimo, że czekałem całe pół godziny! Zmieniłem system na kolejny. I na kolejny, szukając już nie tyle górników, co zwykłych graczy strzelających do NPCów na paskach asteroid. Niestety - nie miałem za dużo czasu i nikt się nie napatoczył.

Innym razem...

Powrót do starego życia

2011-08-11T00:51:00.002+02:00

Jednak nie wytrzymałem dłużej w regularnym corpie. Mimo, że mały, że w 100% piracki - przytłaczała mnie świadomość pewnego rodzaju powinności, które wiążą się z byciem razem. Samotny wilk nie znosi, gdy mu mówić co ma robić ;) więc... rzekłem sayonara!

Interstellar Shipment Vindicators otworzyło swe podwoje. Tzn, dla mnie i dla Dab3ra i może jeszcze dla wojownika prowadzonego przez Bartka. I tyle w temacie - "cru, not corp". Narazie jestem one man army (tj. woman) i baza jest w dwóch systemach w regionie Black Rise. Dziś pierwszy poważny roaming po regionie i okolicach, zakończony tak-sobie: przeżyłem. Pewien koleś z uporem maniaka deptał mi po piętach i gdy odkryłem, że lata on w covopsie, stwierdziłem: dziękuję, spikniemy się na tete-a-tete i za chwilę będzie tu zgraja jego przyjaciół, nie ma głupich!.

Sam mykałem to tu i tam w Omenie, krążowniku. Shield-tanked, Auto Cannon IIs + 3 maluszki ze zdolnościami ECM. Szybkie (1600 m/s), zwinne w miarę i... narazie nuda. Zobaczymy. W zanadrzu jeszcze w pełni przygotowane 5 bojowych fregat, stealh bomber i kolejny krążownik. Jest co... tracić ;)

Łaknę solo-killa jak kania dżdżu (którego notabene mam już po dziurki w nosie, bo sorry, ale jesień tego lata to jakaś pomyłka! W ramach buntu nie będę jadł naleśników z syropem klonowym. I basta. Interpunkcję i gramatykę też mam gdzieś.

Tchuss!

Duszno. I gorąco, jak w pierdolonym Sudanie

2011-08-02T07:27:00.004+02:00

Socom4 Polskie Siły Specjalne trafiły do mnie w formie prezentu. W sumie ucieszyłem sie, bo ze dwa miesiące temu podjąłem decyzję (przy wielkiej pomocy i argumentacji TheMostBeautifulSniperInTehWorld), by gry nie kupować bo "przecież nie będziesz grał w grę, która ma grafikę sprzed pięciu lat!". Ucieszyłem się, bo pomyslałem sobie, że wreszcie wykorzystam gnijący w szafce Sharpshooter i PS Move.

Dawajcie, fiuty!

Gra może podobać się tym, którzy zagrywali się w SOCOM: Confrontation oraz tym, którzy przyzwyczaili się do engine graficznego w M.A.G. Oraz ludziom posiadającym move'a. Może, ale... nie musi.

Dalej, cioty jebane!

Gwoli wyjaśnienia - podtytuły nie są moim widzimisię, to cytaty z gry. Yep, pod tym względem Sony poszło z lokalizacją o krok dalej i w grze nie uświadczymy już choroby o nazwie cholera. "Cholera" to czy tamto napawało obrzydzeniem w Killzone 2 i w Uncharted 2, mi osobiście rzygać się chciało jak takie teksty słuchałem i nie dziwiłem się innym, którzy za nic mieli polską lokalizację i wybierali soczyste, angielskie fucki.

Fuck, dostałem!

O dziwo, kurw w grze nie słyszałem, za to pięknie wplecione są angielskie fucki w polskie teksty. Nie razi to przede wszystkim i jest bardzo naturalne. Hmm... co jeszcze mi się podoba? Z tych tak naprawdę 3 rzeczy które mi się podobają to (WRESZCIE!) kobiece modele postaci. Ale, hold on your horses! Zjebali koncertowo, bo w odróżnieniu od Socom: Confrontation tutaj, na modele trzeba zasłużyć! Całe pierdolone 40 leveli by wskoczyć w skórę JEDNEJ rebeliantki i jednej operatorki SpecOps. Female players are really pissed off!

Żryj to, świnio!

Sharpshooter, a potem z desperacji sam PS Move są.... chujowe. Ciężkie, niewygodne, w dupie mam synergię i uczenie się tego. Gramy na padzie. Dużo lepiej. Rozgrywka czasem przypomina M.A.G. lub tryb z Rush z Bad Company 2, szczególnie w trybie Last Defence gdzie mamy do zabezpieczenia punkty z łącznością A, B, C (tu - kudos dla Zippera, że to są stacje satelitarne przy których trzeba trochę pobyć - tj popisać coś na komputerze sprzężonym z nadajnikiem, a nie leżeć jak kretyn koło flagi), by potem dostać namiary na punkty N1 i N2 w których trzeba rozłożyć nadajniki. I wygrać tryb. Przy okazji, żołnierz który zabezpieczył "uplink" dostaje możliwość wezwania nalotu wroga (co jest o tyle fajne, że taktyczne - a nie jak w innych shooterach "nagrodą" za fragi).

Granat leci!

Gfx... specyficzny engine M.A.G. (twóca Socom4 to Zipper, twórcy MAGa) może się podobać, tutaj, został on dokręcony i doszlifowany, dzięki temu woda wygląda jak woda, światło w dymach i mgle rozprasza się jeszcze piękniej, a woda przypomina wodę. Tylko, po jakiego chuja, jakiś pierdolony kretyn stwierdził, że w tej odsłonie Socom tryby nocne i noktowizja będą niepotrzebne??? Tak, pod tym względem S4 ssie, a S:C dominuje. Ba, S:C dominuje również w swobodnym dostępie do broni i ich modyfikacji, do dowolnego ubierania, modyfikowania i malowania bojowego żołnierza oraz... taktycznie. W S4 z ruchów taktycznych postaci (przecież to TPS do cholery!) pozostało jedynie przyklejenie się do osłony i ... tu trzeba przyznać dosyć fajnie zrobione wychylanie się (no i lepsze celowanie przez przyrządy).

Gorąco jak w pierdolonym Sudanie...

...to niestety nie jest. Gra toczy się gdzieś w Korei, więc i terenowo i muzycznie NIE JEST to bliski wschód. A szkoda, bo wyjący muezini i arabska ceramika były mocno klimatyczne w poprzedniej części (i dlatego też podobał mi się Medal Of Honor 2010). Mapy... te są rozległe, szczegółowe, fajnie zrobione i mają bardzo dużo dróg, camp pointów, wąskich gardeł, pojazdów, beczek i innego syfu który potrafi się zapalić i pierdolnąć zdrowo. Co zmienia trochę sytuację taktyczną.

Żołnierz dostał!

Tego na szczęście nie spierdolili, jest nawet lepiej. Mapa miejsc w które można zranić czy zabić żołnierza jest rozległa, a w samej grze jest oczywiście stały friendly fire (więc nie ma bezkarnego nawalania po swoich), kula to kula - draśnięcie kogoś w twarz równa się wyeliminowaniu wroga, ciężko zbrojni są trochę lepiej chronieni i powolni jak ślimaki, za to lekko zbrojni szybsi. Nadal skok nie pozwala uciec przed kulą, można jedynie zmienić lokację swojej rany z klatki piersiowej na jaja i zejść szybciej. Granatami wreszcie rzuca się normalnie, a arsenał jest rozległy. Zipper odwiedził chyba targi broni Shoot 2010 bo znajdziemy tam wszystkie najnowocześniejszcze zabawki dostępne na rynku (IAR 556, ACR, AK102, SCAR) oraz oczywiście starocie też są (AK47, M4, M16, FAL, IW 80, Famas itd...). W grze bronią boczną może być dowolna brań długa lub pistolet maszynowy (Vector rządzi). Broń którą niesie lub trzyma żołnierz wygląda na nim pięknie, w najdrobniejszych szczegółach widać co ma zamontone na karabinku, a jeśli na plecach tacha coś ciężkiego - sam jest sobie winien.

[piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii....]

Dźwiękonaśladowczy tekst opisujący to co się dzieje po granacie błyskowo-ogłuszającym. Morderczy wynalazek. Za to sam dźwięk Zipper zjebał. Nie wiem co oni robili, ale S4 nie jest nastepcą Slant Sixowego Socom: Confrontation! Dźwięki broni jeszcze ujdą, choć chłopaki ze Slant Six zrobili chyba najlepiej brzmiące bronie na świecie - nic dziwnego, jak się jedzie na wakacje do bazy USMC Foxtrot w Nevadzie z naręczem różnego rodzaju mikrofonów by ponagrywać każdą sztukę broni, każde przeładowanie czy zmianę magazynka to nie ma bata, musi być zajebiście. I było. Cody, BC czy MAG to mogą się schować. S4 niestety dołączy tu do grona innych gier. W grze nie ma najlepszego chyba w shooterach wynalazku czyli proximity voice comms! Jak w każdej innej grze słychać w słuchawkach swoich graczy, niestety NIE MA JUŻ słuchania w surroundzie rozmawiających w zasięgu naszego słuchu (czyli do tych kilku kroków) graczy wroga!!! Skandal i chujnia z pętelką.

Raport!

Gra jest chujowa, ale gra się zajebiście. IMHO, powinna wejść w cenie 99 pln w dniu premiery, bo wtedy byłby sens jej kupienia. Mnie wciągają nawet głupie tryby suppression (team death match), feeling jest MAGowy może to przez to. Oczywiście - nie polecam, i nie jest to prowokacja. Sharpshootera i PS Navi wystawiam na allegro, samego MS Move sobie zostawiam, może przyda się kiedyś. Pad rządzi, można jak zwykle grać półleżąc w fotelu. Overall, k/d mam na żałosnym poziomie 0,29, ale dzięki takim akcjom jak wczoraj (7/5) idzie i rośnie. Dla mnie, jak już mi się ta giera trafiła - jest ona dobrą odskocznią od EvE :)

Ostatnio

2011-07-21T17:21:00.004+02:00

Coś ostatnio nie wychodziło mi wogóle granie (może dlatego, że byłem na urlopie? ;)) stąd taka cisza. Jednak ostatnie dwa dni - udało mi się wreszcie polatać z piratami. Pierwszy dzień to raczej setup kolejnego stealh bombera (o tym zaraz) a wczoraj to już polowanie pełną gębą (choć nie wiem jak się zakończyło, bo jednocześnie ostatnie dni miałem dość wyczerpujące, więc już przed północą...skończyła mi się energia i poszedłem spać).

Kilka dni wcześniej...

Po tym jak utknąłem w low-sec któregoś dnia (bo nie wróciłem do Dziury i następnego dnia następne wejście było... 34 jumpy dalej) postanowiłem swoim tempem udać się w tamtym kierunku, nieśpiesznie, wykorzystując sytuację na solo-roaming po low-sec'ach. Słabo trzymałem się trasy - brak konsekwencji w EvE jest moją cechą nadrzędną ^_^, więc wreszcie wylądowałem w pętli Hevrice-Old Man's Star (tej SŁYNNEJ pętli zwanej jako "Pirates Battleground Arena"). Co parę dni sprawdzałem też gdzie jest kolejne wejście do Dziury, a jako że najmniejszą odległością było 17 jumpów to stwierdziłem "co się odwlecze to nie uciecze" i nie ruszałem się z "areny".

Któegoś wieczora ruszyłem w roaming mijając głównie mniejsze lub większe campy złożone z battlecruiserów. Mój sposób latania stealh bomberem (o ile NIE POMYLĘ KLAWISZY) pozwala mi na w miarę EASY ucieczkę z takiego gate-campa:

Wbijam się do systemu i wiszę w cloaku i rozglądam się, obowiązkowo stukając w scanner kierunkowy.
Niezależnie od tego czy ktoś na gacie jest czy nie - orientuję się gdzie jest dziub statku i klikam dwukrotnie w przestrzeń (co powoduje ruch do przodu i początek zrzucania jump-cloaka)
Od razu wbijam F5 - pod tym klawiszem mam zawsze podpięty własny Cover Ops Cloak II, który pozwala mi latać w niewidzialności.
Cloak się włącza, tak, że moja sygnatura miga na 1 sekundę na overview
Wybieram cel, lub najbliższy (kątowo) obiekt niebieski (to w przypadku gate campa) i skaczę na 100 km.
Skok na 100km - nawet w pustym systemie wydaje się być upierdliwy, ale robię to wtedy gdy nie mam bookmarka. Możliwy byłby równiez skok na 0, ale w zatłoczonych systemach nie daje gwarancji, że gate-camp na docelowych wrotach nie jest tak ustawiony by uniemożliwić mi skok. Stąd - 100km lub bookmark jeśli jest. Sprawdzę d-scanem i wiem czy skakać czy kombinować.
Gdy trzeba kombinować, to skaczę na obiekt niebieski w poblizu wrót i dopiero po tym, skaczę na 0 na same wrota. Dzięki temu przybywam pod innym kątem (i udało mi się w ten sposób uniknąć campa złożonego z Hurricana i Drake, którzy ustawili się dokładnie w miejscach gdzie skończyłby mi się warp z wrót wejściowych do tego systemu.

Anyway, taki jest mój sposób latania i to dość rutynowy - może nawet za bardzo, bo raz zdażyło mi się nacisnąć F5 omyłkowo, gdy zrobiłem skok (na szczęście na bookmarka) wyłączając w ten sposób własnego cloaka. Ponowne włączenie zajmuje 12 długich sekund (kiedyś tak nie było!!) i jest "słabe", bo zdradzam swoją pozycję komuś, kto akurat kliknął na D-scanner.

Wten sposób dotarłem do systemu Ladistier. I stwierdziłem, dobra, wieczór się kończy czas na zabawę. Bujałem się od pasa asteroidów do pasa asteroidów, ale mimo tego co pokazywał D-scanner - nikogo nie znalazłem. A d-scanner pokazywał... Riftera i Ishkura (fregaty). Chłopaki mówili, że bomber na torpedach, nawet z target painterem będzie miał problem ze zniszczeniem fregaty. Ja musiałem sprawdzić to sam, bo 3 LATA temu, gdy latałem bomberem na cruise missilach - jedna salwa wystarczyła by fregata wyparowała. I to bez target paintera, który zwiększa sygnaturę celu przez co obiekt trafiony pociskami dostaje dużo więcej uszkodzeń niż bez tego ustrojstwa. No... i nikogo nie znalazłem. Poza jednym pełnym wrakiem jakiegoś krążownika na pierwszym pasie asteroidów. Nie mając nic innego do roboty, stwierdziłem... A co mi tam, okradnę wrak, może coś będzie.

Zbookmarkowałem go, wróciłem na bookmarka taktycznego którego zrobiłem sobie w drodze na ten pasek asteroid i wróciłem... lądując wprost na asteroidzie, który mnie bumbpnął i odrzucił na 10 km od wraku (WTF??? Przy warpie asteroidy są ignorowane, ale ten był tuż przy wraku - może dlatego?). I oczywiście.. Zdecloakował. Zamiast uciekać... Ja włączyłem afterburner i z jako-taką prędkością (ok 800 m/s) zbliżałem się od wraku, otworzyłem go...

To głupie okienko ostrzegające przed kradzierzą przesłoniło mi część ekranu i zanim je zamknąłem, Rifter był już na moim overview (trudno było go niezauważyć bo flashował na czerwono) i mnie... targetował. To ja stargetowałem go wzajemnie, wrzuciłem orbitę, włączyłem target painter, odpaliłem salwę torped, wyłączyłem torpedy...

WTF?!? WYŁĄCZYŁEM torpedy bo mi palec drgnął nad F4 (torpedy) włączając je i od razu wyłączając! Fuck! Rifter coś tam dostał, ale ja zacząłem obrywać naprawdę szybko (bo na overview pojawił się Ishkur i wyrzucił drony które rzuciły się na mnie) i po chwili wielka eksplozja oznajmiła światu koniec mojego bombowca. Ledwo udało mi się odwarpować kapsułą. Dałem się złapać po raz kolejny :/

Pobujałem się trochę kapsułą z miejsca na miejsce w tym systemie zastanawiając się - co teraz. W końcu zadockowałem na stacji i logoff. Next day wdałem się w pogawendkę na corp-czacie "jak mi to granie nie wychodzi". R4kez stwierdził bym nie marudził, tylko wskakiwał w tego Imperial Navy Slicera co pokrywa się kurzem w Tortudze (dziura) to wtedy polatamy. Odzyskałem wiarę w siebie i ... udało mi się wrócić do Dziury. Punisherem, w którym przywiozłem sobie stuff do tego Slicera (m.in. Gisti-B Microwarpdrive za niecałem 14 baniek). Mimo drogiego ładunku, dotarłem do Dziury bez przeszkód.

Przedwczoraj...

[ 2011.07.19 19:37:13 ] Col Cherryman > masz prober na bomberze ?

[ 2011.07.19 19:37:34 ] Col Cherryman > core prober

[ 2011.07.19 19:37:38 ] Ezoko > ni mom bombera

[ 2011.07.19 19:37:46 ] Col Cherryman > zepsul sie?

[ 2011.07.19 19:37:51 ] Ezoko > yep

[ 2011.07.19 19:37:52 ] Ezoko > tandeta

[ 2011.07.19 19:37:58 ] Col Cherryman > uu

[ 2011.07.19 19:38:04 ] Col Cherryman > sprowadz kolejnego

[ 2011.07.19 19:38:18 ] Col Cherryman > pokaze Ci jakie to ma przeznaczenie ;]

Więc resztę wieczoru pracowicie spędziłem na wyleceniu z dziury, zakupach i powrocie do dziury. I gadaniu. Nauczyłem się też - jak kopiuje się bookmarki (w sumie... niezłe osiągnięcie po ... 3 latach grania w EvE ;-))

Wczoraj...

Była akcja. Polowanie. W łańcuchu dziur na 3 bombery (Sakul, Ay3n, ja) i T3 Loki (Col). Probeowaliśmy, lataliśmy, sprawdzaliśmy... namierzyliśmy wreszcie carebearów dosiadających Hurricany (2x) i Typhoona i zastanawialiśmy się jak ugryść te battlecruisery i battleshipa. Równolegle latał sobie Noctis (salvager) i coś transportowego, ale skupiliśmy się na tej trójce.

Trójka tłukła NPCów (Sleepersów) na jakimś dziwnym complexie . Wlatywaliśmy tam kolejno rozpływając sie na boki i oglądając całość z ponad 200 km. W cloakach oczywiście. Carebearzy uciekli w pewnym momencie z complexu - zostawiając furę wraków i tłustych, żywych Sleepersów. Długo nie wracali. Stwierdziliśmy, że może nie dają im rady?

Po jakimś czasie na d-scannerze zaczęły pojawiać się inne statki (prawdopodobnie wskakiwały z wejścia do tej dziury z hi-sec). Co spowodowało, że trójka carebearów nie wracała do "swojego" complexu i nie wracała. Było już za 20 min północ więc stweirdziłem - logoff.

Dzisiaj...

Gdy siadłem do pisania tego bloga, stwierdziłem, że jednak sprawdzę tego swojego loss-maila z nieszczęśliwego, pierwszego i żałosnego ataku bomberem na... wrak. Rzuciłem okiem na Battleclinik i...

http://eve.battleclinic.com/killboard/killmail.php?id=13802144

...zauważyłem, że nie zgadza mi się liczba moich killi. O ile sięgam pamięcią, Ezoko odniosła tylko jeden sukces (opisany wcześniej na blogu), a Battleclinik pokazywał ich... 2.

WTF? Sprawdziłem drugiego killa i... lol! Rifter dostał wklepy od Ishkura po mojej eksplozji. A jako, że trochę tego Riftera też uszkodziłem to:

http://eve.battleclinic.com/killboard/killmail.php?id=13802142

Rzeczywiście, rejon Hevrice-Old Man's Star to prawdziwa arena walk pirackich (szczególnie między nimi).

Niewidzialny

2011-07-03T08:51:00.004+02:00

Ostatni tydzień spędziłem w EvE mało aktywnie (zmiany skilli, kopanie asteroid bez żadnego nadzoru z mojej strony) - ot, typowy sposób grania wielu "starych" ludzi ;-). Do wczoraj naszczęście.

Udało mi się zagrać po raz kolejny z moimi kumplami-piratami. Nasza siedziba w przestrzeni nieznanej, w której mamy naszego POSa o wdzięcznej nazwie "Tortuga" (lub DZIURA) co dziennie jest w... innym miejscu. Wszystko przez to, że tunele podprzestrzeni, które łączą przestrzeń nieznaną trwają średnio dobę. Jeden dzień łączą się z low-sec'iem kilka jumpów od Jita, drugiego dnia - wyjście do znanego low-sec'a jest 45 jumpów dalej. Wczorajszy wieczór zastał mnie w hi-sec Onamon/Black Rise, a wejście do DZIURY było w Dal. Ot, 20 jumpów w wersji shorter i 28 jumpów w wersji safer.

Wypakowałem swojego nowiuśkiego NIEWIDZIALNEGO stealh bombera klasy Purifier w kilkaset frakcyjnych (czyli lepszych niż zwykłe) torped oraz, kontynuując swą przeprowadzkę - sprzęt do użycia w innej fregacie (R4keZ nie wierząc, że stealh bomber będzie się sprawdzał - sprezentował mi Imperial Navy Slicera za co wielkie DZIĘKI!). Innymi słowy - new ride full of juicy fruits! Wypakowany więc ponad miarę, wybrałem się moim DROGIM statkiem w podróż.

Uwielbiam latanie w trybie stealh (czyli po EvEowemu - "w cloaku"). Gdy skaczę do obcego systemu, wykorzystuję tę chwilę w której jestem nie widoczny by zorientować się w którą stronę ustawiony jest mój okręt, kto jest w pobliżu i czy przede mną są jakieś sygnatury obiektów astronomicznych. W normalnych warunkach (czytaj BEZPIECZNYCH) wybieram cel, wduszam "warp to..." i sekundę po tym, gdy Aura wypowie "warping to..." włączam CZAPKĘ NIEWIDKĘ. Dla kogokolwiek, kto jest w pobliżu wygląda to tak, że nagle pojawia się Purifier i równie nagle znika.

W mej wczorajszej podróży do DZIURY, miałem do przeskoczenia 4 systemy low-sec. Piraci moi bujali się za ofiarami parę systemów dalej i nie mogli mi pomóc w wejściu do pierwszego z low-seców (granicę hi/low-sec określić jako STRZEŻ SIĘ TYCH MIEJSC). A biorąc pod uwagę to, że mój czas jest cenniejszy niż pieniądze (albo po prostu brawura u mnie bierze górę nad rozsądkiem), sprawdziłem po swojemu czy system jest HOT. Wg moich (przestarzałych o 30 min) informacji - nie był HOT, miał całe 5 jumpów w ostatniej półgodzinie. Stąd, włączając video-rejestrator (jakby co ;-)) wskoczyłem.

Gdy ustabilizował się obraz nowego systemu, na local-chat ujrzałem 25 xywek (trochę z... 5x więcej niż miało ich być) i nie przejmując się zbytnio, skoczyłem na 100km do najbliższej planety - migając swą sygnaturą ledwie na 1-2 sekundy. Rutyna, bez nerwów, bo na gate nie było nikogo ^_^. A potem skoczyłem sobie na wrota do następnego w kolejce low-sec'a... również na 100km, robiąc po drodze safe-spota. Choć teraz, latając w cloaku może nie jest to hiper-super konieczne, ale ten nawyk kilkukrotnie uratował mi ŻYCIE.

Swoją drogą... wszystkie straty jakie miałem ostatnio, były na moje życzenie (czyt. MÓJ ATTACK!!). I zastanawia mnie też, dlaczego inni piloci stealh bomberów i covert opsów dają się zauważać na overview i d-scannerach? Lecąc sobie, zawsze klikam d-scanner i widzę często gęsto fregaty tej klasy, które mając stealh - zupełnie go nieużywają. Albo używają go źle?

Skoki do ostatnich dwóch low-seców były już przy asyscie FRIENDLY SCOUNT ze strony moich piratów. Aaa... system przed, dzięki mojej rutynowej DRODZE LATANIA uniknąłem gate-campa w wykonainiu Dramiela i Riftera. Wiem, że frigi nie są dobre do atakowania przy wrotach, ale nigdy nic nie wiadomo. Szybkie fregaty to idealni DECLOAKERZY. Mój sposóby wejścia do nowego systemu mógłby się nie udać, gdybym skoczył do innego systemu, oni za mną, a tam już czekał battlecruiser sfitowany tak, by łapać i szybko targetować FRIGI. Czyli DEATH-ON-SIGHT TO ME.

Wreszcie... w dziurze. Zrzuciłem stuff do mojej beczki, przycumowałem obok Imperial Navy Slicera i byłem gotów dołączyć do polowania. W stealh bomberze oczywiście. I jak to w życiu bywa...

...było NUDNO :-)

Czyli nikt nie zginął, wszyscy uciekali, skakało się to tu, to tam i ZDJĘCIE SŁOŃCA MAM.

Wormhole do Tortugi był już na wykończeniu więc musieliśmy się zwijać do środka. Gdy tunel się zapadł, chłopaki aktywnie szukali następnego. Ja też. Na moim SB mam core probe launcher po to by szybko znaleźć właśnie wejście do wormhole'a. Nigdy nic nie wiadomo. Jeszcze trochę brakuje mi do szybkiego skanowania, ale po 15 min dumny z siebie jak paw - znalazłem. Wyjście do low-sec rzuciło nas do regionu Tash-Murkoon na TOTALNE ZADUPIE WSZECHŚWIATA.

Bookmark, bookmark i... logoff!

Drugie koty ;)

2011-06-26T15:33:00.002+02:00

Piątkowy wieczór rozpocząłem szybkim, ledwie półgodzinnym meczem. Na dwie mapy, Wzniesienie Pyrrus oraz mój ulubiony Krwawy Kanał. W kill/death ratio pobiłem swój osobisty rekord z KZ2 robiąc 36/27. Takich wyników w KZ2 kiedyś nie było :) It's good to back!

2h z lekkim hakiem później byłem już w initial warpie do środka POSa w wormhole, gdzie rezyduje Voo Doo. W planach była szybka wycieczka po sprzęt, gdzieś do hisecu (gdzieś, bo życie w "dziurze" oznacza, że wejścia do wormhola zmienianją się kilkadziesiąt godzin), ale plany nie wypaliły. Wypaliło coś lepszego - quick roam po low-secu.

Miałem tylko maciupkiego Executionera, fregatę Tech 1 która chciałaby być interceptorem. Chłopaki stwierdzili, że taka też się nada. Pożyczyli 2x150 mm Autocannons Tech 2 ze sporym zapasem amunicji, a ja nauczyłem się fittować statek będąc w POSie. Executioner jest naprawdę małym statkiem. Poza działkami, do kompletu miałem jeszcze MWD, Warp Disruptor II i Damage Control II (jako swoistego rodzaju "pancerz" - dało mi to "imponujące" statsy - po 300 HP na shielda i armor ;-)). Tak wyposażony frig, nadaje się jedynie na zwiadowce i łapacza i też taka była moja rola. Ja byłem gotowy (4000 m/s prędkości z MWD!) i po chwili - nasz dość sporawy gang (3x cynabal, phantasm, blackbird i coś jeszcze - nie pamiętam) znalazł sie w low-secu, gdzieś w regionie Kor-Azor. Tu, trochę zmartwiałem bo nie miałem wydrukowanej mapy tego regionu i nie wiedziałem, gdzie jestem :/

Lataliśmy po kilku systemach, szukając guza. Ja wprawiałem się w rolę drugiego ze zwiadowców - sprawdzaliśmy na przód często po dwa systemy na raz. W jednym z takich systemów, na local-czacie było tylko dwóch pilotów, o identycznie brzmiącej ksywie (druga rozszerzona o coś tam). Oznaczało to, że ktoś gra sobie tu na dwóch kontach. Czyli prawdopodobnie robi jakiś complex, misję lub anomalię. Szybki skan, przy jednej z planet systemu ujawnił battlecruisera Tech 2, klasy o ile pamiętam Claymore oraz krążownik logistyczny Scimitar. Duo, które się sprawdza przy ciężkich misjach. Do systemu wskoczył nasz prober, a ja sprawdzałem znane obiekty w przestrzeni (pasy asteroid), ale właściciel combo Claymore-Scimitar pewnikiem też sprawdzał d-scannerem przestrzeń, i widząc w akcji combat-probe (sondy, dzięki którym można wykryć obcy statek) spitolił na jedną z trzech stacji w systemie. Daliśmy sobie z nim spokój i ruszyliśmy dalej, szukając guza.

Znaleźliśmy go w systemie Ami, który roił się od ludzi normalnych i tych o szemranej przyszłości. Chwilę bujaliśmy się z poszukiwaniami różnych battlecruiserów należących do złych ludzi. Wreszcie na wrotach, jeden z naszych przydybał battlecruisera klasy Hurricane i akcja się rozpoczęła. Trochę chaotycznie i mocno nieskładnie (w zasadzie całkowicie nieskładnie) przez co, straciliśmy jednego cynabala :/ Ale cóż, pvp to okrutna forma gry i takie straty wpisane są w żywot pirata.

5 minut po tym niefortunnym zdarzeniu, pierwszy scout namierzył na jednym z beltów samotnego kolesia, który otoczony kilkoma wrakami lokalnych NPCów kosił sobie kolejnych nieświadom, w jak bardzo niebezpiecznym systemie się znalazł. Mi przypadło sprawdzenie, czy uda się kolesia złapać...

Mój maleńki stateczyk wyparzył w warp jak pies spuszczony ze smyczy. Wpadłem w pas, 10km od jego środka, mając krążownik Tech 1 klasy Stabber trzydzieści parę km ode mnie. Ale od czego mam MWD. Dałem na przód, po chwili miałem namiar i rzuciłem Warp Disruptor II. Ustawiłem sobie orbitę, nie patrząc wcześniej na maksymalny zasięg celownika (!) przez co po chwili... namiar straciłem! Na szczęście korygując kurs już ręcznie złapałem go znów. Jeden z naszych krążowników był po chwili koło mnie i rezultat mamy poniżej:

Pierwszy killmail Ezoko!

Spadek security status spowodował, że znalazłem się pod kreską. Leciutko. Mam całe -0.04 ;-)

Odczekaliśmy 15 minut, aż minie mój i Maritny Jejardo global criminal counter i gang udał się do domu, a ja skorzystałem z okazji, że byłem blisko hi-secu - po swoje rzeczy. A jako, że było już późno... machnąłem wszystkim na pożegnanie i logoff!

Pierwsze koty za płoty

2011-06-23T20:21:00.007+02:00

Ostatnie dni spędziłem... poza EvE. Zupełnie zapomniałem, że był release Incarny, więc jak pojawiłem się w środę wieczorem, to przywitał mnie długi patch. A potem...

"Oh, jakie mam ładnie wypolerowane paznokietki!" - pomyślała Ezoko odrywając się od terminala, bo ledwo skończyła robić zakupy, kurier już dał znać, że towar pojawił się w hangarze.

Warp Scramblery II, Disruptory II, pełen zestaw blach pancerza i nowy typ auto-cannonów... i przede wszystkim nowy model krążownika klasy Maller. Całość przygotowana na specjalną okazję, jaką jest... pierwszy rajd z nowymi wspólnikami! Tak, kolejny krok by stać jeszcze bardziej złą, najźlejszą postacią w Nowym Edenie został wykonany. Korporacja Voodoo czekała z otwartymi ramionami.

Rande-vous point ustawiony został w systemie low-sec Ikoskio, na wrotach do hi-secowego systemu Samanuni. Tym razem przeskok był bezpieczny, dzięki friendly intel ze strony Voodoo. Ba, nowy, ciężkozbrojny Maller miał zostać gwiazdą wieczoru gdyż pełnił zaszczytną rolę przynęty na grubsze ryby, które pływały w mętnej wodzie systemu Prism jump dalej. 46 tyś EHP to nie jest szczyt możliwości krążownika Tech 1, ale jakby nie było - 2x więcej niż zafittowane było w wersji solo i statek powinien przetrwać wystarczająco długo, by kawaleria zdążyła z odsieczą.

Taki był plan. Pierwsza wspólna operacja. W zasadzie... wkupne. Z Ezoko w roli zwiadowcy. Przynęty. I co by nie mówić... mięsa armatniego.

Col, szef operacji cierpliwie tłumaczył wszystkie zawiłości planu, praktycznie do zdarcia gardła, ale chciał mieć pewność, że wszyscy zrozumieli szczegóły. Niewidoczne kiwania głowami, potwierdzające mruknięcia przez voice-commy i operację czasz zacząć.

Ezoko, mająca w pamięci jeszcze niedawne samotne wyprawy, postępowała wg wyuczonego schematu. Wywołało to lekkie nieporozumienie, ale na zgranie się z innymi jeszcze przyjdzie czas. Do decydującego skoku do Prism pozostały jedynie sekundy... jump.

Gdy Maller pojawił się w systemie Prism, overview wyświetliło dwie tłuste, krwisto czerwone sygnatury. Battlecruisery klasy Hurricane. Ich skanery pewnie szalały przeczesując przestrzeń wokół wrót, których aktywność zanotowały przed chwilą. Sekundy mijały, a skryty w cloaku Maller tkwił nieruchomo niecałe 15 km od pierwszego ze statków.

Voice comms zawrzały. "Ujawnij się, ale nie atakuj!". Gdy silniki Mallera ruszyły, oba Hurricany rozpoczęły namierzanie, a chwilę później jednoczesny ostrzał.

"Jak długo wytrzymasz?" - pewny głos Col'a zabrzmiał w słuchawce.

"Poszły tarcze, zostało 2/3 pancerza". Przez hałas panujący na własnym statku - alarmy, brzęczyki i komunikaty ostrzeżeń płynęły z głośników obwieszczając, że praktycznie każdy z systemów ma poważne problemy - Ezoko nie mogła zebrać myśli. W tym momencie przybyły dwa dodatkowe statki.

"Jeszcze jeden Hurricane i Falcon". Chwila konsternacji i dyskusji w słuchawkach. Z Falconem możemy nie dać rady.

"Zbieraj się do wrót i skacz!" - Maller, ociężały jak pijany bawół powoli obrócił się i majestatycznie zbliżał do wrót. Wreszcie upragnione 2 km i skok. Połowa zbroi została.

"Ożesz kurwa, jeden z Hurricanów skoczył za Ezoko!" - jeden z pilotów rzucił gorączkowo.

"Jak to, przecież nie mogli!" - Col był wściekły. "Ezoko, mówiłaś, że wszyscy cię atakują!"

"Nie wszyscy, a dwie. Dwie z trzech". Nie ma co, "pkp" po prostu. Ezoko przypomniała się stara, wojskowa maksyma: Żaden plan nie wytrzyma kontaktu z wrogiem.

"Spadaj z tamtąd!" - powrót do systemu Ikoskio trwał szokująco długo. Natomiast dla odmiany, szokująco krótko trwało, nim trzecia z Hurrican ujawniła się na overview. Dla ustawiającego się do warpa Mallera było to wręcz tragicznie za szybko! Niestety, Hurricane zarzucił warp scramblera, energy neutralizera i o jakiejkolwiek akcji można już było zapomnieć. "The capacitor is empty" przebijało się przez harmider brzęczyków i bipnięć. W sterówce krążownika nie było już Ezoko. Ta właśnie odpalała sekwencję startową kapsuły, licząc na to, że battlecruiser nie zdąży tym razem przerwać warpa.

Nie zdążył. Kapsuła Ezoko wystrzeliła w przestrzeń zostawiając daleko w tyle to, co zostało z krążownika.

Witamy po ciemnej stronie EvE!

Wyciągając wnioski z tej akcji, stwierdziłem, że było ok. Początki zawsze są trudne. Gdy błysnął portfel, oznajmiając, że ubezpieczenie za krążownik przyszło - gdy zobaczyłem ile (!), stwierdziłem, że czas na podsumowanie błędów.

1) podstawowy - cargo (4x Large Shield Extendery II dla jednego z corp-mateów) należało zostawić w hi-secu PRZED akcją

2) podstawowy do bólu, ale chyba pierwszy raz mi się zdarzyło: Maller kosztuje ok 9 mln, a ubezpieczenia przyszło... 2,5 mln. Oznacza to, że.... DAMN!!! zapomniałem go ubezpieczyć! Albo - pomyliłem się przy ubezpieczaniu i wybrałem najniższą, podstawową stawkę. Na jedno wychodzi.

3) ocena sytuacji - za nerwowo, zbyt niejasny opis sytuacji dla dowódcy... poprawi się w przyszłości i będzie lepiej

4) fit... tu jednak muszę zaufać instynktowi swojemu - samotnego łowcy. Double-plated jest ok bo daje duży bufer, ale z drugiej strony o ile ciekawiej by było, gdybym miał cap boostery... wtedy walka z samotną hurricaną na wrotach do Prism mogła by wyglądać ciutkę inaczej (choć nie, aż tak pięknie jak na video z tamtym Lokim). Tym razem, Maller które mam - zfittuję z cap-boosterem. Działało wtedy, to zadziała i teraz, a przy pomocy przyjaciół... będą cuda :)

Podsumowując... bardzo ciekawie wydane ok 35 mln ISK :)

"...by crushing armies of our enemy..." - głos Visariego jeszcze raz rozległ się po moim pokoju. Niedzielne popołudnie, w ramach chilloutu spędziłem na upewnianiu się czy nadal lubię i potrafię zagrać w... Killzone. Bo nie wiem, czy podobałoby mi się multi w Killzone 3. Single demo - nie podoba mi się, a dema multi już nie ma na PSN. Sprawdziłem więc multi w dwójce.

Pewna osoba, z którą często-gęsto dyskutuję o fpsach i zdaję się na jej osąd (bo ma bardzo dobre kill-death ratio... a nie wygląda ;)) twierdzi, że za mną nie da się nadążyć. I ma rację. Niedawno dyskutowaliśmy o serii Call Of Duty, szczególnie o nadchodzącej nowej MW3 i ostatniej części - Black Ops (albo Lag Ops) i wyszło na to, że najlepiej gra mi się w CODy właśnie. Że KZ3 nie będzie fajne. Ale... coś w tym jest. W tym cholernym "bliiiip" oznaczającym fraga. Fast-paced action taka sama jak w CODach. Tylko z niesamowicie zajebistą grafiką. I tym klimatem...

Dla pewności - "jak bardzo NIE będzie mi się podobało KZ3" spędziłem na mapach KZ2... 2 godziny! Co jest tak naprawdę rekordem. Przy okazji sprawdziłem statsy - o dziwo, bardzo mało grałem w KZ2 wogóle, ledwie 28h total (w porównaniu ze 100h w MAG i z 60-70 BC2) to ledwo ciutkę więcej niż przeznaczyłem na MW2. I o kilkanaście godzin mniej niz w COD:World At War i Black Ops. Pomyślałem sobie... po kij mi KZ3, jak tak naprawdę nie ugrałem nic w KZ2?

Stan multi KZ2 na dziś? Dużo, dużo i jeszcze raz.. dużo meczy. "Wzniesienie Pyrrus" mapa, której kiedyś nie lubiłem nagle stała się fajna, ciekawa i zabójcza (dla czasu). Wprost oderwać się nie mogłem. Z początkowych k/d = 0/14, gdy wreszcie przypomniałem sobie jak się gra skończyłem na kd=21/30. Czyli przyzwoicie. Ludki z pierwszych miejsc mieli 88/55 ale trzeba pamiętać, że KZ2 to rzeźnia. Gdy podlejemy ją taktyką (tak, gdy zacząłem grać taktycznie - to w sposób magiczny zielone cyferki (fragi) zaczęły rosnąć, a czerwone (zgony) zatrzymały się w miejscu!) gra nabiera zajebistych rumieńców. Bliiiiip!

Dla pewności uruchomiłem jeszcze Battlefielda Bad Company 2. Mimo nowych, darmowych mapek - typ razem NIC. Gra mnie kompletnie nie porusza już. I dobrze, bo zapowiedzi i filmy z BF3 też nie. Musi... przejadło mi się.

sci-fi rulez i tyle w temacie :D

Vu Du people, Vu Du!!

2011-06-20T19:44:00.003+02:00

Sobotnią noc spędziłem na przygotowaniu sobie pięciu punisherów z fittem Tech 2 - wszystkie z małymi autocannonami 200mm. Tak! Amarrski ship ze Minmatarskimi karabinami. Potwarz?

Czy ja wiem... dawno temu jako Caldari, zakochałem się w żabojadzkich statkach (Gallente) i to do tego stopnia, że wyskilowałem je bardziej, niż swoje, rodzime. A przecież Caldari toczą odwieczną wojnę z Gallente. Tak jak i Amarr zaciska pięść na chuderlawym gardle Minmattarskiego niewolnika. Skąd za tem ta... zdrada?

Czyż Niemcy w czasie WWII nie pożądali radzieckich pepeszek? Jako z gruntu lepsze niż MP40? Brzydkie, byle jak zrobione, wrogie, ale jednak... lepsze. Amerykanie z dumą obnoszący się zdobycznymi AK47 (Wietnam) czy AK74 (Irak). Dalczego? Bo efektywniejsze. W walce o życie... niezastąpione!

Wielu doświadczonych amarrskich pilotów pvp wybiera jednak stosowanie działek rasy niższej (oj, grabię sobie u Skippera ;-)) niż rodzime dzieła sztuki "laserników". Chodzi tylko i wyłącznie o efektywność. Amarrskie lasery żrą prąd jak kot karmę po przymusowym poście. Natomiast AC - nie! Nie wymagają prądu wogóle (jak rakiety) i są przez to... niezastąpione. Fakt, mają wady, śmieszny optimal i ok 20% mniejszy zasięg niż ich konkurencja w postaci laserów, ale mając do wyboru 2 min capacitora vs 4 minuty capacitora - wybieram oczywiście 4!

Pierwszy punisher wyposażyłem w 200m prototype autocannons. Tech II byłyby dużo lepsze, ale jeszcze nie były wyskillowane. Tech 1 named musiały wystarczyć. Do spółki z Afterburner II, 400mm rolled tungsten plate, Small Armor Repairer II, Damage Control II, Warp Scrabler II i small "Knave" Nosferatu (spijacz energii wrogiego statku) powinny być... efektywne. A... i dwa tanie jak barszcz rigi dla uskutecznienia DPS autocannonów.

Jeszcze nie śpieszyło mi się do VU-DU: krótkoterminowym celem było zdobycie solo-killa, bo zaczęło mnie to już lekko irytować, że jedynym sukcesem było przegnanie Tech 3. Ja chciałem mieć pierwszego killmaila! Wyruszyłem więc na pierwsze łowy.

Długo bujałem się po Black Rise (low-sec). Pracowicie robiąc bookmarki. Parę razy serce mi szybciej zabiło, gdy trafiła się jakaś potencjalna ofiara, niestety... miałem pecha. Zarówno pilot Thrashera (klasa niszyciel), Omena (krążownik) jak i dwóch kolesi w Rupture i Caracalu (krążowniki) wiedzieli co robią. Gdy tylko się pojawiałem, oni dawali nura w warp. Punisher z 400mm płytką jest dziadowsko wolny (ok 830 m/s!!). Zaczynałem żałować, że nie mam krążownika (Maller miał 1080 m/s z płytą 1600mm). I to nie dlatego, że był szybszy... celów dla fregaty było naprawdę mało - i nie chodzi mi o wyżej wspomniane krążowniki, ale o szereg transportshipów, które widziałem na wrotach. Fregatą to mogłem ich co najwyżej walnąć z byka :(

Po kolejnej próbie, w kolejnym systemie zobaczyłem na radarze górniczy krążownik Exequor, który sobie kopał asteroidy otoczony chmarą górniczych dron. Serce zabiło żywiej. Poza mną, w systemie było jeszcze trzech innych kolesi. Rosjan dwóch i Polak. Po chwili jeden z Rosjan zniknął. Ja poleciałem do stacji, zadokowałem i spotkałem tam drugiego Rosjanina. Oznaczało to, że górnikiem był ziomek.

Gnany falą adrenaliny rzuciłem się na łów. Podniecony walką zrobiłem szereg błędów.

Uno - nie sprawdziłem dokładnie bio, korporacji i aliansu górnika.

Due - gdy wpadłem na pas asteroidów, ostrzegawczy dzwonek w mej głowie nie zadzwonił. A powinien - żółte tło wokół sygnatury statku jasno pokazywało, że koleś był na bakier z prawem.

Tertio - mój wolny punisher powoli się zbliżał do górnika, a ten nie bardzo kwapił się z ucieczką.

Nic to. Walka się rozpoczęła - point, web, autocannony i krążownik powoli zaczął obrywać. Skupiony na walce, nie zwróciłem uwagi, że nagle na local chat pojawiło się parę nowych twarzy. A po chwili na moim overview - nowe sygnatury o czerwonym tle. Na ucieczkę było już za późno, bo nie zwróciłem uwagi, że Exequor położył na mnie warp scramblera. Gdy wrogi Dramiel i Pilgrim rozpoczęli ze mną taniec śmierci, skupiałem się już tylko by warpnąć gdzieś kapsułą.

Próżny trud... Dramiel to naprawdę szybka i skuteczna fregata. Złapali!

Po chwili zobaczyłem zaproszenie do czata, a nawet dwóch. Będzie okup. I nagle ksywa jednego z kolesi wydała mi się mocno znajoma.

[ 2011.06.18 14:34:55 ] Ezoko > lol

[ 2011.06.18 14:35:12 ] WEBINFO > heja

[ 2011.06.18 14:37:09 ] WEBINFO > niechaj moc bedzie z Toba!

Webmaster ze strony VU-DU ;)

[ 2011.06.18 14:34:42 ] Marcus Ishaar > polak?

[ 2011.06.18 14:34:45 ] Ezoko > tak

[ 2011.06.18 14:35:03 ] Marcus Ishaar > 50 milionow i cie puszczamy

[ 2011.06.18 14:35:17 ] Ezoko > voodo :-)

[ 2011.06.18 14:35:21 ] Marcus Ishaar > tak

[ 2011.06.18 14:35:30 ] Ezoko > siedze na waszym kanale rek ')

[ 2011.06.18 14:35:35 ] Marcus Ishaar > jak nas znasz to wiesz ze cie puscimy

[ 2011.06.18 14:35:40 ] Ezoko > wiem

[ 2011.06.18 14:35:44 ] Marcus Ishaar > placisz?

[ 2011.06.18 14:35:44 ] Ezoko > nie pyli mi sie

[ 2011.06.18 14:35:48 ] Ezoko > mozecie strzelac

[ 2011.06.18 14:35:59 ] Marcus Ishaar > ostatnia oferta

[ 2011.06.18 14:36:00 ] Marcus Ishaar > 30

[ 2011.06.18 14:36:04 ] Ezoko > 10

[ 2011.06.18 14:36:22 ] Marcus Ishaar > 20 i lecisz

[ 2011.06.18 14:36:30 ] Ezoko > ok

[ 2011.06.18 14:36:32 ] Ezoko > tobie

[ 2011.06.18 14:36:34 ] Ezoko > ?'

[ 2011.06.18 14:36:35 ] Marcus Ishaar > ok

[ 2011.06.18 14:36:43 ] Marcus Ishaar > 20 secund

[ 2011.06.18 14:36:56 ] Ezoko > poszly

[ 2011.06.18 14:36:56 ] Marcus Ishaar > ok

[ 2011.06.18 14:36:59 ] Marcus Ishaar > see you

[ 2011.06.18 14:37:06 ] Ezoko > narka

I tak oto zakończył lot pierwszy punisher. Ja uboższy o 20 mln ISK udałem się w powrotną drogę do granicy... To się popisałem przed przyszłą korporacją, nie ma co! :D

Następnego dnia zagadałem z szefem VU-DU i rozpocząłem proces rekrutacji. Wczorajszy dzień zakończyłem przewożąc już stuff pod granicę z low-sec'iem, gdzie operuje moja przyszła korporacja, fittując Mallera pod przyszłe działania już razem z VU-DU. I słuchając sobie, jak nowi przyjaciele pracują. A niefortunne zdarzenie z soboty odeszło w niepamięć (finansową), dzięki miłemu gestowi z ich strony :)

Fly safe!

Ucieczka

2011-06-17T20:58:00.006+02:00

Mając już dosyć tego marazmu, ciągłej strefy wojny w 0.0, która tak naprawdę sprowadza się do dwóch rodzajów aktywności: capital ships online oraz flot, których piloci to bezwolni naciskacze F1..F8 na komendę fleet commandera (kiedyś tak nie było!), gdzie trzeba mieć raz - jeden, jedyny, właściwy i niepowtarzalny statek (Maelstrom), dwa - jeden, jedyny i najlepszy setup tego statku (1400mm artylery i shieldy), trzy - nie odzywać się najlepiej na Team Speaku... powziąłem decyzję by zakończyć ten etap gry.

Sięgając do przeszłości - drugi raz już. Pamiętam, wtedy dokładnie przerobiłem ten sam schemat: 0.0 zaczęło wychodzić mi bokiem, bo nie widziałem juz funu w pvp na kilkudziesięciu luda i nikt praktycznie nie chciał latać w małych 3-4 osobowych grupkach by powalczyć po swojemu, z bliska. Wtedy odkryłem jaki fun mi daje bycie solo piratem w low-secach. Aż wreszcie zauważyłem, że 0.0 nic dla mnie nie znaczy i pożegnałem się ze wszystkimi i wyniosłem. A potem założyliśmy People’s Navy Of New Haven i gdzieś tam też śmignęło Centrum Badań Chaosu.

Wracając do AD 2011: czytając wiele blogów o piractwie (Flight Of Dragons, EvE FNG, Confessions Of Wormhole Killer - linki z boku) kiełkowała we mnie decyzja by uwolnić się na stałe od 0.0. Opuścić Blueprint Haus i sojusz Get Off My Lawn i pójść na swoje. Oczywiście lepsze od solo-piracy jest small-gang piracy, bo czasem tłuste i smakowite kęski trzeba było odpuścić z braku pomocy jednego czy 2 tak samo jak ja myślących piratów. I pomocy ich statków. Idąc za radą jednego z blogerów - “jak znaleźć dobrą korporację piracką: polecieć do low-secu i powalczyć. I przyłączyć się do tego, kto cię pokona.” - rzuciłem okiem na killmaile. Konkretnie na ten gdzie straciłem Mallera dzięki chłopakom z VU-DU. Przeczytałem ich stronę, zagadałem in-game i … decyzja podjęta.

Trudniej z realizacją.

W 0.0 zgromadziłem trochę stuffu, którego sprzedaż nie wchodziła w grę ze względu na to, że Ezoko nie ma skilli do sprzedawania (tylko 5 slotów na sprzedaż) oraz ceny skupu - nawet salvaged materials były śmiesznie niskie. Jedynym sposobem było spakować się i przenieść z dobytkiem. Problem dwóch battlecruiserów rozwiązałem następująco - poleciałem pustymi na jakąś anomalię, tam poczekałem chwilę i NPCe przerobili je na kasę z ubezpieczenia. Może niezbyt efektywna metoda, bo sumarycznie na każdym straciłem jakieś 70% kwoty ubezpieczenia (dlaczego tylko tyle? bo kupione były z dużą, korporacyjną zniżką).

Największy kłopot miałem z górą materiałów wyrzucanych przez drony. Na stacji w EL8 nie było reprocessing factory, więc nie miałem jak ich przerobić i nie było na nie sensownych zleceń kupna. Na szczęście 2 jumpy dalej, w przyjacielskiej stacji taka fabryka była, więc zapakowałem wszystko do czegoś z dużą ładownią (plus hangaru korporacyjnego) i poleciałem przerabiać. Na miejscu był skup minerałów i to po normalnych cenach, więc wróciłem zadowolony z 20 mln ISK w kieszeni.

Początkowo chciałem pobrać z hangaru korporacji fregatę Punisher - jako statek na ostatnią podróż, ale jej zbyt mała ładownia mnie zniechęciła. Jednak trochę stuffu miałem (named i Tech II) i nie chciałem się pozbywać tego za free, więc zmieniłem friga na Inquisitora. Ponad 300 m3 dało radę. Z hangaru pobrałem jeszcze 3 warp core stabilizers (by uciec warp scramblerom), zapakowałem wszystko (montując jeszcze capacitor recharger oraz microwarp drive) i poleciałem. Na jump bridge’a. Miałem ich do pokonania kilka, a chciałem wyskoczyć wejściu do Torrinos, w hi-sec (mając pełne łądownie ISKów daleki byłem od puszczenia się przez low-sec).

Gdy jump bridge wyrzucił mnie do systemu - local zamiast przyjaźnie niebieski, bił po oczach czerwienią wrogów. Próbowałem innej drogi i nic z tego - wszędzie niebezpiecznie. Wróciłem więc do stacji i wylogowałem się na jakiś czas.

Przeczekanie nic nie dało - wszędzie kręcili się wrogowie. Dość długo tkwiłem na POSie czekając by konwencjonalnie, przez wrota, móc skoczyć do systemu, w którym był jump bridge łączący się bezpośrednio z systemem EC-cośtam (przylega do Torrinos). Gdy wreszcie mi się udało, jump bridge do EC- odmówił posłuszeństwa.

Wait, jak to odmówił posłuszeństwa??? Może hasło źle wpisałem...

Nie, nie działa! Po krótkich konsultacjach na kanale sojuszu - dlaczego JB odmawia działania - dowiedziałem się, że tak się dzieje w przypadku, gdy w systemie docelowym jest incrusion (czyli zmasowany atak piratów NPC - Sansha). Daaaaaaamn!

Przez kolejną godzinę główkowałem na mapą jump bridgey i regionu Pure Blind i starałem się znaleźć jakąkolwiek drogę do Torrinos. Skakałem tu i tam, latałem konwencjonalnie unikając jak ognia wrogich gangów i nic. Pięć najbliższych Torrinos systemów, gdzie były umocowane jump bridże było pod atakiem Sanscha, więc te systemy były najzwyczajniej w świecie zablokowane. Można było wlecieć tam jedynie przez wrota systemowe. A jako, że te systemy były “hot” - to miałem problem.

Po północy straciłem już cierpliwość. Już miałem dać sobie spokój, gdy odkryłem na mapie bardzo długi ciąg jumpbridży, zachaczający nawet o kolejny region głębokiego 0.0, ale na końcu prowadzący do systemu, który był ledwie o dwa systemy od EC-. Wg mapy, statsy pokazywały bardzo mało skoków w przeciągu ostatniej godziny w tych systemach, co oznaczało, że wrogowie tamtędy nie latali. Jednocześnie okazało się, że tym razem wrota do Torrinos są kampowane, ale przez naszych! To była moja szansa.

Pokonanie ciągu jump bridży oraz kilka objazdów między nimi zajęło mi równo pół godziny i obyło się bez adrenaliny :) Będąc już bezpiecznym po stronie hi-sec udałem się do Jita na wielką sprzedaż. W między czasie rozpocząłem procedurę wyjścia z obecnej korporacji. Ku memu zdziwieniu - nie dzieje się to natychmiastowo, a trwa 24 h.

Wielka sprzedaż... okazało się, że takie rozszerzenie tarczy “Medium F-S9 Regolith Shield Introduction” kosztuje (i to w skupie!!!) 5.5 mln ISK, gdy tym czasem jej większa wersja “Large F-S9 Regolith Shield Introduction” - jedyne 750k ISK. Zarówno wysoka cena medium jak i rozbieżność między medium i large wprowadziły mnie w osłupienie. Ale i w zadowolenie, że właśnie taki stuff przywiozłem z 0.0 :)

Logoff!

Dość mam już

2011-06-15T12:57:00.004+02:00

Atak DDOS wczoraj na serwery EvE pominę milczeniem. Nie zrujnowało mi to wieczora, w planie miałem odlot w nieznane* ;)

* nigdy nie wiem co mi się przyśni.

Ale dzień wcześniej... Rzuciłem się w 0.0 by zrobić coś z moimi battlecruiserami. Dzień wcześniej latałem sobie fregatką rakietową Inquisitor po low-secu, ale szczęścia (lub nieszczęścia) mi to nie przyniosło. Potrzebowałem chwili przerwy i znalazłem ją właśnie w... PvE. Konkretnie - zbijaniu ISKów na odstrzeliwaniu tłustych rattów w rodzinnym systemi.

Robiłem kolejny nawrót z łupami do stacji, gdy "zagrzmiał róg Gondoru". Rozesłano wici, że wróg idzie ku nam, wróg podąża ze wschodu. Pomyślałem sobie "koniec przerwy" i "zrobię wreszcie coś sensownego z jednym z tych battlecruiserów, co je mam" i zgłosiłem się do armii. Tj. odpowiedziałem na info o flocie obronnej "Gnomeland Defence Fleet" (tak, "Gnomeland" - w końcu sojusz nazywa się "Get Off My Lawn!!!" ;)). Po kilku minutach byłem już w locie, uzbrojony w słuchawkę bluetooth.

Flota jak to zwykle bywa zebrała się w miejscu najbezpieczniejszym, czyli POSie (tak jak to widać). Gdy wreszcie (po... pół godzinie!!) wszyscy się zebrali (ok 65 okrętów, głównie battleshipy Maelstrom) flota skoczyła przez jump bridge, a potem przez kolejny jb i jeszcze kolejny... by wylądować po drugiej stronie regionu, w miejscu gdzie czaił się wróg.

Przez kolejną godzinę... wiesieliśmy na wrotach (o mało nie usnąłem z nudów; na obrazku jak widać multum Maelstromów, a między nimi wsparcie - czyli m.in. mój battlecruiser Harbinger).

Potem przez te wrota skoczyliśmy, ustawiliśmy się w szyku i skoczyliśmy do kolejnych wrót. Przejście przez nie to było coś... I tylko tyle. Pusto w systemie, więc wróciliśmy z powrotem. I skoczyliśmy na innego POSa, gdzie ustawiwszy się w szyku (jak na obrazku poniżej)... lecieliśmy sobie ok 80 km/s w kierunku oddalonego o miliard km systemu HGW-WTF...

I tak sobie lecieliśmy i lecieliśmy, a ja myślałem sobie o tym jak MAM CHOLERNIE DOŚĆ TEGO DURNEGO 0.0!!!!!

W między czasie przylecieli sojusznicy (to ta zbieranina kolorowych sygnatur poniżej; głównie... Maelstormy i trochę command shipów).

I tak sobie lecieliśmy te ok 80 km/s dalej.

Całość operacji "Róg Gondoru zabrzmiał" skończyła się rozwiązaniem floty po dwóch godzinach.... :/

Wróciłem do macierzystego systemu już o własnych siłach. Skroiłem 4 battleshipy NPC i poszedłem spać.

Następnego dnia, w mej głowie wykluł się... plan.

Kolejna nemezis

2011-06-12T20:11:00.004+02:00

W piątek i sobotę, by odreagować stres z tygodnia rzuciłem się aktywnie w pvp. Czyli w próbę złojenia skóry komuś. Próbę. Dobre słowo. To jak skok w nieznaną głębinę, "spróbuj na główkę!" "hell, yea, raz się żyje!".

W low-sec nigdy nie wiadomo co się może zdarzyć. Intel-channels nie istnieją. Nie ma od kogo zdobyć info co też może czaić się w następnym systemie - low security systems to bardzo niebezpieczne miejsca. Regiony 0.0 dzięki intelligence channels są bezpieczne jak rodzinny dom.

Na filmie jest zapis niektórych zdarzeń z tych dni:

EvE Online PVP: Ezoko's unhappy mistakes przez Ezraa_Ezronymius

General Thunderbolt - tak się nazywa moje kolejne nemezis. Koleś bywa w systemie Kinakka sąsiadującym z hi-sec systemem Onnamon, w którym zrobiłem sobie bazę wypadową. Jednego dnia znalazłem go jak robił COŚ ludkom z zaprzyjaźnionego z moim sojuszu (byli "blue to me"). On świecił po overview krwistoczerwoną sygnaturą kryminalną, taką do odstrzału. Ale obserwując to co się działo przy stacji - lotniskowiec, chmara dron reperujących jego pancerz, kolesi w battleshipie klasy Skorpion i battlecruiserze klasy Drake - nie wiedziałem co o tym myśleć. Czy moje overview nie płata mi figla i czy Global Criminal Flag tego kolesia nie przysłania niebieskiego plusa przy jego imieniu, i czy przypadkowo nie strzelę do friendly?

Oczywiście zwlekałem zbyt długo. Zamiast od razu sprawdzić - po imieniu pilota i opcji show info co to za koleś i czy rzeczywiście jest friendly, ja czekałem bezczynnie. Co prawda koleś od początku był w zasięgu dokowania do stacji, więc uciekłby wcześniej - ale moja ocena sytuacji pozostawiała dużo do życzenia.

Po tym zdarzeniu, gdy on uciekł, a ja wybrałem się na safe spot w odległości 60 tyś km od tej stacji, zrobiłem kolejny błąd. Nie zagadałem do tych niebieskich! Dostałbym pełen obraz sytuacji oraz może wsparcie, gdybym jednak zdecydował się zaatakować go ponownie, po tym jak pojawił się o 83 km od stacji w krążowniku typu Combat Recon Cruiser klasy Curse. Być może wystraszyło mnie to co sam wiem o tej klasie... bo sam chcę takie coś mieć! Możliwość zabrania na pokład 3 oddziałów (po 5) średnich dron dawała mi wyobrażenie - 5x drony do walki (tech II, bo sam takie miałem) lub 5x drony ECM (by zajammować mnie) lub 5x drony neutralizujące energię (by zrójnować zasilanie mojego statku). Jakby tego było mało, Curse posiada bonus do tracking disruptora, czyli urządzenia uniemożliwiającego prowadzenie ognia z wieżyczek - np. takich laserów jakie miał mój statek.

Niemniej, niebiescy przy stacji mieli Skorpiona (battleship, bonusy do ECMów) oraz Drake'a (battlecruiser, bonusy do walki pociskami) więc nawet nie wchodząc w kontakt, miałbym od nich wsparcie gdybym tylko zagadał! Damn me... Rzecz do poprawy, ot co.

Potem spotkałem go jeszcze na wrotach do Onnamon - niestety, był aż 250 km od nich i niestety, nie w kierunku, w którym mógłbym szybko zrobić bookmarka. Szczwany lis. Jako, że koleś polewał z moich Medium Pulse Laserów II (small guns) zamontowanych na moim battlecruiserze (powinny być medium guns) stwierdziłem, że może ma rację i zrobię sobie wycieczkę na zakupy do hi-sec.

MPL II nie zamontowałem ot tak sobie. Rozważałem długo mediumy (konkretnie lasery z serii Focused...) ale ze względu na ich energożerność, nijak nie mieściło ich się tyle by pobić DPS czyniony przez maleństwa MPL II. Oczywiście, mógłbym się pokusić na lekką modyfikację setupu mojego battlecruisera, ale ostudziły mnie ceny. Z takimi myślami zadokowałem sobie w Quafee, a jako, że obok był Pleasure Hub stwierdziłem, że koniec na dziś.

Następnego dnia miałem w planach ninja salvaging, ale jakoś tak... wrzuciłem się znów w Harbingera i pognałem - do low-secu. I tak sobie obmyślając marszrutę, skacząc do Kinakka zupełnie nie byłem przygotowany na to, że mój kolega z wczoraj przywita mnie salwą honorową, którą a jakże - oddał na mój widok. Resztę widać na filmie.

Kolejne rzeczy do poprawy. Mimo, że mam jeszcze 2 takie same battlecruisery (w 0.0) to... jakoś straciłem wenę. Mój naprawdę nieźle opancerzony Harbinger (53k Effective Hit Points tank) zszedł tak naprawdę od 24k Hit Pointów zadanych z battleshipa. Dalej, medium drony mam jakieś takie nieruchawe, wygladające dobrze na papierze DPS z Medium Pulse Laserów II w rzeczywistości już takie nie było, poza tym zupełnie zapomniałem o tym by zmienić ammo na mocniejsze!

Zbyt dużo czasu minęło, gdy solo pvp robiłem na porządku dziennym i miałem obcykane wszystko. Teraz, jeśli chodzi o skille - to wciąż jestem w lesie by latac ciężkim sprzętem, w zasadzie nie powinienem latać niczym cięższym od fregaty. Kiedyś jak latałem krążownikiem klasy Thorax to skill Gallente Cruisers miałem na V (obecny poziom - to IV tylko). Oczywiście pozostałe skille, tzw supportowe, miałem wymaksowane i może dlatego, zwykły krążownik był tak dobry?

Niewesołe myśli, ale ja się tak łatwo niepoddaję. Sprawdziłem, jak daleko mam do najbliższego systemu gdzie mam jakikolwiek sensowny statek. Okazało się, że 7 jumpów dalej, w systemie Amarr mam swoją starą fregatę Tech 1 z którą zacząłem grę w marcu tego roku. Już chciałem szukać dalej, gdy do głowy wpadł mi pewien pomysł: pvp w tym maleństwie. Dobrze rozegrane może przynieść killmaila dla Ezoko (wreszcie! Losemaile zaczynają mnie już nudzić). Lecąc do Amarr jednocześnie na Eve Fitting Tool sprawdzałem co też mogę wpakować w to maleństwo (fregata rakietowa klasy Inquisitor). Okazało się, że całekiem sensownie: 24km zasięgu na warp disruptorze II, 3x wyrzutnie pocisków o zasięgu 34 km, do tego Afterburner II i wspomagacze: 2x nanofiber structure II i 1 szt. Ballistic Control Unit - po to by, zwiększyć obrażenia zadawane przez moje pociski.

Doleciałem, zfittowałem, przetestowałem na sucho predkość i zasięg. Przyzwoicie! Było już późno więc logoff.

Specjalnie dla Skippera - wygląd POSa. W środku wierza, tarcze podniesione, a poza tarczami - seria baterii i dział (sygnatury zgrupowały się na górze ekranu).

Fly dangerous!

Modern Top Gear Solid

2011-06-08T23:41:00.007+02:00

Sprzęt. Jestem czasem gear-freakiem. Tak jest w przypadku aut o zacięciu sportowym, tak jest w przypadku broni palnej wszelkiego rodzaju i tak jest w przypadku okrętów w EvE. Ich mnogość oraz możliwości rozbudowy na różne sposoby są fascynujące - setki kompromisów, które podejmuje się w momencie setupu statku, setki sytuacji w których mógłby znaleźć się lub nie powinien znaleźć się dany statek... takie pytania pojawiają się za każdym razem gdy coś zmieniam. I nie mogę się doczekać, gdy sprawdzę sprzęt w boju.

Wybieram najczęściej okręty Tech 1, gdyż dzięki pełnemu ubezpieczeniu, równemu mniej więcej cenie rynkowej taka inwestycja jest bezpieczna. W przypadku zestrzelenia traci się tylko równowartość wpakowanego doń sprzętu. To często wystarcza (bo musi), ale tak jak w przypadku samochodów sportowych - chciałoby się mieć i latać te statki, które mają dużo większe możliwości a przez to są droższe. Często dużo droższe i nieubezpieczalne (gdyż cena rynkowa statku jest dużo wyższa niż kwoty wypłacane przez system ubezpieczeń, który rynkowy niestety nie jest).

Tech 2. Okręty oparte o kadłuby swoich odpowiedników Tech 1, ale różniące się w wielu, wielu parametrach i szczegółach wyglądu. Inna tekstura i inne możliwości. O kilkadziesiąt procent lepsza odporność pancerza, większa prędkość, specjalne cechy jak możliwość montażu specjalnych, dedykowanych pewnej roli urządzeń. Czyniących ze statku istną maszynę śmierci. Prawie perfekcyjną. Przez to drogą. I trudno osiągalną, bo wejście do elity kosztuje nie tylko pieniądze, ale i czas - często kilkadziesiąt dni przeznaczone na odpowiednie doszkolenie się.

Moim celem jest krążownik typu Tech 2, klasy Force Recon - czyli Pilgrim, który od chwili obecnej wymaga ode mnie poświęcenia 29 dni na specjalistyczne szkolenie bym mógł wogóle nim polecieć. Kosztowo, maszyna ta kosztuje ledwie 50x więcej niż jej odpowiednik Tech 1 - Arbitrator. Miesiąc szkolenia to sporo czasu, a ciągnie mnie do lepszego sprzętu, szczególnie po tym, gdy poznałem uroki latania naprawdę dobrym statkiem - frakcyjną fregatą Imperial Navy Slicer.

Statki frakcji występujących w EvE - flot poszczególnych imperiów, wersje specjalne czy też statki pochodzące od NPCowych piratów to klasa sama w sobie. Statek (jak i sprzęt frakcyjny) trudny do zdobycia, oferujący nowe możliwości kosztem wysokiej ceny, ale i nie wymagający specjalnego szkolenia. Często ich posiadanie jest powodem do dumy, to jak wersje specjalne drogich samochodów. Albo jak złoty kałasz.

Weźmy takiego Imperial Navy Slicera. To fregata amarrskiej floty imperialnej. Ma unikalny kształt, nie oparty na żadnym ze znanych kadłubów fregat Tech 1. Gdy gracz wykonuje misje przeciwko Imperium Amarr często widzi tego typu fregaty pilotowane przez NPCów. Kadłuby te same, oczywiście parametry zupełnie inne, ale przez to, że o znacząco innym wyglądzie, niż standardowe statki graczy - nadają kolorytu grze.

Jednak tu pojawia się możliwość oddania takiego cacka w ręce graczy. Czy tylko innego od normalnych fregat pod względem wyglądu? Bolączką każdej fregaty jest zasobożerność zamontowanego sprzętu: brakuje wszystkiego - CPU, power grida, odpowiedniej ilości slotów hi, medium, low, wreszcie energii w czasie samego działania. Stąd kompromisy - jedno działko mniej, ale zmieści się lepszy pancerz. Mniejsze zadawane obrażenia, bo dzięki temu zyskamy większą szansę na przeżycie.

Co gdy dostaniemy do rąk okręt specjalnego przeznaczenia? Fregatę, która przewyższa wszystkie fregaty Tech 1 pod względem pancerza, tarczy, struktury, ilości slotów na sprzęt, wielkości dostępnego CPU, o szybkości, której nie powstydził by się Interceptor (fregata Tech 2) oraz potężnych bonusach - 10% per Frigate level do większego zasięgu laserów i 25% do zadawanych uszkodzeń, również mnożony przez poziom umiejętności latania fregatami. I to wszystko za ZEROWY czas szkolenia (gdy tym czasem Interceptor wymaga kilkanaście dni dodatkowego szkolenia oraz ma gorsze niektóre parametry) i jedyne 25 mln ISK. Widzieliście to cudo na filmie, parę postów wcześnej. Małe, zwinne i o morderczej sile zadawanych obrażeń.

Moim długoterminowym celem jest posiadanie jak największej ilości okrętów frakcyjnych, którymi będę mógł latać w pvp. Drogie hobby, ale cóż - kolekcja to kolekcja :) Powiadają, żeby "nie latać statkiem, na który nas nie stać". Powiadają, żeby w przypadku wydokowania ze stacji, gdzie celem jest pvp uważać już taki statek za zniszczony. Powiadają, że jeśli nie możesz wystawić 2 lub 3 takich samych statków z dobrej jakości fittingiem przeznaczonych do pvp - to nie stać cię na taki statek.

Mój Imperial Navy Slicer czeka na swoją kolej. W pełnym setupie do walki, ta fregatka kosztuje 40 mln ISK. Źle pilotowana polegnie w starciu z fregatą Tech 1 za całe 3 mln ISK. Tak jak na filmie, gdzie mój Maller, Tech 1 o mały włos nie skroił Lokiego, Tech 3 o horrendalnej wręcz cenie. Jeśli będzie mnie stać, kupię jeszcze dwa Slicery ze sprzętem i wtedy będę mógł wstąpić w szeregi "elyty", która nie obawia się stracić tak drogich zabawek w pvp. Jeśli będę miał pecha - natknę się na takiego Cajko, który jednym strzałem ze smartbomby pośle mi 40 mln ISK w niebyt.

Czy Slicer wyczerpuje moją listę bryk, które chcę mieć? Zakochałem się w poniższych, trzech okrętach pirackiej frakcji Sansha i mam zamiar kiedyś je wszystkie mieć. Po 3 sztuki:

Succubus - robalowaty wygląd, jakże różny od produkowanych przez wszystkie imperia okrętów. Najwyższej klasy opancerzenie, dodatkowe (w porównaniu z fregatami) sloty medium i low które potężnie zwiększają możliwości montażu sprzętu i bonus w postaci 100% zwiększonych obrażeń, zadawanych przez lasery. Cacko. Pitbull wśród fregat Tech 1 oraz Tech 2. Za niewiele ponad 50 mln ISK za sam kadłub. Ile czasu musiałbym się doszkalać by tym czymś polecieć? Mógłbym lecieć choćby i teraz.

Jeden dzień poświęcony na szkolenie i mógłbym wskoczyć to coś:

Zabija od samego patrzenia nań. Parametry podniesione wysoko, dorównuje możliwościami morderczym krążownikom Tech 2 klasy Heavy Assault. Cenowo również - 200 mln ISK to minimum i okazja. Ile musiałbym się szkolić do Heavy Assault? 34 dni. Gdzie tkwi haczyk? Czy opłaca się wogóle marnować czas na szkolenie okrętów Tech 2? Odpowiedzią jest... cena. I trochę większa odporność Tech 2. Zarówno Phantasm jak i Succubus kosztują 2 razy więcej niż ich odpowiedniki Tech 2. Oraz... nie da się ich produkować. Można je jedynie kupić, bądź znaleźć na misjach. A to czyni je rzadkimi.

Celem ostatecznym jest battleship. Frakcyjny Nightmare. Przewyższa inne pod każdym względem. Wygląda koszmarnie bo jest koszmarem dla każdego, kto stanie mu na drodze.

Battleshipy mają swoje wersje Tech 2, których czasy szkoleń by efektywnie nimi latać są absurdalnie długie (pół roku to norma). Są drogie, droższe niż battleshipy Tech 1 kosztujące od 80 do 150 mln ISK za kadłub, ale nie tak drogie jak BSy frakcyjne. Nightmare kosztuje jedynie 850 mln ISK. To jedynie dwa i pół miesiąca abonamentu do EvE. Albo 85 zł jak kto woli.

Pewnie, da się taki okręt stracić (jak wszystko w tej grze) ale dzięki jego możliwościom będzie to bardzo odległe w czasie. Widziałem kiedyś film o solo pvp battleshipem frakcyjnym Vindicator. To sprzęt pirackiej frakcji Angel Cartel. Gracz, który sterował tą niesamowicie wypasioną wersją gallenckiego Megathrona szukał aktywnie walki w low-sec. Wygrywał starcia sam przeciw 2, 3, 4 innym graczom w battleshipach. A potem to nagrał, okrasił fajową muzą i pokazał światu zmieniając raz na zawsze moje myślenie o pvp w EvE :)

http://dl.eve-files.com/media/corp/TINSA/Wave_of_Mutilation_2.wmv

Uzbrojony i...

2011-06-07T11:09:00.003+02:00

Niedzielny wieczór spędziłem uganiając się za celami w low-sec. Black Rise region, okolice Onnamon. Wcześniej zdecydowałem się, że wszystkie trzy Battlecruisery klasy Harbinger, które posiadam należy wcześniej (niż później) przerobić na poskręcany złom i umieścić w zimnej przestrzeni kosmicznej.

By osiągnąć ten jakże szczytny cel, zdecydowałem sie odpuścić kolejny rajd krążownikiem. Co prawda parę dni wcześniej, tuż po stracie Mallera wykonałem odpowiednie zakupy i praktycznie przygotowałem sobie sprzęt, ale stwierdziłem, że ubezpieczenie na battlecruiserach zaraz się skończy (tj. w lipcu) i trzeba je jakoś "zutylizować".

Podstawą mojej decyzji były też nieudane próby zrobienia anomalii w 0.0. Poziom trudności jak misji level'u 4 w hi-sec. Mimo pięciu podejść - nie udało się. Pięć razy wracałem płonącym Harbingerem do naszej stacji, gdzie na szczęście rapair services były za free. Kombinowałem za każdym razem z fittingiem BCka raz robiąc super pancerz, raz super tarczę, ale zawsze kończyło się tak samo: zmasowany atak NPCowych battleshipów, battlecruiserów i dużej ilości pomniejszego śmiecia trwał krócej niż parę chwil i było to bardzo niekomfortowe. A drony zawsze zostawały na polu walki i ginęły chwalebną śmiercią. Darmowe drony fundowane przez moją korporację, więc takich to nie żal :)

Poczytałem trochę fora i dałem sobie spokój z próbami. Odpowiedzią było użycie dobrze uzbrojonego battleshipa, do którego trochę muszę się doszkolić. Naście dni.

Być może czas na grubsze ryby?

Nie chciałem już tracić czas na zbieranie sprzętu Tech II do battlecruisera (w 0.0 nie jest to easy, bo nie wszystko da się kupić na miejscu i trzeba latać po zaprzyjaźnionych stacjach - co prawda przez sieć jump-bridge'y, ale zawsze to czas zmarnowany). Skoczyłem na klona umiejscowionego w Oursualert, w samym centrum hi-sec. W hangarze stał Harbinger - sfittowany pod szybkie robienie misji poziomu 3. Wystarczyło tylko parę zmian, zakupów za 10 baniek i mordercza maszyna do robienia krzywdy innym graczom była gotowa.

Założeniem było znalezienie jakiegoś pirata na wrotach. Stąd prędkość nie była priorytetem mimo krótkiego zasięgu - wszystkiego (limit do 9 km). Wyszkoliłem się też w termodynamice, więc overheating sprzętu był założony (10-20% więcej zasięgu).

Następną godzinę czy półtorej spędziłem latając po różnych systemach i szukałem bitki. Niestety, nie było warunków (wchodzenie do bitwy na swoich warunkach to podstawa do wygranej, tako rzecze Sun-Tzu). Raz trafił się Tech3 Loki, ale coś mi mówiło, że to pułapka więc prysnałem na safespotta.

Dwa systemy dalej znalazłem latające w parze dwa Caracale - caldarskie krążowniki Tech 1. Poobserwowałem ich trochę - okazało się, że kolesie robią NPCów na pasach asteroid. Serce zabiło mi szybciej! Ratterzy! Easy prey! Mój battlecruiser zmieli takiego caracala w minutę, jeśli drugi będzie odważny i będzie próbował bronić kolegę - też dostanie (choć brak drugiego Warp Scramblera nie pozwoliłby dobić kolesia).

Przez kolejne kilkanaście minut ganiałem ich po całym systemie. Niestety, battlecruiser sfittowany do walki na wrotach, średnio nadaje się na polowania po pasach asteroidów. Wielokrotnie, byłem poza zasięgiem - potrzebowałem te 10km, a oni byli... 16 km :( Nawet overheating nie pomagał zbytnio. Po kolejnych kilkunastu minutach dałem za wygraną i pozwoliłem im żyć.

Dokulałem się do systemu Kinnaka i bez stresu wbiłem się do Onnamon, by w hi-secu spokojnie przemyśleć błędy i dokonać lekkich modyfikacji okrętu. Zmieniłem to, co przeszkadzało najbardziej - krótki zasięg warp scramblera. Pomóc powinien Warp Disruptor II. Daje 24km zasięgu kosztem tego, że nie wyłączy MWD ofiary. Trudno, coś za coś. Biorąc pod uwagę, że ratterzy rzadko używają energożernych MWD, może się powieść. Oczywiście by maksymalnie skrócić dystans zmieniłem Afterburner na MWD uzyskując skok prędkości z 351 m/s na 858 m/s. Oczywiście coś za coś. Używanie MWD w przypadku ataku na wrotach nie ma sensu, gdyż na 100% ktoś mnie zescrambluje i wyłączy toto (jak w przypadku Mallera z ostatniej walki). Afterburner daje szansę trzymania dystansu walki (wtedy, Maller bujał się jakieś 180 m/s, z afterburnerem miałbym 380 m/s i szansę na to, ze ten Loki by nie uciekł mi z zasięgu scramblera). Poza tym - duża prędkość MWD daje znacznie większą sygnaturę statku, przez co tarcza jest bardziej wrażliwa na atak oraz inercja statku jest duża i wychamowanie graniczy z cudem. Prądożerność to już inna bajka.

Nowa wersja low-sec crawlera wygląda tak:

Było już późno, Jack Daniels się skończył, spać mi się chciało, więc bez zwlekania... Logoff.

W poniedziałek zgadałem się z Angharadem Althorem (kanał "polygamia") czy by nie chciał mi potowarzyszyć w dziele zniszczenia. Zgodził się, lecz wpierw musiał pozałatwiać parę spraw i przygotować sobie krążownik do tego celu (Thorax, 1600mm plata, small guns Tech 2 - czyli "otwieracz puszek"). W między czasie ustanowiliśmy komunikację głosową - serwer TeamSpeak mojego sojuszu byłby w miarę ok, gdyby nie to, że nie mogłem ustanowić prywatnego kanału (security issues :), więc trzeba było znaleźć alternatywę. Eve Voice wbudowany w grę pokazał całą swoją słabość przy próbach rozmów (przerywa, słaby dźwięk) i skończyło się na tym, że zdzwoniliśmy się przez Skype. Dźwięk rewelacja, więc nada się.

W czasie gdy Angharad szukał stuffu do swojej killing machine, ja obserwując jednym okiem czat "polygamia" i dyskusję o targach E3 oraz grach (tu zabrałem parę razy głos w sprawie kopanych niemiłosiernie przez chłopaków Call Of Duty) i dziewczynach z Ukrainy, szukałem okazji do solo pvp.

Trzymałem się obrzeży hi-sec kursując po low-secach między Ichoriya i Onnamon. Niestety, bez rezultatu. W systemie Akidagi (jump od tego gdzie dostałem wklepy od chłopaków z WUDU) mijałem się co chwila z oflagowanym Global Criminal Flag piratem we fregacie klasy Dramiel (pirate faction frigate, jedna z efektywniejszych do pvp) i nawet uzyskałem zaproszenie do "1 vs 1", ale wiedząc, że ta fregata będzie poza moim zasięgiem - grzecznie odmówiłem.

W pewnym momencie do systemu skoczył blob ruskich (duża flota battlecruiserów), który pomarudził trochę na wrotach zmuszajac nas do ukrywania sie na safespotach. Tu znów mijałem się z Dramielem, który migał mi na overview gdy kwitłem na safespocie - czyli moje safespoty są do bani, muszę je poprawić, bo biorąc pod uwagę odległości między wrotami liczone w milionach kilometrów oraz okienko overview, które ma ledwie 500 km średnicy - dziwnym jest, że wogóle się spotykaliśmy: on w lecąc w warpie, ja stojąc w miejscu. Muszę zapamiętać, by trochę zmieniać trasy w trakcie których tworzę safespoty. Obierać inne kierunki (a nie zwyczajowe "wrota-wrota"). Geometria się kłania :)

Gdy blob poleciał (wg moje oceny do Ichoriya), zdecydowałem się skoczyć przez łańcuszek low-seców do systemu Kinnaka. I tam zaczekać na kolegę. Niestety, zmęczenie dawało o sobie znać, a okazji do wypuszczenia adrenaliny nie znalazłem już więcej. Było pusto lub w systemach byli kolesie z mojego sojuszu, więc... nuda.

Półgodziny przed północą, dałem znać Angharadowi, że kończę na dziś. On już prawie skończył setup, więc umówiliśmy się na później.

Ninja!!! Salvaging ;-)

2011-06-05T12:42:00.007+02:00

Dawno tego chciałem spróbować, ale jakoś nie było wcześniej takiej potrzeby aż do czasu, kiedy Szymon sobie nie zażyczył filmu z kolejnego "new EvE experience".

Dobę wcześniej skoczyłem do mojego klona ulokowanego w hi-sec, więc nie namyślałem się długo. Hi-sec to idealne warunki dla uprawiania ninja-salvagingu. WTF? powie ktoś... Już tłumaczę. Jeśli ktoś wybiera sobie misje, to pojawia się ona gdzieś w systemie. Warpuje tam, znajduje acceleration gate które wiodą go do zamkniętego kawałka przestrzeni. Dzięki temu jest tam sam na sam z NPCami, które stanowią tło lub wręcz cel misji. Po wystrzelaniu wszystkiego, zostaje w takim miejscu kupa wraków w których często-gęsto znajduje się smakowity sprzęt. Same wraki natomiast należy przerobić na komponenty (tj. "zsalvageować"), które później sprzedaje się na rynku z dużym zyskiem.

Niestety dla misjonarzy, to że gra wrzuca ich w losowe miejsce w przestrzeni - nie czyni to tego miejsca niedostępnym dla innych graczy, szczególnie jeśli się... aktywnie poszuka. Dalej, o ile kradzież sprzętu z wraku uważana jest za akt wrogi (i dostaje się 15 minutową Criminal Flag dla okradzionego w ten sposób gracza), to zsalvageowanie mu wraku statku (i skradzenie drogich salvage materials) przestępstwem już nie jest. Mając na sobie Criminal Flag oznacza, że okradziony gracz może do nas bezkarnie strzelić. Wtedy, on dostaje od nas Criminal Flag i można w ten sposób walczyć na śmierć i życie w systemach hi-sec pod okiem floty Concordu. Taki proceder nazywa się can flipping i jest jedną z dróg do pvp w hi-sec.

Ale... salvaging czyjegoś wraku takiej flagi nie daje, więc jest bezpieczne dla kradzieja i cholernie wkurzające dla okradanego w ten sposób misjonarza. Jaka jest stawka? Osobiście, robiąc misje level 3 - z salvage materials wyciągam nawet do 50% zysku z misji! Tj. z 10 mln ISK (ostatnio).

By jednak znaleźć misję czyjegoś gracza, trzeba wiedzieć jak. A ja wiem :)

Wsiadłem do rdzewiejącego w hangarze krążownika Omen, zamontowałem mu expanded probe launcher, microwarp drive, dwa salvagery oraz dwie nanofiber structury. Wrzuciłem w probera 8 sztuk combat probes i wbiłem undock.

Wpierw sprawdziłem jak szybki jest mój statek. 1600 m/s oraz zwrotność (2x nano!) gwarantują, że latanie od wraku do wraku będzie szybkie (tym bardziej będąc pod ostrzałem fali niechęci ze strony misjonarza oraz... NPCów - choć tu zakładam GTFO option).

Poszukałem na mapie najbliższego systemu, w którym misjonarzy powinno być jak mrówków. Peringman okazał się być najbliższym. Kilka jumpów i... rozpoczynamy zabawę.

Zobaczcie:

EvE Online: Ezoko as Ninja Salvager (stealing in... przez Ezraa_Ezronymius

Muzyka: Paramore "Ignorance"

Samotny łowca, część 2

2011-05-30T20:52:00.044+02:00

Kolejny dzień w EvE minął mi na przemierzaniu rozległej przestrzeni low-sec rozciągającej się w regionach Placid i Black Rise, po to by znaleźć cel do walki. Nie, to jeszcze nie była planowana zemsta - na tę przyjdzie czas. Od ostatniego, prawdziwego pvp minęło tak wiele czasu (początek 2009) oraz sama gra zmieniła się tak bardzo, że potrzebowałem się wpierw sprawdzić. Na czym kolwiek zdolnym do walki, czymś co da mi przedsmak tego co mnie czeka. I co czeka Cajko. Taki był plan.

W systemie Innania zamarudziłem trochę, bo było tu trochę pasów asteroid oraz strutur obronnych Federacji Gallente, co jak podejrzewałem przyciągało graczy robiących misje oraz polujących na rzadkie przedmioty ukryte w deadspace'ach, do których prowadziły warp-gate'y z takich miejsc.

Na local-chat widziałem parę potencjalnych ofiar (wysoki standing, przynależnośc do korporacji NPC), gdy nagle do systemu skoczyło sześciu kolesi. Sprawdziłem co to za jedni. Ta sama korporacja, wysokie standingi, za to bio każdego z graczy biło po oczach bielą i czerwienią oraz ogonkami na literach. Postanowiłem się przywitać.

Ezoko > pochwalony!

Po chwili padła odpowiedź.

Hoogles > i z duchem Twoim

W międzyczasie latałem sobie po systemie robiąc safespoty. Na skanerze pojawiła się grupka battlecruiserów - dwa Drake i Hurricane. Jeden z nich nosił wdzięczną nazwę "Z dupy..." więc byli to moi nowi przyjaciele. Gdy skoczyłem na czwartą planetę układu, ku mojemu zdziwieniu wylądowałem 100 km od trzech sygnatur trzech battlecruiserów. Z dupy... pomyślałem i dałem w tył zwrot.

Mr Unk > amen, bracie....
Ezoko > not yet ":)

Nawet się nie spociłem. Sto kilometrów to odległość na którą battlecruiser z MWD potrzebuje co najmniej półtorej minuty (1000 m/s). Bezpiecznie wylądowałem na safespocie. Pogadaliśmy jeszcze chwilę na localu, po czym oni rzucili "fly safe" oraz "szerokości, przyczepności" i tyle ich widziałem.

Godzinę później skoczyłem do systemu Kehjari. Ze względu na to, że każdy skok w low-sec jest skokiem w nieznane, zawsze włączam nagrywanie. Oto co się wtedy stało:

EvE Online PVP: Ezoko as a Bounty Hunter (Maller... przez Ezraa_Ezronymius

Pierwsza walka była zaskoczeniem, ale nie straciłem zimnej krwi. Widząc, że to Loki, zmartwiałem. To ostatni krzyk mody w EvE - krążownik strategiczny Tech III, jedyny którego systemami można dowolnie szafować i stworzyć za każdym razem unikalny design - w 99% dostosowany do zadania jakie ma spełnić. Poza tym wściekle drogi wymaga bardzo dobrych skilli, ale spłaca to z nawiązką - jest bardzo niebezpieczny i nosi miano niezniszczalnego.

Ale jak było widać na filmie - dałem radę! Przegoniłem go, przez brak zasięgu mój warp scrambler puścił i koleś mógł uciec. Uciec! Tech III o wartości 750 mln ISK nie dał rady Tech I za 15 mln!!! Pilot fregaty, która nam towarzyszyła w czasie walki (ale nie uczestniczyła - działa wrót rozerwałyby ją na strzępy, w końcu to low-sec) skwitował to dosadnie:

Valentine Caldor > Ezoko gf! ) Bacil is a coward slut._)
BacuJlek > валя иди нахуй уже
Valentine Caldor > ололо._
Ezoko > ggf

Rozochocony walką i zwycięstwem, gdy stan mojego statku wrócił do normy (armor repairer naprawił zbroję, tarcze wróciły do poziomu wyjściowego, a energii miałem 100%) zdecydowałem się na kolejny strzał adrenaliny.

Znalazłem go w systemie obok - Ashitsu. Niestety, i Herkules dupa, kiedy wrogów kupa, tym bardziej, że oba recon cruisery spowodowały kompletny pad systemów mojego statku. Falcon zagłuszył systemy celownicze, a Pilgrim pozbawił mnie energii. Capacitor booster i ładunki po 200 MAh dały przez chwilę radę, ale było już za późno. Oba Stabbery (w wersjach elite Fleet Issue) oraz chmara dronek zmieniły mnie w kupę płonących odłamków. Widząc co się dzieje, wduszałem raz po raz "warp to..." na najbliższym safespocie, stąd po eksplozji okrętu moja kapsuła wystrzeliła jak z katapulty w obięcia bezpiecznego warp'a.

Będąc już na safespocie napisałem na local czacie "gf" otrzymując w zamian pozdrowienia od korporacji VUDU. Sprawdziłem ich bio, co potwierdziło, że nazwa jednego ze Stabberów - "Twardziel" nie była przypadkowa. Skroili mnie rodacy. Swoją drogą to zadziwiające, jak dużo naszych kręci się w pobliżu :)

Wieczór skończyłem docierając do "Domu opieki" nie nękany przez nikogo. Dla bezpieczeństwa wracałem... shuttlem. Tak - "bezpieczeństwa". Założyłem, że samą kapsułą mogę zginąć, jeśli natrafię na takiego Cajko, który jednym strzałem smartbomby pośle moją kapsułę wartą 50 mln ISK w niebyt. Ale gdyby coś takiego przytrafiło się shuttlowi - to on przestanie istnieć, a kapsułą zdążę uciec.

Test musiałem przeprowadzić na granicy Black Rise i Pure Blind, gdy okazało się, że nasze wrota do 0.0 - system 93PI-4 jest "hot". Niestety nasz intel-channel nie precyzował dokładnie jacy wrogowie są w systemie, i wszyscy podniecali się nadlatującymi gangami wymiataczy z Evoke i Pandemic Legion. Po półgodzinie czekania stwierdziłem, że kij z tym, raz się żyje i skoczyłem.

Wredniak w battlecruiserze Hurricane wisiał sobie 13 km ode mnie. Obok - wyłączony mobile warp disruptor zwany bubble. Bańka o średnicy do kilkudziesięciu kilometrów, która uniemożliwia skok w warp. I jest śmiertelną pułapką. Zareagowałem szybko - wybrałem warp to na safe spot, który zrobiłem kilkanaście dni temu na tych wrotach. Wylądowałem całe 187 km od Hurricane, który, gdy tylko pojawiłem się na jego overview, zaczął mnie namierzać. Na szczęście dla mnie - byłem szybszy :) A potem skoczyłem sobie na jedną z naszych "gwiazd śmierci" wiszących w tym systemie i korzystając z jump bridge'a skoczyłem wgłąb 0.0.

Po 10 minutach byłem już w "Domu opieki". Rzuciłem okiem na listę moich kill-rights. Okazji do zemst przybyło :)

I na koniec - mój losemail.

Kolejny statek - gallencki krążownik Thorax już czeka sobie w moim hangarze na kolejną podróż po low-sec. A potem przyjdzie czas na battlecruisery i Cajko.

Samotny łowca, część 1

2011-05-28T10:11:00.059+02:00

Pamiętacie tytana, bohatera jednego z ostatnich postów? Przeszedł niedawno do historii. To ten pierwszy, prowadzony przez Dwarfisha - tytan klasy Erebus.

http://kb.lawnalliance.org/?a=kill_related&kll_id=9760338

Walka ciutkek nierówna - 116 naszych vs 187 wrogich gości z Northern Coalition, Pandemic Legion i Evoke. A pod wględem jakości - 1 tytan Erebus vs 6 tytanów (3 Avatary, 2 Erebusy i jeden Leviatan). W sumie, sama walka była dziwna, bo zakończyła się tylko zestrzeleniem 8 statków wroga (na łączną sumę ok 5 mld ISK) i stratą naszych 3 (na kwotę... 57 mld ISK). A 1 mld ISK na Allegro kosztuje 100 PLN.

Ot, taka mała, krótka bitwa za 6 klocków. Pikuś. 20 marca rozegrała się inna bitwa. Wielka bitwa o system 020-2X (nazwy systemów w 0.0 są po prostu boskie!).

http://kb.lawnalliance.org/?a=kill_related&kll_id=9183564

852 naszych vs 1595 pilotów (głównie Red Alliance, czyli Ruskie). Łatwiej wymienić zestrzelone tytany, niż wypisać wszystkie, które uczestniczyły w bitwie. Tytan - statek, będący ukoronowaniem szkolenia postaci oraz owoc pracy setek ludzi przez kilka miesięcy. Tu, odeszło ich w niebyt 22 sztuki! Kiedyś, gdy padł pierwszy tytan - CCP Games zdecydowało się pozostawić jego wrak, jako pomnik (normalnie, wraki znikają po kilku godzinach). Czasy się zmieniają...

Łącznie, w powyższej bitwie padło 537 statków i łącznie, ludzie ci ponieśli straty w wysokości 1,8 tryliona ISK. Czyli innymi słowy, zabawa pt. "Jak stracić 180 000 PLN w 10 minut". Luzik, a ja się martwię o głupie 10 mln na sprzęt Tech II ;-).

Poleciałem ostatnio na mały patrol po naszym 0.0. Kilkanaście battlecruiserów, ciężkich krążowników, kilka assault frigates i zwiadowcy. Wróg podobno był tu i ówdzie, ktoś tam dostał ostre wklepy, lecz nasza mała armia po godzinie krążenia wróciła nietknięta do domu. Gorzej, że nietknięte były też nasze zapasy amunicji.

Samotny łowca, część 1

Uwielbiam to! Tę niepewność, gdy samotnie skaczę do nieznanego mi systemu, uprzednio sprawdzając na mapie statystyki z ostatniej godziny - liczba statków zestrzelonych i liczba statków przelatujących przez system. Dwie dane, które tak naprawdę mówią jedynie tyle, że prawdopodobieństwo gate campu po drugiej stronie jest małe, średnie, wielkie i bardzo wielkie. Ale nigdy - żadne.

Wczoraj wsiadłem do Mallera. Krążownik Amarrski Tech 1, najlepszy w swej klasie. Zbroja podtuningowana tak, że niejeden battleship mógłby pozazdrościć. Prędkość - znośna (z MWD sięga 1100 m/s). Siła, mimo, że bez dron - znaczna. Z przyłożenia, tj. 3,5km sieje mocnymi 400 DPS, a z odległości 1okm - 289 DPS. Damage Per Second. Moja ostatnia fregata, Executioner dostała w sekundę 834 punkty i wyparowała. Tym krążownikiem zajęłoby to 2-3 sekundy. Przyzwoicie.

Oczywiście nie jest to fit idealny, nie na każdy statek. Mała, szybka fregata ucieknie mi z zasięgu i rozwali, bo Maller nie ma dron. A fit trochę scharzniłem, nie dając nic, co by pomogło w takiej sytuacji.

Niestety, zawędrowałem tak daleko od cywilizacji, że nie mam wyjścia. I mam nadzieję, że kogoś skroję, nim sam zostanę skrojony.

Wczoraj wypowiedziano memu sojuszowi kolejną, trzecią już wojnę w systemach hi-sec. Oznacza to kompletny paraliż na naszych liniach zaopatrzeniowych, bo Concord nam nie pomoże w razie ataku. Tak jak ze dwa miesiące temu ja, ktoś nieuważny skoczy do popularnego systemu (np. Jita) myśląc o zakupach i straci życie na oczach niewzruszonych Caldari Customs Officers.

Toteż ja zdecydowałem się na szybkie zakupy w tych nielicznych stacjach w moim 0.0. Dzięki sieci jump bridży dość szybko pokonałem drogę między systemem EL8-4Q (Stacja "Dom opieki") a odległym o... 42 jumpy (tak, czterdzieści dwa) systemem D2-HOS, gdzie na stacji o dźwięcznej nazwie "D2 Mine Mine Mine" zakupiłem 5x Medium Pulse Laser II, 2x Adaptive Nano Plating II, Regenerative Nano Plating II oraz Damage Control II. Następnie ignorując informacje na kanałach wywiadu o krążących w pobliżu flotach wroga udałem się na łowy.

Tu Rozgłośnia Człowiewieka Oświeconego, Głos Boginii W Twoim Statku. Przerywamy modły by nadać komunikat specjalny dla wszystkich okrętów sojuszu w regionie Pure Blind:

[ 2011.05.27 21:36:10 ] Solaric Tracker > 12 red AIazif CR-AQH Solar System
[ 2011.05.27 21:36:18 ] Caius Zen > 14 red
[ 2011.05.27 21:36:26 ] Admiral Majike > curse, scimitar, taranis, hurricane3, zealot, dramiel,cynabal
[ 2011.05.27 21:37:01 ] Admiral Majike > sabre scimitar
[ 2011.05.27 21:37:07 ] claytis > 50man tempest fleet with logi in VFK-IV Merciless fleet
[ 2011.05.27 21:37:58 ] Sylbar > Mandilater cynabal at l-c gate in c4c
[ 2011.05.27 21:38:10 ] Gavinn > you fucking retard its me
[ 2011.05.27 21:38:15 ] Caer Dallben > lol
[ 2011.05.27 21:38:17 ] Deth Goddess > lawl
[ 2011.05.27 21:38:18 ] Tome Bombadile > gang from CR-AQH Solar System went in to XQ-

Wyłączyłam radio, tam gdzie się kierowałam, nie było naszych informatorów, więc nie dostałabym żadnych wartościowych informacji. Żadnych. Albowiem kierowałam się do regionu Placid. Na totalne zadupie wszechświata, porównywane może jedynie z zachodnim Black Rise.

Mantenault. Skoczyłam przez wrota do pierwszego systemu regionu Placid, w strefie granicznej Federacji Gallente, rubieży kontrolowanych przez mafię Serpentis - degeneratów, nielepszych od pokręconych Sansha. Z ludźmi łączy ich jeszcze to, że podobno jedzą sztućcami oraz podobno karmią swoich jeńców. Szkoda, że innymi jeńcami, ale cóż... nie nadarmo każdy cywilny i wojskowy statek ma opcję "selfdestruct".

Graniczny system przywitał mnie... brakiem kogokolwiek w pobliżu. Tu nic nie ma. Zero. Null. A właściwie nie null, a low-sec. O dumnym 0.14. Nie wiem po co wyliczanym, jak nikt tu o zdrowych zmysłach nie wleci. Brak stacji NPC jest na to najlepszym dowodem.

Dwa następne systemy były równie nudne. Siedem planet, każda z wianuszkiem pasów asteroidów. Albo jedna planeta, za to pobijająca ilością księżyców i asteroid stareńkiego Saturna, planety z układu słonecznego, z którego wywodzi się ludzkość. Tej części wszechświeta, o której dawno już wszyscy zapomnieli, a jedyną jej pamiątką jest zapadły wormhole w systemie New Eden, w konstelacji Eve Gate, region Genesis. Swoją drogą - uroczy low-sec, pełen turystów!

Wracając do mej samotnej podróży. Systemy Alamel oraz Odamia nie były do końca puste. Również bez stacji NPC, za to miały gości. Adrenalina uderzyła mi w żyły, buzując jak niedawno wypita puszka Quafee. Skanowanie. Namierzanie. Zmiana pozycji - 1 AU, pół miliona kilometrów, wreszcie 4 tysiące kilometrów od potencjalnej ofiary. Ponowny skan przestrzeni. Crow. Interceptor, super szybka fregata. I zanim pomyślałam, że taki cel jest nie dla mnie, szybki Crow równie szybko znika mi z radaru, a po chwili i z systemu. Bujam się jeszcze z 15 minut i skaczę do Anchauttes...

...system w którym jest - UWAGA - pierwsza stacja w tym cholernym low-sec! A wraz z nią, całe pięć osób w systemie. Spuszczam adrenalinę wraz z wypitym quafee w toalecie. Pew-pew zamienia się w pee-pee. Kwadrans latania po całym układzie, stawiania bookmarków, safespotów i firespotów tylko po to, by przekonać się, że całe towarzystwo leży urżnięte jak martwy klon, przy jednym ze stolików baru "Outlander" na stacji Ishukkone Mining Corp (prawa do wydobycia Veldsparu wykupione u gubernatora Federacji na kolejny 2 lata!). Puszczam mimo uszu propozycję barmana, by zmierzyć się w tańcu na rurze z lokalną pięknością i odlatuję...

Pozostawmy na chwilę Ezoko na jej samotnej wyprawie.

Nie po raz kolejny już zastanawiam się, czemu byłem tak niemądry i sprzedałem Ezronymiusa. Wtedy, w początku 2009 roku zaliczyłem parę przelotów morderczym Arazu, krążownikiem zwiadu, który przemierzał przestrzeń jak duch. Ezronymius miał wtedy 25 milionów skill pointów. I cloaking na V. Jeden ruch i znikasz z overview i skanera i lecisz w warpie. Niewidoczny - podlatujesz do nieświadomego rattera, który w swym krążowniku klasy Moa cierpliwie ostrzeliwuje 3 fregaty Serpentis Spy. Na 30 km ujawniasz swą pozycję i mówisz bezgłośnie: poznaj mojego przyjaciela, Warp Distruptor II się nazywa. A to moi maleńcy przyjaciele...

- Jesteśmy hobgobliny! Tech II! Pięć nas jest!

- Wy zawsze mówicie razem?

- TAAAK! (x5)

- To biegnijcie, i pozdrówcie ode mnie pana Serpentisa!

Moa wpada w panikę, NPCe Serpentis - nie. Hobgobliny robią swoje, sensor dampener na Arazu uruchomiony. A Moa nie wpadnie w jeszcze większą panikę. O nie, zrobi to już pilot w swej kapsule. Jeśli zdąrzy.

Na taki scenariusz Ezoko musi jeszcze poczekać. Tymczasem bujam ją do systemu Evaulon, gdzie sytuacja się powtarza: osiem osób a local chat, część skitrowana na stacji, a część w drodze do wrót.

W systemie Aldranette już jest ciekawiej. Fregata Vengeance wciąż jest widoczna na skanie. Czasem przemknie Tengu (cruiser Tech 3, very very very deadly to me!). Fregaty to nie rusza, mnie też. Spotykamy się nos w nos przy stacji (nos, taki do kichania, a nie NOSferatu - taki do robienia kuku). Chwilę czekam, może pilot Vengeance zrobi coś głupiego i ja razem ze gunami stacji zdajdę się na jego loss-mailu? Niestety, nie jest tak dobrze.

Setting up docking perimeter course, good night!

Log off.

Revenge. Zemsta. Mесть

2011-05-23T23:52:00.003+02:00

Leciałem sobie w drodze powrotnej z EL8- (Pure Blind 0.0) małą fregatą z dużym DPSem (133) i wogóle, szybką (1200 m/s na afterburnerze), gdy przy wejściu do systemu Iitanmadan (0.3) zobaczyłem na overview pulsującą na czerwono sygnaturę wrogiego battleshipa. Wbiłem "warp to" na zabookmarkowaną pozycję gdzieś przy tych wrotach, niestety przy wtórze wielkiego kaaaaaaaaaaa-booooooooooooom znalazłem się w kapsule, a fregata klasy Executioner przestała istnieć.

http://kb.lawnalliance.org/?a=kill_detail&kll_id=9735711

Na szczęście gnojek nie odpalił smartbomby drugi raz - to broń obszarowa tworząca sferę wokół strzelającego statku która niszczy wszystko w promieniu... 6,5km. Dzięki temu mogłem uciec kapsułą (wartą ponad 50 mil ISK w implantach). Statek razem z fittem kosztował mnie 3,5 mln ISKów.

Przyjrzałem się dokładnie powyższemu killmailowi, szczególnie analizując sprawcę. Widząc jego statsy - ponad 1300 zestrzelonych kapsuł, ponad 500 fregat i kilkaset innych małych statków, stwierdziłem, że pvp w wydaniu tego pana polega na uzbrojeniu pancernika o masie 105 300 ton w broń, która służy ku temu by likwidować drony (no i małe statki przelatujace obok o masach nie większych niż 1 500 ton) . I która to jednym strzałem zadaje grubo ponad 1500 damage. Co oznacza, że każda fregata, prom czy kapsuła dostaje tylko raz i finito, przerażająco "mocny" killmail zdobyty. W sekundę :/

Sam kiedyś piraciłem i mordowałem. Tylko dla mnie to było nauczenie się trudnej sztuki podchodzenia ofiary, wyszukiwanie jej po kilku systemach, danie jej kilka sekund szansy - zanim zbliżę się prując przez asteroidi na włączonym napędzie MWD. No i robiłem to w krążowniku, który przy battleshipie wygląda jak David przy Goliacie (masa 11 800 ton). Ten tutaj - siedzi w battleshipie, który pewnie jest dofitowany w ciężkie zbroje, na wrotach i ilekroć widzi błysk wrót (ktoś przechodzi) - odpala te swoje Large EMP Smartbomb II.

Co jeszcze wyczytałem z killmaili tego gościa? Historię jego działalności z kilku ostatnich dni. Przyjrzałem się systemom w jakich działał. To wszystko były low-seki w rejonie systemów hi-sec Piak, Ohbochi, Karjatairmon oraz null-sec 93PI-4. I do głowy wpadł mi pewien pomysł.

ZEMSTA!!!

Poniekąd inspirowana tym filmem:

a trochę tym, by powalczyć w małym gangu, razem z corp-mate'ami. I pokazać kolesiowi w battleshipie Rokh, kto tu tak naprawdę rządzi!

W pierwszym odruchu chciałem wziąść i wskoczyć do swojego battlecruisera (Harbinger, masa 13 500 ton - nadal mało, BS przy nim jest 7 razy większy!) i mu przyłożyć do burty swoje 1000 DPS, ale się powstrzymałem. Rokh ma pewnie z kilkadziesiąt tysięcy effective hit points (EHP) więc pewnie trochę by trwało zanim bym go rozwalił, a on przecież nie siedziałby bezczynnie tylko siał tymi swoimi smartbombami.

Powoli - pomyślałem. Killrights na tego gościa mam do 19 czerwca, więc to ja mogę zaatakować, i działa systemowe przy wrotach lub stacjach będą po mojej stronie. Dalej, mam korporację. Jedna czy dwie osoby mogą mnie wspomóc w mej walce wyrównując znacząco szanse. Tym bardziej, że zabicie tego kolesia to będzie początek "czyszczenia" szlaków tranzytowych w tym regionie, co przysłuży się całemu naszemu sojuszowi.

Narazie plan zemsty jest w toku. Mam w tej chwili dwa battlecruisery, więc w przypadku straty - będę mógł szybko wskoczyć w nowy statek. No i dopracowania wymaga taktyka, która musi być dostosowana do tego - czym koleś aktualnie lata i strzela. Dziś zauważyłem, że zmienił smartbomby (bliski zasięg) na pociski dalekiego zasięgu. Co oznacza, że atak musi to uwzględniać - by nie obrywać od smartbomby, muszę na niego skoczyć tak, by mu przyłożyć efektywnie SPOZA jego maksymalnego zasięgu (jakieś 6,5km) oraz nie pozwolić mu uciec (czyli na max. 9km), ponadto - utrzymywać tę odległość. Natomiast, w przypadku pocisków dalekiego zasięgu - mogę sobie pozwolić na maksymalne skrócenie zasięgu, bo dzięki temu zwiększę zadawane mu uszkodzenia oraz będę mógł kraść mu energię. No i będzie można wykorzystać do walki drony, gdyż nie zniszczy ich za pomocą smartbomb. Tyle teoria - praktyka może być inna (np. ma mix smartbomb oraz pocisków) co położy plan (stare wojskowe powiedzenie: "żaden plan nie wytrzymuje kontaktu z wrogiem"). A może nie?

Tytan

2011-05-17T23:08:00.009+02:00

Dziś minął drugi dzień, odkąd wypchnąłem Ezoko poza bezpieczne terytoria hi-sec. Pracowicie robiłem od wczoraj bookmarki w low-sec, w rejonie takim by dostać się do 0.0 zajmowanego przez Blueprint Haus tylnymi drzwiami (główne wrota Torrinos <-> EC-P8R są permanentnie campowane przez... wrogów).

Nie ukrywam - wizyta w low-sec podyktowana była powrotem stanu umysłu zwanego wanna-be-a-pirate! i chęcią skosztowania tego, co kiedyś w EvE robiłem, czyli solo pvp.

Robiłem sobie bookmarki po całych systemach, latając wszędzie malutką fregatą klasy Executioner uzbrojoną w MWD i cloak - czyli microwarp drive, który dawał mi 3900 m/s oraz stealh, dzięki któremu znikałem ze skanerów wszelkiego rodzaju ZŁYCH PIRATÓW, którzy polowali na niewinne ofiary.

Już miałem opuścić system Daras i skoczyć do następnego - Iitanmadan, gdy wzrok mój spoczął na sekundę na lokalnym czacie systemu. Czat, ku mojemu zdumieniu wybuchnął: z 10 ludków zaczęło robić się 12, 15, 20, 30, 60, 90, wreszcie 103 i zatrzymało się. Do systemu skoczyła wroga flota:

Na szczęście nie skoczyłem na wrota na które zamierzałem. Przeglądnąłem skaner i pogratulowałem sobie w duchu szczęścia: roiło się tam od cruiserów Tech 3, command shipów, battleshipów Tech 2 i recon cruiserów Tech 2. Znalazły się też lotniskowce i... tytan klasy Avatar.

Rzuciłem info o tej "inwazji" na nasz intel-channel, a godzinę później dowiedziałem się, że nasza flota właśnie pobiła tę flotę. Byłem pod wrażeniem. Trzy lata temu, będąc w Hydra Alliance dostawaliśmy raz za razem wciry. Obecny sojusz - "Get Of My Lawn" Alliance - wydaje się być bardziej zorganizowany, jeśli pokonali flotę, w skład której wchodził największy okręt w EvE Online.

Dnia następnego dalej bookmarkowałem kolejne systemy low-sec w regionie Lonetrek, aż do granicy z regionem 0.0 - Pure Blind. Dotarłem do wrót systemu 93PI-4 (security class: 0.0) i po zasięgnięciu języka od swoich, że jest bezpiecznie - skoczyłem.

Pusto, mrocznie, bezludnie.

Sięgnąłem po wydrukowaną wcześniej mapę połączeń między systemami - połączeń na skróty, za pomocą jump-bridge'y:

Jump-bridge to ta struktura na górze obrazka, sfera i mrowie sygnatur dział poniżej to POS (Player Owned Strucutre), czyli baza orbitująca wokół jednego z księżyców układu. Gdybym był wrogiem, działa POSa rozniosły by mnie na strzępy.

Skorzystałem jeszcze z 3 jump-bridge'y i dotarłem wgłąb przestrzeni 0.0, do EL8-4Q, rodzinnego systemu mojej korporacji. Stacja kosmiczna, o wdzięcznej nazwie "Dom opieki" unosiła się dumnie nad gorącą powierzchnią drugiej planety układu:

Z ciekawości, włączyłem skaner i ze zdumieniem odkryłem... zresztą, sami zobaczcie film :)

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej!

Faction stuff!

2011-05-15T19:03:00.009+02:00

Faction!

W piątek, robiąc jedną z misji (wciąż 3 poziom) trafiłem swój pierwszy w życiu faction stuff! (faction - sprzęt pojawiający się rzadko, głównie w ciężkich misjach, niedostępny normalnie w produkcji przez to bardzo, bardzo, BARDZO... drogi). Widząc w kolejnym wraku Gallente Mining Laser, ozdobiony w rogu bardzo ładną zieloną ikonką - micha mi się cieszyła, bo już widziałem strumień ISKów wpływających na moje konto.

Zebrawszy tego łącznie z 6 sztuk, sprawdziłem czy ktoś toto sprzedaje w regionie (Essence, ostatnio stacjonuję w Oursualert). Okazało się, że... nikt. Może dlatego, że niektóry sprzęt frakcyjny da się sprzedać tylko przez system kontraktów? Tak też było z tymi laserami. Sprawdziłem okno kontraktów i...

...szczękę zbierałem długo z ziemi. Widziane jeszcze przed chwilą miliardy miliardów zmieniły się w smętne "Gallente Mining Laser x 6 - 250k ISK, bid!". WTF? Ćwierć miliona za frakcyjny sprzęt?!? Inne kontrakty były bardziej zachęcające - milion, dwa... ale nie więcej :( Bez większej nadziei ustawiłem sprzedaż 6 laserów w aukcji z ceną startową 1 000 000 ISK i zobaczę, co będzie za tydzień. Normalne lasery górnicze (Tech 1 i Tech 2) chodzą w cenach od 1000 do kilkuset tysięcy ISKów, ale to niewielka pociecha.

Gwoli wyjaśnienia: sprzęt frakcyjny jest naprawdę drogi. Np fregata Succubus kosztuje z 70 mln ISK, gdy tymczasem podobnej klasy statek - fregata Tech 2 mająca 2,5 raza więcej laserów chodzi po 20 mln ISK. A wersja Tech 1 za całe...120 tyś ISK! 30 milionów kosztuje Battlecruiser, którego tarcze są 10 razy większej pojemności (609 HP vs 5500 HP), 80 baniek trzeba dać za Battleshipa, którego tarcze są jeszcze większej pojemności.

Z czego wynika różnica? Normalne prawa rynku - jeśli coś jest rzadkie, a przy okazji jakościowo znacznie wyprzedza podobny sprzęt oraz ludzie tego chcą, to jest drogie.

Going Faction 2.o

Wczoraj, w jednej z misji dostałem zadanie - uratować dyplomatów. Niby nic dziwnego, ale tym razem było inaczej. Musiałem opuścić battlecruisera i przesiąść się w jakąś fregatę, gdyż takie było wymaganie tej misji.

Fregatę! Coś co ma słabą siłę ognia, tarcze i zbroję tak znikome, że prawie nieistniejące, coś co przeżyje tylko dlatego, że jest małe, szybkie i zwrotne. Misji nie mogłem odpuścić, bo obraziłbym agenta (a to grozi spadkiem notowań w jego korporacji, czyli mniej zleceń, gorsze płatności i wogóle - regres). Niestety, skilli na oczywisty w takim wypadku wybór - Assault Frigate (sprzęt Tech 2, mocny jak diabli) - nie miałem, więc wykombinowałem sobie, że kupię sprzęt frakcyjny. Fregata Tech 1 odpadała od razu, bo toto nie daje radę w misjach levelu 2, a co dopiero w zaawansowanym levelu 3...

Zerknąwszy w market oraz swój portfel, mój wybór padł na niezbyt drogą (ale też nie najlepszą) fregatę Imperial Navy Slicer. Jedyne 24 miliony ISK (1/10 mojej całej kasy).

Dodatkowo 7 baniek na sprzęt i byłem gotowy do drogi. Po aktywacji misji, przyleciałem na miejsce i... dostałem tak ostre wciry od stacjonującej tam floty NPCowej, że ledwo stamtąd uszedłem z życiem. Już widziałem, jak 30,5 mil ISK zamienia się w efektowny fajerwerk.

Problemem była taktyka. Przyzwyczajony do ciężkozbrojnego battlecruisera, którego efektywna obrona (suma wszystkich shieldów, armorów i resistów) wynosiła 27 tyś HP i pozwalała na ignorowanie większości NPCów, nie zwróciłem uwagi, że Slicer ma tylko 3,7 tyś HP. Pierwsze co wyparowało to tarcze, potem trochę wolniej zbroja i gdyby nie zwrotność, nie uciekłbym.

Postanowiłem zaatakować jeszcze raz, tym razem pamiętając, że jestem w małej, zwinnej fregacie. Co się działo dalej, możecie zobaczyć tu (13 minut walki skompresowane do 3,5 minuty):

Level 3 mission in Imperial Navy Slicer przez Ezraa_Ezronymius

Największym problemem były fregaty oraz krążowniki - pozbycie się ich, było kluczem do sukcesu. Battleshipy, mimo efektownie wyglądających strzałów - nie robiły mi żadnej krzywdy (nie trafiały), stąd, walkę skończyłem prawie nietknięty - przez ten czas, tarcze zdążyły wrócić do pełnej gotowości.

Mimo, iż była to tylko walka z NPCami, poprzez to, że wyskoczyłem w drogim, kruchym stateczku dała mi ona dużo satysfakcji.

I luv dis game!!

Level 3. Stylista Online.

2011-05-10T21:09:00.001+02:00

Dotarłem w misjach dalej niż kiedykolwiek. Poziom 3. Daje się ostro we znaki (czyli jest ciężko, ale i treściwie... w kasę :)). Z forów wyczytałem jak zrobić setup statku tak by te ciężkie misje, w których atakują hordy battlecruiserów oraz specjalistyczne krążowniki kończyć szybko i bez strat własnych. Ale o tym za chwilę.

Dobry człowiek posprzątał wczoraj hangary i razem z pajęczynami sprezentował mi to co tam znalazł. Stałem się dzięki temu posiadaczem dużej ilości dron małych, średnich i dużych w tym wersji najbardziej efektywnych, czyli Tech 2. Poza tym stuffu za jak to określił - 500 baniek. "Kasę też chcesz?", a ja: "Dzięki Przemo, ale nie - stałem się już samowystarczalny, nie tak jak kiedyś. W godzinę zarobiłem 20 mln, razem mam już 170."

A pewna dobra kobieta dziś stwierdziła, że ta moja dziunia ma coś z ustami? "O'rly?" pomyślała Ezoko i udała się do stylisty. Najlepszego w systemie Lumierre/Essence.

"Jak ma być?" - zapytał Jean Pierre, fryzjer, stylista i lokalny paser.

"Ma być źle."

"Bardzo?"

"Bardzo."

Inicjacja w pvp wymaga poświęcenia. Najlepiej setki niewolników z Minmatarr, na ołtarzu poświęconym Imperatorowej! Choć może wystarczą zwykłe fajerwerki?

Harbringer to battlecruiser poziomu 2 (nie Tech 2, to poziom w obrębie warstwy Tech 1). Powyżej, setup na "blitzing" misji poziomu 3: microwarp drive, 7 pulse laserów, salvager, medium armour repair oraz dwa aktywne hardenery zbroi (przeciw thermal i kinetic damage). Do tego drony - 10 sztuk Hobgoblinów. Całość sprawia się bardzo dobrze, zjadam npcowe battlecruisery na śniadanie (płacą za głowę 150 tyś ISK), gorzej trochę z ciężkimi krążownikami (270 tyś za łeb) dzięki którym o mało co nie odeszłem w cień. Po godzinie takiego tańca - 20 milionów :)

Fly dangerous!!

Level 2

2011-05-01T23:47:00.000+02:00

No i wsiąkłem na dobre. W zasadzie to było do przewidzenia. Wszak jestem człowiekem, który nie może żyć bez SF. Zupełnie dziwnym trafem moim ulubionym serialem jest Farscape, zaraz po nim nowa wersja Battlestar Galactica. Star Wars również (choć szczerze powiedziawszy, nie jest to obraz najwyższych lotów). Seria Aliens, Starship Troopers czy niesamowity i przerażający Event Horizon to kolejne perełki. [choć takiego Startreka to szczerze nienawidzę]

Książki jakie czytam to przede wszystkim space opery - cykle Honor Harrigton i Starfire Davida Webera jako jako te najbardziej ulubione (tak, oba czytałem po 2 razy ;-)), a w komiksie rządzi cykl Armada. Nawet sięgając do takiego medium jakim jest muzyka - jedną z moich ulubionych płyt jest "Crimson" Edge of Sanity (długa, ponad 40 minutowa podróż pod niebem obcej planety) i niesamowite albumy Star One, którego muzyka określana jest prostym terminem "space metal". Ambientowego soundtracku z Eve Online już nie liczę ;)

Wreszcie - gry. Dawno temu, jeszcze przed erą komputerów zagrywałem sie w Gwiezdnego Kupca. Solo. I to na 3 wirtualnych graczy :-) Ten, z którym się identyfikowałem - zawsze przegrywał :/ Raz czy dwa próbowałem zagrać z rodziną, ale ogrom tej gry handlowo-strategicznej przerażał. Na małe Atari pamiętam, że miałem jakąś gierkę sci-fi, ale tytułu nie pomnę. Za to Amiga - morze możliwości! Gry, protoplaści Eve - czyli Elite, Elite 2 i najlepsza ze wszystkich Frontier ustaliły raz na zawsze schemat, którym powinna podążać dobra gra "kosmiczna".

Innymi słowy - jestem skazany na tę grę (dzięki temu, że myślałem tylko o EvE, przeżyłem spokojnie aktualną awarię PSN).

Obecne losy Ezoko i O Elizuni wyglądają tak - Ezoko dorobiła się blizn (wszak jest wojowniczką, to blizny mieć musi!), które nie szpecą na szczęście, a dodają charakteru. O Elizunia natomiast wskoczywszy do największej z barek górniczych Tech I - Covetora, przerabia pyroxeres w regionie Domain na strumień ISKów. Zamknąłem też nierentowny handel w systemie Ichoryia/Black Rise, przenosząc wszystko w okolice Amarr/Domain: sukces odniosłem już pierwszego dnia sprzedając większość stuffu i to po bardzo przyjemnych cenach!. Teraz bazuję na tym by sprzedawać dużo, z niewielkim narzutem. Jak sieci handlowe :). Efekt: gdy się loguję, saldo zawsze jest o parę set tysięcy czy nawet milionów ISK wyższe.

A Ezoko poznaje sekrety misji od NPCów: wreszcie odblokowały się misje poziomu 2, i wzrosły zarówno poziom trudności oraz zarobki. Poniżej, jedna z misji przeciw piratom Sansha - na pierwszym planie krążownik Omen:

Omen, po wykonaniu kilkudziestu misji poszedł w odstawkę. To dobry krążownik podstawowy, ale niewystarczający do moich potrzeb. Skierowałem się na drogę walki dronami i potrzebuję statku, które te drony wozić będzie (no i będzie miał oczywiście jakieś bonusy do tych dron). Omen ma hangar dron o pojemności ledwie 15 m3, stąd wejdą tam ledwie 3 najmniejsze drony (podstawą jest obsługa 5 dron na raz).

Szukając nowego sprzętu natknąłem się na parę krążowników, które mają olbrzymie hangary dron. Zaawansowane krążowniki zwiadu - amarrskie Pilgrim i Curse (solo, potrafią rozwalić gracza w battleshipie!) mają hangary o pojemności 150 m3, co pozwoli na albo na dużą flotę małych dron, albo na mix dron małych i średnich. I wysłanie 5 sztuk na raz do walki. Przeszkodą w zdobyciu któregokolwiek ze statków jest... czas szkolenia. Niewiele ponad 34 dni, ale to początek. By nie stracić tak drogiego sprzętu (ok 120 mil ISK) od razu po starcie, trzeba mieć więcej "naumiane". Czas rośnie do 69 dni...

Szukając dalej, znalazłem wśród statków frakcyjnych (bardzo drogi sprzęt pochodzący od frakcji NPC występujących w grze - flot systemowych i pirackich) bardzo ciekawy krążownik Gila. Cena nie jest "zbyt" wysoka - ledwie 109 mil ISK, za to możliwości - drone bay o pojemności 400 m3 (! to więcej niż gallencki battleship Dominix, który jest uważany za drone carriera). Tarcze, pancerz i struktury również niczego sobie, średnio 3x większe niż w normalnym krążowniku. I wymaga niewielkego szkolenia (4 dni). Oczywiście - podobnie jak w przypadku Pilgrima i Curse, bez odpowiednich skilli - stracić można to cacko szybko... nawet za szybko.

Już zacząłem myśleć ciepło o podstawowych krążownikach rasy Gallente (tak, tej której Thoraxem kiedyś latałem jako Ezronymius, oraz tej, której w warstwie fabularnej gry Imperium Amarr wypowiedziało niekończącą się wojnę). Na szczęście, odkryłem wśród amarrskich krążowników podstawowych niepozornego Arbitratora.

Arbitrator kosztuje całe 2,5 mil ISK (tak, o 50x tańszy niż powyższe), nie ma tak wypasionych parametrów jak pozostałe, ale ma jedną zaletę - 150 m3 na drony. Co czyni go doskonałym krążownikiem szkoleniowym przed przesiadką na Gilę lub Pilgrima.

Wczoraj przetestowałem go na misjach. Moje drony zwalczały szkaradzieństwa takie jak na poniższym obrazku (tzw. rogue drone):

Uzbroiłem swój krążownik w tak duże tarcze (podwójne klasy... battleshipa), że efektywna obrona skoczyła z marnych 5 tyś Hit Pointów do 18 tyś HP. To + drony oznacza jedno: po przyleceniu na misję, mogę sobie iść np wyrzucić śmieci, a jak przyjdę - drony (moje) rozwalą wszystko co żyje, a mój ship nie będzie nawet draśnięty. Taki proceder na forum EvE nazywają "AFK ratting".

Sam z rozmysłem stosuję "AFK mining". Nie oszukujmy się... patrzenie jak kopie się asteroidy jest równie interesujące jak patrzenie na schnący obraz :-)

Powyżej, O Elizunia wraca z urobkiem w Covetorze (6,5 tyś m3 pojemności). Dla niej celem jest Hulk (12 tyś m3 ładowni) - już wyskillowany, niestety jeszcze za drogi (200 mil ISK).

Fly safe!

No patrzcie kto idzie!

2011-04-20T23:34:00.000+02:00

CCP wreszcie udostępniło... chodzenie po stacjach w EvE Online! Co prawda narazie na serwerze testowym, ale za to z pełnym setupem postaci z prawdziwej gry.

Panie i panowie, oto moja górniczka-handlarka w całej swej okazałości! Dobór butów nie był więc taki bez znaczenia :)

I tak... zamiast Socom4, kupiłem dziś kolejny miesiąc subskrypcji w grze!

Zabłąkana kula

2011-04-18T13:45:00.000+02:00

Miałem ostatnio bardzo "niegrowy" tydzień. Nie wiem czy to wina przesilenia wiosennego czy zwykłego lenistwa, lecz w zasadzie od poprzedniego weekendu (i testów bety SOCOM4) nie pograłem tak naprawdę w nic (nawet w tę betę S4!). Sprawdziłem tylko Ascheronowi, czy Sharp Shooter daje radę w M.A.G. - Tak, daje (headshoty wpadają bosko!), ale gra nie obsługuje go tak fajnie jeak Socom4, tj. nie ma specjalnej obsługi klawisza RL (pod magazynkiem/pump-action reloading) i co gorsza, MAG interpretuje to jako strzał (o co nie trudno, jeśli się lekko navi do siebie pociągnie). Takie niezamierzone strzelanie odkrywa nas od razu na mapie przeciwnika co przy słabo opanowanym (jeszcze) chodzeniu za pomocą tandemu move+navi/SS nie wychodziło mi najlepiej i kończyło sie zgonem. Całość sprawdzania zajęła mi 20 minut i tyle. Większość mojego czasu na granie (tj. po 23) spędzałem... śpiąc.

W niedzielny poranek za to pognałem na pole by ponabijać sobie trochę siniaków.

Marker został wzbogacony w nową lufę (Kromm J-Bean 14") przez co celność (i powtarzalność) wzrosły znacznie (wcześniej grałem stockową lufą - krótką i idealną do wnętrz i na krótki dystans). Niestety, wciąż nie mam elektrycznej spłuczki - przez co korzystając ze spłuczki grawitacyjnej, nie mogę wykorzystać pełni potencjału mojego markera TM-7 (czyli pruć 3-8 kulek na sekundę ;-)). A realnie - grawitacja zawodzi, przez co często-gęsto marker mi się zacina (i to wtedy gdy mam piękny, czysty strzał!). Czyli nie strzela.

Wzbogaciłem się też o pokrowiec na hełm i bluzę mundurową w kamuflarzu woodland. Przez co łatwiej wtopić się w otoczenie, szczególnie leśne ;-)

Kamuflarz w paincie nie ma aż takiego znaczenia. Gramy dość szybko i na małych odległościach, gdzie każdy ruch jest widoczny jak na dłoni. Ale fajnie wygląda.

Chwilę później, w budynku. Nie lubię budynków. Słychać każdy krok i łatwo oberwać od swojego. Poniżej na chwilę przed tym jak sprzedaję fraga przeciwnikowi, potem o mały włos fotografowi, a potem - dostaję prezent od przyjaciela (friendly fire) i schodzę, ciesząc się, że dostałem w biodro a nie w jaja ;-))

Przy okazji odkryłem, że ochraniacze na nogi, poza ochroną nóg - znakomicie je... wspierają. Coś jak pasywny, zewnętrzny szkielet. Po 2,5h łażenia w tym odkrywam, że po ściągnięciu tych skorup obie nogi dosłownie się pode mną uginają (wiem, kondycja, kondycja...)

Na piechotę

2011-04-10T23:07:00.000+02:00

Trzeba czasem wyjść z dusznej kapsuły (pilota, w statku z EvE). Nie, nie jest to Incarna (czy jak się ma zwać dodatek z chodzeniem po stacjach / statkach w EvE Online). To odpowiedź na niespodziewane uziemienie dnia 9tego dnia miesiąca Valpurgii, AS 2011! W czase gdy Armia Centrum wraz z bratnimi teamami wyłapywała gangoli w micro-Chicago, ja, chcąc niechcąc siedziałem w domu (Maksiek załapał dziwny kaszel again, taki który nas straszy wysokim ryzykiem wylądowania w szpitalu :/ stąd odpuściłem paintball na poligonie Wesoła Strike; na szczęście noc minęła spokojnie i skończyło się na... nudzie i lekkim pokasływaniu). No i nudząc się, odpaliłem SOCOM4: Polskie Siły Specjalne.

Deja Vu!

Tu mogę napisać dokładnie te same peany co na cześć SOCOM:Confrontation, ale napiszę jedynie tyle, że wreszcie była okazja wyciągnąć nieużywanego wogóle-prawie PS Move wraz z Navi. Ba, korzystając z tego, że musiałem przywieźć do domu lunch - już uzbrojony w 2h gameplaya w wersję beta, przyjechałem razem z...

...zresztą, zobaczcie sami:

Sama gra - spolszenie rewelacyjne, taktyka - woooow!! BC2 było fajne, MAG był wyrywisty, a to... to jest MAG na sterydach. System osłon działa. Celowanie SS, jego ciężar, przeładowanie metodą pump-action (tak, cały uchwyt z Navi chodzi jak pompka w shotgunie), przełącznik trybów ognia (TAK! Pojedynczy, 2-strzały i full-auto), pozostałe przyciski - wszystko to sprawia, że gra nabiera zupełnie nowego wymiaru. Ta gra jest napisana pod sharpshootera (tak jak GT5 pod kierownice).

Narazie dostaję ostro w czerep (wychodzi ze mnie latanie jak kurczak bez głowy rodem z Call Of Duty) i jeśli się nie przyczaję, zaliczam zgon. Za to z przyczajki, przycelowanie z SS (kolba o ramię i stabilizacja na 100%!) i +5 exp wpada :).

(film oczywiście zawiera "best of" z 22 minut mordęgi... potem już jak padła bateria w aparacie NAGLE zaczęło mi iść dużo lepiej ;))

Giera wychodzi 21 kwietnia. Do tego czasu mógłbym popróbować SS w MAGu, ale mi się nie chce. MAG się opatrzył. Przez parę dni mam jeszcze aktywne konto w EvE i tu, biję się z myślami czy przedłużać, czy narazie dać se spokój. Być może to drugie.

Tak dużo gier, a tak mało czasu!

A jednak dalej!

2011-04-07T21:27:00.001+02:00

CCP znów pokombinowało i teraz można zmieniać sobie portret postaci na stacjach kosmicznych. Oraz dodało piercing, tatuaże i coś tam jeszcze. W każdym bądź razie O Elizunia, moja druga postać - ta od handlu i górnictwa dorobiła się kolczyków i tatoo.

Natchnione zdjęcie w pierwszej napotkanej stacji zmieniłem na coś bardziej znośnego:

Jak narazie odkrywam piękno górnictwa i tak jak w 2006 roku gdy zacząłem grać, myślę znów o ninja-miningu, czyli dosyć niebezpiecznemu wariantowi tego zawodu polegającemu na kopaniu rzadkich asteroid mieszczących się w przestrzeni 0.0. By jednak ten plan miał ręce i nogi muszę zakupić sobie statek-kopacz klasy Skiff (Tech II), lecz nim do tego dojdzie - muszę się dorobić większej ilości kasy. No i wyskilować w kopaniu tych asteroid (konkretnie Mercoxit). Poniżej zdjęcie kopania asteroidy (Pyroxeres, w systemie imperium Amarr klasy bezpieczeństwa 0.9).

Kopanie jest nawet opłacalne. A w lepszych statkach - jeszcze bardziej. Sprawdziłem jak daleko mam do ogromnych statków typu capital: okazało się, że do przemysłowego potwora klasy Orca mam ledwie.. 5 dni uczenia postaci! Niestety, sam statek kosztuje pół miliarda ISKów, a ja mam w tej chwili 70 milionów. Stąd, trochę trzeba pokopać.

A poniżej nowy (od ponad roku) tryb gry - interakcja planetarna. Narazie brak mi skilli by cokolwiek z tym zrobić, ale polega to z grubsza na tym, że zakłada się tam kolonie i fabryki które produkują rzeczy na sprzedaż: wodę, komputery, milicjantów...

Call of Real Life

2011-04-04T08:16:00.000+02:00

EvE

Niestety, real life bites. Człowiek by chciał wiele, ale wychodzi jak zwykle. 20ty dzień romansu z EvE zakończy się za chwilę zawieszeniem subskrypcji, bo nie wychodzi mi granie. Sprowadza się toto do zmiany skilli i jak narazie zaliczyłem dwa killmaile własne, gdy leciałem AFK z Jita do Torrinos (przestrzeń w 100% bezpieczna chyba, że się jest akurat w stanie wojny z innym sojuszem (a myśmy byli, o czym się, e... Zapomniało). Mimo, teoretycznie mocnego fittingu (krążownik Omen Tech I, pulse lasers, speed-setup) nie miałem najmniejszych szans, gdyż przeciwników było 6 w fittach do pvp - same mocarne shipy Tech2 i nawet Tech3):

Mimo znacznych strat spowodowanych tym zestrzeleniem (11 mln ISK - statek, 40 mln ISK - implanty klona, bo tego też zestrzelili) grałbym dalej, tym bardziej, że druga postać jest na dobrej drodze podwojenia lub potrojenia całej swej kasy (czyli zarobek na czysto 100 mln ISK), ale odkryłem to, co najbardziej wkurza w grach MMO, w których trzeba się zaangażować.

Gra się nie kończy - kombinuje się również po, przeglądając fora, bawiąc się ustawianiem szkoleń czy fittingow statków, planując trasy. Stąd, ciężko skupić się na innych, bardziej życiowych sprawach. Fajne hobby, ale inne też mam.

Więc coś za coś.

Call of Duty Black Ops x2!!

Z kumplem w sobotę przetestowaliśmy Black Ops na dwóch graczy. Z każdym łykiem piwa, grało się coraz lepiej. Bite 4 godziny, aż już paluchy bolały.

Wbrew temu co jeszcze niedawno pisano na forach o bugach w wersji PS3 - nie było jakiegoś super lagowania czy zrywania meczu. Owszem, trafiło się kilka razy w czasie tych czterech godzin, ale nie na tyle by popsuć zabawę. Przynajmniej była chwila przerwy by przynieść kolejne piwo i zjeść w spokoju parę nachos.

Gra prezentuje się mniej więcej w ten sposób (coś od kogoś z yt):

Pod względem wyników było czasem bardzo dobrze, w większości średnio, a i też - beznadziejnie :) W 4h mój lvl z 18 podskoczył do 22. Na niektórych mapach dało się znajdować "fajne campy" i w spokoju łoić do ludków.

Pod względem funu Call of Duty rządzi. Czyste ADHD, którego przyjemność na split-screenie zwiększa się wprostproporcjonalnie do ilości piw :)

Szybka przesiadka (dnia następnego) na Bad Company 2 to jak wejście w oazę spokoju. Patrzę w lewo, patrzę w prawo, nuda, nic się nie dzieje...

Paint!

Niedzielny poranek przywitał mnie lekkim niewyspaniem i echami wczoraj wypitych piwek. O 7:30. Półtorej godziny później wjeżdżałem na uroczą polankę i witałem się z resztą ekipy.

Wpierw morderczy (dla mojego braku kondycji) trening przed Wesoła Strike (za tydzień!) - zrywanie kontaktu z wrogiem w najróżniejszych kombinacjach. Po ok 2h i chwili przerwy - gra.

UPDATE: I jest filmik z tego!

03.04.2011 przez STRONGHOLD-GROUP

Teren żwirowni, gęsto porośnięty laskiem mieszanym, doły i górki. Do tego 20 stopni Celcjusza. W tym garnku na głowie myślałem, że wyzionę ducha.

UPDATE! Zdjęcia. A tak to wyglądało:

Zrywanie kontaktu (ja - lewy-górny róg, "czarny garnek").

W drodze na grę (w czarnym hełmie i masce wyszedł idealny "Helgan-look", więc prawie Killzone :)):

Zmiany w sprzęcie:

1) małą butelka wody pasująca do slota na fat (po to by w czasie przerw łyknąć - parking był ciutkę daleko, a pić się chciało)

2) wywiercić dziury wentylacyjne w hełmie

3) kupić pokrowiec, bo czarny w słońcu raz - za bardzo się grzeje, dwa - świeci się jak psu jajca

4) marker z lufą 10" do CQB niezbyt sprawdza się w terenie otwartym. Więc już myślę o zakupie lufki dłuższej - specjalnie na takie okazje (jak sprawdzałem, celność u mnie kończyła się mniej więcej w połowie zasięgu innych markerów).

Dodatkowo - popracować nad kondycją trzeba, bo bieganie ze sprzętem mnie wykańcza :)

Tier-1 Agent ;-)

2011-03-29T20:27:00.000+02:00

Ok, to nie będzie post o Eve. To będzie... otwarcie sezonu wiosennego painta w Łodzi! Konkretnie, Andrespol, 13ty marca.

Było nas sporo (choć podobno to ułamek zarejestrowanych w łódzkim forum paintowym).

Stylizowany na nowoczesny submachine gun marker okazał się nadwyraz dobry w terenie otwartym. Jako jedyny strzelałem kulkami pudrowymi, które przy końcu zasięgu miały tendencję do lekkiego skrętu w prawo. I dobrze, bo dzięki temu ściągnąłem jednego kampera czającego się na piętrze budynku.

Nie mogę się doczekać kolejnej gry - już w ten weekend, 2 tyś kulek Midnight jest przygotowane, replika hełmu bojowego wojsk NATO dziś przyszła, a buty taktyczne są w drodze (grałem jak zwykle w adidasach, które bez dobrej podeszwy były totalnie beznadziejne na trawie).

Pif paf!

EvE: Forever

2011-03-28T13:34:00.000+02:00

...no taką przyszłość EvE to ja chcę!

Kolejny rozdział

2011-03-27T18:10:00.000+02:00

Tak. Niestety. Już trzeci wpis zdominowany przez EvE i jak znam siebie... przez długi czas będą kolejne. Przestałem przeglądać portale o grach ppe.pl i polygamia.pl, no, jeszcze rzucam okiem na zagraceni.pl (ale to blog, a nie nowinki). Moim stałym miejscem lektury (z internetu) stały się strony eveonline.com (fora, wiki), aliansu LAWN (Get of my Lawn!!!) oraz korporacji Blueprint Hause (30plus.org, do której wróciłem jak syn marnotrawny po latach...).

Jeszcze tkwię w przestrzeni hi-sec, do 0.0 przeprowadzam się lada moment (gdy będę miał czym - tj. battlecruiser jako narzędzie zarobku już wystarczy). W każdym bądź razie - teamspeak zestawiony, a łeb pracuje nad przyszłym rozwojem kariery i setupami statków do pvp.

Sama gra zaskakuje wciąż.

Nie kumam jeszcze interakcji planetarnej, ale mniemam, iż na poniższej planecie ciężko byłoby założyć kolonię (choć z drugiej strony - huta w której Anakin Skywalker traci połowę ciała w epizodzie III Gwiezdnych Wojen mniej więcej na takiej planecie była zbudowana):

Skoro już o Darthu Vaderze mowa... być może jego praprzodkiem był ktoś z Amarrskiej szlachty, bo budowle łudząco przypominające Gwiazdę Śmierci można też spotkać:

Często się mówi - po co sięgać gwiazd, jak dna oceanów są dla nas nieznane? Nie wiem co się powaliło z nawigacją, ale na moje oko to nie wygląda na przestrzeń kosmiczną, tylko podmorskie zdjęcie wiru wodnego (jak Nawigator w Diunie za dużo się nawciągał melanżu, to takie efekty pewnie nie były niczym dziwnym):

Drugą postacią natomiast pozostaję neutrealny i realizuję wielki plan zagospodarowania przestrzeni w regionie Black Rise. Plan jest prosty - skupuję w Amarrze po super niskich cenach stuff (45 zleceń kupna) i sprzedaję go z 4-400 krotną przebitką te 20+ jumpów dalej. Wczoraj wystawiłem pierwsze 15 zleceń sprzedaży i już w nockę przybyło 5 miln ISK! (dla niezorientowanych - startowy budżet dla nowo stworzonej postaci wynosi całe...TADAM!!! 5 tyś ISK).

Handelek to taki mój backup - sprzedaje/skupuje się toto samo, bez mojego udziału. Jest to stałe źródło dochodu więc będzie z czego "tracić" w pvp (korporacja i aliance mają program wypłaty odszkodowań za utracone w operacjach pvp statki, sprzęt też jest za free... ale, co własne to własne!). Z drugiej strony, w regionie 0.0 gdzie rezyduje moja korporacja za zestrzelenie pojedynczego battleshipa NPCowego dostaje się nagrody z 700 tyś, więc przychód jest rzędu 10-15 mil/godzina. Och witajcie, kochane ISKi! :D

Fly safe!

Cała na przód!

2011-03-19T20:58:00.000+01:00

Edytor postaci w Eve-Online jest niesamowity. Oto druga z postaci - magnat przemysłowy (wanna be), również z Amarr. Moja żona stwierdziła, że po cholerę wybierać tutaj kilkadziesiąt kolorów oczu, odcieni do powiek, malowań rzęs, rodzajów szminek czy fryzur i kolorów włosów, jak jest to gra o statkach kosmicznych, w której postaci poza portretem przy karcie postaci wogóle się nie używa? I po co im tyle butów?

Fakt, figurę można skroić tak by kształty były bardzo kuszące, ubrać w kilkanaście rodzajów kurtek, bluz, spodni i butów i tylko po to by...

...strzelić taki portret. I to zdjęcie będzie nam później towarzyszyło przez całą grę!

Postać bardziej wypasiona niż prezentowana wcześniej wojowniczka - ta ma ok 5 mil skillpointów, transportowiec i wypasiony statek górniczy (z podwójnymi strip-minerami) więc kasę może trzaskać. Okazało się, że towaru też zgromadziłem wtedy - część wczoraj wystawiłem na sprzedaż, po dość wysokich cenach licząc na sprzedaż w przeciągu najbliższych 3 miesięcy (jakie było moje zdziwienie, gdy w przeciągu już półgodziny zarobiłem z 3 mln ISK :))). Majątek postaci oceniam na 83 mil ISK gotówką oraz drugie tyle w statkach i aktualnej sprzedaży. Nieźle!

Swoją drogą zastanawiam się co mnie podkusiło by stworzyć aż dwa klony i to oba z tej samej rasy? Tak dziwnej rasy, należy dodać. Ja, wychowany na Caldari, który potem dodatkowo wymasterował poruszanie się statkami Galente - czyli okręty używające działek hybrydowych oraz dron - stworzyłem te 2 lata temu z okładem klony amarrskie, używające dziwnych i niepojętych dla mnie laserów, ze szczątkowym użyciem rakiet? Których łodzie wogóle prawie nie używają dron? I to w regionie przestrzeni, który dla mnie jest tabula rasą? Być może miałem w tym jakiś plan.

Niemniej, moją główną postacią pozostanie wojowniczka Ezoko. Uzbrojony w programy do efektywnego rozwoju postaci (EvEMon) i setupu statków (EFT) załapałem już feeling, który miałem w latach 2006-2008... maksymalny fun (czyli piracenie innych graczy) był moim celem i już opracowałem sposób jak to robić tymi dziwnymi amarrskimi statkami. Jak zwykle, łamać będę stereotypy (np. krążownik (dość tani) uzbrojony w sprzęt Tech II (dość drogi) i małe działka (takie na fregaty) oraz ciężką zbroję (taką jak dla pancerników) co powinno działać tak jak kiedyś - ostro kroić przeciwników przy małych stratach własnych). Skille rozwijam głównie w gunnery, lasery rozwinę do Tech II - bo tylko wtedy będą naprawdę mordercze. Na szczęście już wtedy, w 2008 roku, rozwinąłem skille z zakresu inżynierii i mechaniki co pozwala mi wyposażyć statek w niezawodnie dobre komponenty Tech II - nanofiber structures, overdrive injection, inerta stabilizers oraz microwarp drive - czyli wszystko to co powoduje, że na oko ciężki i mało ruchawy krążownik w akcji jest szybki, dużo szybszy niż większość statków tej klasy co nimi latają inni gracze.

Taki to oto tandem będzie - postać do zarabiania (w języku graczy carebear) i postać do walki. Z braku laku (tj. wystarczających skilli) jeszcze Ezoko musi porobić misje od NPCów (co pozwoli mi przypomnieć sobie jak się walczy), choć czasami misje te są... dziwne. Jak poniższa - kupić lalkę i ją dostarczyć do następnego systemu:

Plan dalszego rozwoju jest taki - grać w Eve przez najbliższe 3 miesiące. Planuję powrócić do Blueprint Haus - korporacji, która skupia graczy po 30 (oczywiście przypomnę się tym ludziom, że kiedyś u nich byłem jako Ezronymius - sprzedałem tę postać jak kończyłem grę wtedy). Bo granie z nimi było frajdą - poza poznaniem kilkuset różnych akcentów języka angielskiego (koleś z Nowej Zelandii pobił wszystkich) poznałem esencję gry w Eve: współdziałanie. Marzy mi się powrót do epickich bitew pvp na kilkuset graczy po każdej ze stron...

A co z PS3? Nic... narazie mi się nie chce. Jak mnie Eve znudzi - zarzucę którąś z gier (poza tym już planujemy zrobić imprezę pt: "robimy flaszkę, a potem zombiaki z Call of Duty Black Ops") i będzie ok.

Ciągnie wilka do lasu

2011-03-16T22:06:00.001+01:00

Chodziło to za mną parę dni i wreszcie stało się.

Najpierw kazano mi zrobić nowy portret. Wybrałem Ezoko, mojego ammarskiego klona do walki, drugiego (trader) zostawiłem narazie (mimo ok 5 mil skill pointów - ale głównie handlowe). Ezoko ma ok 2 mil skillpointów i to całkiem całkiem...

Potem , kazano wybrać nowe ciuszki. Ba, mamy wreszcie całą postać!

Wreszcie zdjęcie paszportowe i...

...powróciłem do EvE Online! Narazie na miesiąc. Tyle się pozmieniało (doszły takie cuda jak planetary control... ale o Dust 514 czyli konsolowym FPS w świecie Eve Online jeszcze nic nie słychać).

Gram ;)

2011-03-09T11:38:00.000+01:00

Sprawdziłem pada pod pc w Stalkerze. Chodzenie - miodzio, celowanie porażka. Skończyło się i tak na WSAD + mysz.

Z grania ostatnio najbardziej podoba mi się granie... koncertu Paramore "The Final Riot", który zakupiłem za całe 42,99 pln w media markt - double pack - CD + DVD z dokładnie tym samym koncertem. Tym bardziej, że Hayley Williams jest w moim typie (małe, zielonokie, farbujące się na różne kolory) i fajnie jest sobie ją oglądać ;-)

Fragment z tego koncertu:

Przedwiośnie

2011-03-06T12:04:00.000+01:00

Ostatnio coś wogóle nie mam ochoty na granie. Może to wina wiosny ;) a może paintballa?

Z paintem idzie bardzo dobrze - już druga gra za mną i za tydzień szykuje się kolejna, tym razem w plenerze (oby pogoda dopisała!). Siniaki nie są problemem, dzięki kamizelce kuloodpornej, a szturmowanie pomieszczeń do najbezpieczniejszych nie należy. Do sprzętu dokupiłem sobie oryginalne nagolenniki z ochroną kolan (jakiś 2 spec-opsów w nich pomykało - oba z innych kompletów i w różnych rozmiarach) więc taktyczne wślizgi na kolanach dają przewagę. Nie używam natomiast trybów automatycznych markera - szkoda kulek, szybkie naciskanie cyngla wystarcza. Poza zakwasami, kolano które załatwiłem 3 lata temu ma się dobrze oraz odkryłem, że mogę grać bez okularów- więc zaryzykuję twierdzenie: paintball odmładnia ;)

Do pełni wyposażenia, teoretycznie brakuje mi jakiegoś munduru z kamuflarzem, ale osobiście wolę zwykłe bojówki i bluzę z kapturem. Daje to feeling grania a'la undercover angents (MoH) czy gangoli z faveli (MW2).

Test Drive Unlimited 2
Niech Was ręka pańska broni przed tą grą! Paradoksalnie, przez pierwsze TDU kupiłem PS3, bo notoryczne problemy z moim kompem odbierały całą przyjemność grania. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że PS3 nie jest wstecznie kompatybilne z PS2, a to na tę konsolę było tylko TDU. Więc na wiadomość, że dwójka zmierza na ps3 - ogromnie nas z dzieckiem ucieszyła i czekaliśmy cierpliwie, aż wreszcie wyszła.

I... do bani! Jakiś idiota designer stwierdził, że sterowanie padem ma być podobne do klawiatury, więc lewa gałka po prostu nie ma liniowego sterowania! Precezji zero. Pod tym względem dowolne inne wyścigi z PS3 to mistrzostwo świata. Gfx - słabiutko. Feeling z TDU1? Od biedy ujdzie, choć w jedynce łatwiej zarabiało się kasę. Gra daje radę na kierownicy Logitecha i to jej jedyny plus. Ale nie oszukujmy się... GT5 toto nie jest i szkoda dla tdu2 wyciągać kierę.

Przy pierwszym podejściu gra może się spodobać, ale wszelkie wyścigi to już droga przez mękę. Dość powiedzieć, że to jedyna gra od lat, która mnie tak wkurza, że już kilka razy miałem ochotę walnąć padem o podłogę.

Unikać jak ognia! Freeroaming jest o milion razy lepszy we Fuel czy Gta4.

S.T.A.L.K.E.R.
Parę dni łazi za mną powrót do ZONY, otwartego świata wokół zrujnowanej elektrowni w Czarnobylu, pełnego exscytujących niebezpieczeństw. Boleję nad tym, że tej wspaniałej gry jeszcze nie ma na PS3 i pozostaje pecet i niewygodne jak diabli sterowanie z klawy i myszy. Choć myślę nad tym, czy nie uda się podłączyć pada i grać w ten sposób? Obczaję temat i dam znać.

(post testowo pisany na ipadzie i nawet wyszedł!)

Właśnie rozpakowałem...

2011-02-18T23:24:00.000+01:00

...i złożyłem sprzęcik na jutro. Tak więc czyściutki, nówka sztuka, bez zadrapań :)

Butla HP + mamba już w torbie. Jutro ok 20:00 rozdziewiczę!

Camaro powraca w "Ściganym"

2011-02-16T09:06:00.000+01:00

Let the dreams come true...

W wersji "filmowej" aktor nie popisał się, gdyż będąc jednocześnie reżyserem i operatorem patrzył jednym okiem w kamerę zamiast w ekran, a poza tym myślał o zielonych migdałach, przez co o koncentrację na drodze było trudno.

Wreszcie, kończy wewnętrznie rozbity ;)

Mass Effect 2 wciąga! Jak czarna dziura.

2011-02-15T13:07:00.000+01:00

Oto filmik przedstawiający m.in. działanie Black Mass Weapon (dostępna za free z PSN dla ludzi, którzy kupili grę przed 23 lutego chyba). Na początku filmu i potem gdzieś w środku i na końcu (ok 3 minuty). Efekt jest spektakularny :-) Przy 3:30 jest użycie snajperki.

W samą grę gra mi się bardzo przyjemnie - jest to dungeon sci-fi z walką w realtime (co widać), ale klimat trzyma. Jako fan dobrych seriali s-f (Farscape, Battlestar Galactica (nowa), Star Wars) cieszę się podwójnie, bo cRPGów w tych klimatach jest jak na lekarstwo.

Przy okazji, dodatek Cerberus Net za kilkadziesiąt zł z PSN również dostajemy za free.

Podobnie jak w Fallout 3 nie zapomniano też o miłośnikach Sims - można urządzić sobie swoje mieszkanko pod swój gust (kajuta na starshipie: modele innych statków, akwarium z rybkami itd) oraz dobrać sobie garderobę (tutaj, znaczenie militarne różnego rodzaju zbroi jest wielkie).

Moja postać (Jane Sheppard) jest żołnierzem i stylizowałem ją na Honor Harrington. Lata w zbroi lekkiej, wzmocnionej na klacie i z dodatkiem w postaci cyber-wizjera, który polepsza celność (whatever... pełnopłytowe zbroje zasłaniają całkowicie twarz, a nie po to gram laską by tej twarzy nie oglądać ;-) A na serio - z niewiadomych przyczyn na stacji kosmicznej pomykała również w pełnej zbroi, co w takim klubie jak "Afterlife" (poprzedni film) było dosyć komiczne jeśli trzeba było strzelić kielicha...)

13 minut przyjemności

2011-02-14T00:40:00.000+01:00

...a nawet ciutkę więcej. Ujeździć taką narowistą sztukę, która pręży swe ciało pod karminową skórą. Miał być niby burgund, ale to można zapodać już upajając się zwycięstwem. I zaszaleć, wreszcie.

Tor Suzuka, pięc okrążeń. Wiaractwa w 4 i 5 okrążeniu wyczyniałem po to, by nie nudzić się (zresztą, i tak nie dotrwacie... wszyscy ;-)). Dźwięk ekstra podkręcony, by basowy pomruk silnika nagrać (nie wiem czy się do końca udało bo trochę zagłuszała muza, jaką replayka dodała) - a bas ją podkręca:

Vszystkiego N4j!

Nieczynne z powodu...

2011-02-07T12:49:00.000+01:00

... grania w Mass Effect 2 ;-)

Video poniżej:

Roczne sroczne...

2011-02-01T13:42:00.000+01:00

I w pytę poszło noworoczne postanowienie :)

Sprawdziłem Assassin's Creed 2 - nie moje klimaty, mimo solidnej godziny poświęconej na granie, niestety potem był zieeeeeeeeew! i coby nie zasnąć przy konsoli... zmieniłem na MAGa.

Sprawdziłem Alpha Protocol Espionage RPG - łojezu! Takie z tego rpg jak z Ascherona lis - łączy ich to, że obaj lubią kurczaki (tak mi dziś powiedział). Nie wiem, zostaje toto na półce, może kiedyś się do tego przekonam (czyt. będzie mi się chciało zanurzyć w świat w klimatach modern warfare... teraz mi się nie chce).

A na MAGu 2.0 zawiodłem się srogo. Zipper (twórcy) przesunęli level cap & veteran mode z 60 na 70 level. Korzystając z urodzinowych (Mag ma już rok!) bonusów rzędu 256% per mecz + 256% na happy hours szybciorem dobiłem do 60 levela po to by się przekonać, że nie, zmiana na SVER nie wchodzi w rachubę bo jeszcze 10 leveli do odtrąbienia! Odechcenie mnie napadło.

Fuel... jeszcze 5 terenów zostało do odblokowania. Ale na dzień dzisiejszy - mam dosyć virtualnego off/onroadu w każdej postaci.

Wielka zniechęcica powstała i nawet okazyjne granie w "ZŁĄ GRĘ" Minecraft nie ratuje sytuacji.

Mimo dosyć mocnego działania na polu "zniechęcenia sobie" Mass Effectu 2 wczoraj jednak sięgnąłęm po demo, by sobie ME2 obrzydzić ostatecznie. Po godzinie obrzydzania sobie tej gry stwierdziłem, że... eee... walić new year challenge!

No, a dziś nówka sztuka ME2 wylądowała u mnie w torbie i czeka na wieczór :)

Granica możliwości

2011-01-17T15:11:00.000+01:00

Uświadomiłem sobie ostatnio, że dotarłem do granicy własnych możliwości w graniu. Czyli standardowo - jest w co pograć, ino nie ma kiedy. Pomysłem na to (ku uciesze znajomych graczy) było ustanowienie Wielkiego Noworocznego Wyzwania: zero kupna nowych gier na PS3 (dla siebie) w 2011. "Dla siebie" jest tu słowem kluczowym ;-) bo przecież dziecko czeka na LBP2, więc gierki mu nie odmówię...

Realnie, moje wyzwanie uda się zrealizować mimo atakujących zewsząd nowych gier, bo na półce trochę gierek jeszcze czeka na litościwe me wejrzenie. Po drugie - odcięcie się od gazet o grach i ograniczenie mego zainteresowania publikacjami na portalach o grach, by nie napalać się na nowości. Po trzecie - gry pożyczane.

Wszystkie te rzeczy jak narazie udaje mi się robić. Przede wszystkim ukańczam gry posiadane obecnie.

Na pierwszy ogień poszedł singiel Call of Duty World At War. Ukończony wraz z lekkim pożegnaniem się z multiplayerem w tej grze (defacto testowałem multi by zobaczyć jak bardzo różne jest do Black Ops - otóż, nie jest). Tryb Zombie też spróbowałem i narazie mówię pas. Gra odpoczywa w tej chwili u kumpla.

Dalej, na przemiennie gram w 3 gry:

Fallout 3, którego mam zamiar ukończyć odwiedzając wcześniej wszystkie lokacje w grze i zbierając 19 z 20 figurek falloutowego ludka (20tej nie zbiorę bo zniszczona została przy wysadzeniu Megaton City :-)). Jak narazie idzie mi całkiem dobrze, mam 12 figurek zebranych. Ukończenie w ten sposób F3 daje mi możliwość myślenia o Fallout New Vegas...

Fuel - te post-apopkaliptyczne wyścigi wprost uwielbiam. Gra jest bardzo rozległa (i grywalnością i terenami) i na ten czas jestem dokładnie w połowie ukończenia wszystkich 216 wyścigów oraz ponad 3/4 terenów do jazdy zostało już odblokowanych. Jako, że lubię też wolną jazdę gdzie mnie oczy poniosą, zakładam, że zbiorę większość porzuconych wraków (dają dodatkowe malowania pojazdów), beczek z paliwem (kasa) oraz znajdę punkty widokowe (dla... widoków). IMHO, Fuel miał pecha - do średnich recenzji, przez to wielu graczy najzwyczajniej w świecie tę grę pominęło. Wg mnie grywalnością bije na głowę Motorstormy (którego 2ka broni się multiplayerem kanapowym, bo single jest... średni). Jednym z najciekawszych patentów w grze są dzikie warunki pogodowe - wyścig przy szalejącym na trasie tornadzie zrywa beret. Jak dla mnie - nie ma lepszej gry, nawet Motorstorm Apocalypse mnie nie kręci (nie mówiąc o wynalazku typu Nail'd który dla mnie jest niezrozumiały).

M.A.G. - jedyne multi w tym zestawieniu. Stwierdziłem, że jeśli już mam (bo chcę!) grać w multi, to w grę która została do tego stworzona (bo nie ma singla). Tak więc przed świętami gra została odkurzona, spatchowana i... gram. Skok z 38 levelu (na którym skończyłem grę w lecie) do obecnego 52 (prawie, brakuje mi dosłownie kilku punktów!) i zamierzam kontynuować aż do osiągnięcia poziomu veteran i dalej - zmieniając frakcję z Valor na SVER (bez utraty punktów oczywiście, co jest możliwe na veteranie). I gra się naprawdę fajnie, bo przy grze zostali sami dobrzy, czujący MAGową filozofię grania, gracze.

Trzy gry nie wyczerpią mnie na tyle by zająć cały 2011 rok. Tym bardziej, że zagrożenia są bliskie, wymienię trzy: Killzone 3, Mass Effect 2 PS3, Infamous 2

W planach mam, dzięki kumplowi: Assassin's Creed 2, God Of War 3 (to raczej dla ciekawości, bo jeśli gra okaże się taka jak Heavenly Sword to jej podziękuję - NIE LUBIĘ łamaczy palców!).

Z moich - nie tknięty jeszcze Alpha Protocol RPG oraz ledwo rozpoczęte Final Fantasy XIII, Heavy Rain, Saboteur, Lost Planet 2 oraz epizody z GTA4, Just Cause 2. Wspomniany wcześniej Black Ops - to tylko ugrane 18 leveli w multi, bez sprawdzenia nawet singla i trybu zombie. Podobnież Medal Of Honor - gra z krótką kampanią (orly?!) - może, choć ja jej jeszcze nie ukończyłem.

Wspomnieć muszę też o ukończeniu (wreszcie) Killzone 2 oraz powtórne, tym razem jako "zły" ukończenie Infamous'a. Gierek wspólnych, które dzielę z dzieckiem tj. wyścigów czy gier LEGO czy innych jak Mini Ninjas nie wspominam. A czasu pochłonąć mogą...

Reasumując - trochę do ogrania będzie i byle by przeżyć na chłodno zachwyty Skippera nad KZ3, to 2011 uda mi się przetrzymać bez nowych gier. Co będzie fajne zarówno pod względem portfela, jak i sumienia (no nie mam sumienia tak trzymać gier niegranych! ;-)).

Opowiadanie: Terminal Syr Daria

2011-01-04T11:31:00.000+01:00

Święta spędziłem płodnie i o to jego efekt. Mam w zanadrzu drugie opowiadanie, już oczytane przez paru z Was z okazji testów przed wejściem do Esensji, ale te opublikuję wkrótce. Przez chwilę myślałem, czy z okazji opowiadań nie uruchomić nowego dedykowanego bloga, ale po krótkich konsultacjach ze Skipperem, stwierdziliśmy, że nie będzie to miało sensu. Ten blog już poza grami pęka w szwach od twórczości, a ta jak wiadomo polega na GRZE wyobraźni - więc formalnie pasuje :)

Ok, dość przynudzania i zapraszam do lektury!

---

Terminal Syr Daria

22 października 2026 roku, gdzieś w Kazachstanie

Siedziałem i czekałem na sygnał. Ciepłe jesienne słońce powodowało, że drzewa mieniły się ferią barw. Złoto, czerwień, brąz. Długie cienie rzucane na smutną, szarą trawę, czy raczej zwiędły perz. W słuchawce zazgrzytał głos Vampire1369, szefa naszego oddziału.

- Dobra, psie krwie! Ruszamy za dziesięć, dziewięć...

Poderwałem się. Razem ze mną pozostali - Gulietta, sataniści (troje ich było, wszyscy z klanu 666 - dwóch powalonych Norwegów, którzy kamuflaż na twarzach malowali na modłę muzyków black metalowych oraz Amerykanin Jimmy25), GoodGuyJames , Bodzio i Violet. Obok nas - druga drużyna podrywała się do szturmu. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki powietrze wybuchło kakofonią dźwięków - wybuchy granatów, metaliczne odgłosy rykoszetów, wściekłe bzyczenia ciężkokalibrowych pocisków wystrzeliwanych z karabinów snajperskich. I w tym wszystkim tupot ciężkich żołnierskich butów.

Wpierw górską ścieżką, stromo w dół by dopaść skupiska skał tuż przy drodze. Prawie wyplułem sobie płuca. Kulę się za zbawczym kawałkiem granitowej skały. Gulietta obok poprawia kamizelkę kuloodporną mrucząc coś o pierdolonych szowinistycznych świniach którzy nie umieją projektować kamizelek. Fakt, musi cierpieć, bo przecież ma czym oddychać, a płyty kewlarowe nie są specjalnie elastyczne. Vampire1369 daje mi znak - "osłaniaj nas". Kiwam głową, przy akompaniamencie przekleństw Gulietty. Wychylamy się na dwa i prujemy seriami naszych ciężkich M46tek, a chłopaki na trzy biegną na drugą stronę ulicy i pod górę, do zdruzgotanego betonowego płotu, który stanowi granicę dawnego Państwowego Kombinatu Zbożowego "Kraj Rad", zwanego obecnie Terminalem Syr Daria. Przez bramę nad którą smętnie wiszą litery "Sojuz" atakuje druga drużyna. Nie widzę zbyt dobrze - biały dym granatów gazowych i żółty gaz paraliżujący tworzą kolorową zasłonę. Gwałtowna palba karabinowa upewnia mnie, że chłopaki nie mają zbyt lekko, ale wiem, że to dla nich chleb powszedni.

Wybuch granatu tuż obok nas zmusza mnie i Guliettę do zmiany pozycji. Bodzio, skulony w rowie strzela raz po raz mamrocząc coś do siebie (i jak zwykle, na otwartym komunikatorze, co kiedyś doprowadzało Vampire1369 do szewskiej pasji, ale teraz już to olewa). Norwegowie rycząc coś po swojemu strzelają na zmianę z podwieszanych granatników powodując piekło ognia i odłamków zza potrzaskanym murem , wprost w miejsce, gdzie jeszcze przed chwilą tkwiło gniazdo karabinu maszynowego. Nawała ognia ze strony kombinatu przez chwilę opadła. Jimmy25 krzyczy do nas - "bieg!".

Biegnąc przez ulicę potykam się, ale Gulietta nie pozwala mi upaść. Zuch dziewczyna! Asfalt obok mnie eksploduje czarnymi odłamkami - kula snajpera, miałem więcej szczęścia niż rozumu! Jeszcze parę metrów. Jimmy25 rzuca na drogę, między nas a bramę kombinatu granat dymny i chwilowo jesteśmy bezpieczni - na tyle by dobiec do reszty oddziału. Vampire1369 daje znak Violet i GoodGuyJamesowi - duet lokuje się przy potrzaskanym betonowym murku i kładzie ogień zaporowy na bunkier, w którym gnieździ się przeciwnik. Na trzy sekundy, by po chwili schować się, gdy o beton siekają ołowiane prezenty od ludzi z korporacji najemniczej S.V.E.R. (czyli "Grupa Szturmowa Szary Wilk"), dla których Terminal Syr Daria stanowi bazę. Ale dla nas, najemników Valor nie ma to znaczenia. Nie wnikamy, po co tu jesteśmy bo jedyną ideą za którą walczymy jest miły dla ucha szelest banknotów i brzdęk monet. To znaczy, byłby gdyby nie to, że obieg waluty już dawno stał się tylko elektroniczny.

- Fuck! My fucking face! Fuck... - GoodGuyJames zrzuca gogle balistyczne, hełm i próbuje przyłożyć dłoń do paskudnego, krwawego rozdarcia na policzku, ale Violet mu nie pozwala.

- Przestań histeryzować, gringo - mówi dziewczyna i spokojnie, wśród kawałków pryskającego wokół betonu i wszechobecnej kanonady sięga do osobistego pakietu opatrunkowego i wyjmuje jałową gazę i środek dezynfekujący. - A teraz leciutko zaboli...

Nie patrzę już jak GoodGuyJames rzuca stek przekleństw chcąc zamaskować ból, bo razem z Guliettą i Vampire1369 ruszamy do przodu odpowiadając ogniem i wiązkami granatów. Zadziwiająco dobrze sprawdzają się granaty z gazem paraliżującym. Po hecy z aferą Blackwater w 2012, nikt już nie trzyma się regulacji Haskich, tym bardziej, że armie narodowe zastąpione zostały prywatnymi firmami ochroniarskimi. A tych regulacje nie obowiązują. Każde prawo da się obejść.

Bunkier wreszcie cichnie. Z nerwami jak postronki, ledwie rejestrując odległe wybuchy i strzały, podchodzimy: ja i Gulietta na szpicy, Vampire1369 i Norwegowie z lewej, Bodzio z prawej, a tył zabezpiecza Violet i GoodGuyJames z twarzą obandażowaną jak mumia.

Powoli, schodami w dół. Rejestruję jakiś ruch z lewej i lufa karabinu podąża tam, pada strzał. Ciała SVERczyków leżą w różnych pozycjach. Dobrze, że wiatr już rozwiał gaz. Szybko daję znak ręką "droga wolna, do mnie!". Zajmuję miejsce przy jednym z okien, gdy reszta oddziału wchodzi do środka. Sataniści przeładowują granatniki. Gulietta sprawdza taśmę z nabojami do swej M46-stki. Vampire1369 w skupieniu słucha informacjo od dowódcy drugiego plutonu. To ich kanonadę słyszymy w oddali.

- Ha! - wesołe oczy Vampire1369 migają z nad chustki którą fantazyjnie zakrył nos i usta upodabniając się do bandytów-rewolwerowców znanych z westernów. - Zdobyli biura i magazyn! Kolej na nas!

Norwegowie i Jimmy25 ruszają z lewej, Bodzio z Vampire1369 z prawej. Gulietta w skupieniu wodzi lufą karabinu po widocznych jakieś sto czy sto dwadzieścia metrów od naszej pozycji schodach prowadzących na dach jednego z budynków kombinatu. Na odprawie nazwaliśmy go "A". Biura i magazyn dostały oznaczenie "cel B". Tym co zwieńczy akcję był dworzec towarowy w głębi kombinatu - kryptonim "C". Węzeł komunikacyjny, którego kontrola zapewni nam dominację w regionie. Ruszyli. By najemnicy S.V.E.R. nie zrobili z naszych przyjaciół mielonki - otwieramy ogień.

Sekundę po tym gdy, w słuchawce komunikatora Vampire1369 krzyczy "ruszajta, do kurwy nędzy" jestem już w biegu. Gulietta rzuca przed siebie granat dymny, Violet, która biegnie za mną rzuca również, ale tak by osłonić nas z prawej strony. Widzę ruch w krzakach po lewej. Wiem, że to nie może być nikt z naszych więc przystaję i daję długą serię z biodra. GoodGuyJames poprawia rzucając odłamkowym.

Wpadamy w cień rzucany przez budynek. Na szczycie schodów Bodzio, mamrocząc wciąż do siebie raz za razem przeładowuje swoją snajperkę i strzela. Puste łuski z łoskotem spadają na kratownicę schodów, odbijają się i giną w trawie. Na dachu i z wnętrza budynku dochodzi mnie wściekły warkot pistoletów maszynowych. Może Ole i Bjorn mają kretyńskie, pretensjonalne wzory kamuflaży na twarzach, ale idiotami nie są. Granatniki nie przydadzą się w pomieszczeniach, za to szybkostrzelne Victory - jak najbardziej. Głuche stacatto karabinu Gulietty przywołuje mnie do rzeczywistości. Wbiegam po schodach na górę, za mną Violet i GoodGuyJames. Pochód zamyka Gulietta.

Nadbudówka straszy wybitą w ścianie dziurą, z której walą kłęby gęstego jak smoła dymu. Chyba ktoś się nieźle wkurwił. Z wnętrza słychać jazgot karabinów i przekleństwa. Norweski, rosyjski. Rzucam od razu dwa granaty dymne, żeby jakiś kozak (pewnie w rzeczywistości - potomek tego dzielnego narodu) nie zdjął nas z dachu tak, jak to Bodzio robi. Odwracam się na chwilę, by sprawdzić czy wciąż jest u szczytu schodów. Nie ma. I dobrze, pewnie zniknął by ktokolwiek szedł za nami go nie wypatrzył.

- Naści piesku... - szybkie poderwanie mego karabinu, spojrzenie przez kolimator i dwóch małych braciszków 5,56 mm ląduje w głowie jakiegoś Ivana czy Brahmaputry, który właśnie wychylił się zza nadbudówki. Tej z dziurą.

Gulietta skrzywiła się i rzuciła do komunikatora swoje "ingleeze pliz" z mocnym włoskim akcentem. Violet parsknęła śmiechem i dopadła ściany, czarny dym częściowo ją przesłonił. Warknął karabinek GoodGuyJamesa i kolejny najemnik S.V.E.R. wypadł z walki. Głuchy odgłos strzału, gdzieś z kierunku z którego przyszliśmy pozwolił mi sądzić, że Bodzio upolował koleją ofiarę.

Nagle na naszym dachu zrobiło się cicho. Dym z nadbudówki zaczął rzednąć, umilkły też strzały z wnętrza budynku. Spojrzałem na Violet, ta lekko kiwnęła głową i sięgnęła po granat odłamkowy, gdy zaskrzeczał komunikator głosem Vampire1369: "czysto, cel zdobyty!".

Rozsypaliśmy się po dachu szukając osłony i kierując swe karabiny w cztery strony świata. Póki nasi nie wyjdą, zabezpieczamy cel. Minuty ciągnęły się jak godziny, a wokół zrobiło się przeraźliwie cicho. W oddali, tam gdzie tkwił drugi pluton padały sporadyczne strzały.

Ole przelazł przez dziurę, ale Bjorn, Jimmy25 i Vampire1369 skorzystali z bardziej ludzkiej drogi: wygięte wybuchem metalowe drzwi. Byliśmy w komplecie. Poza Bodziem, ale ten wciąż mamrotał swoje na otwartym komunikatorze, więc byliśmy o niego spokojni. Co potwierdził kolejny strzał

- Słuchajta - może i Vampire1369 mówił jak wieśniak, ale dowódca z niego był dobry. - Czekamy na potwierdzenie zrzutu i idziemy na pozycję ataku na "C". Musimy osłonić desant. Mamy parę minut.

Kiwnęliśmy głowami w milczeniu. Violet wysupłała paczkę fajek i puściła wokół. Chwila spokoju w tym piekle jest na wagę złota. Ole, podszedł do Good GuyJamesa i spojrzał krytycznie na obandażowaną twarz. James kiwnał głową i pozwolił sobie poprawić opatrunek, odsuwając się nieco, by Bjorn mógł zająć jego pozycję i przejąć wartę. Bjorn w skupieniu pogładził swój karabin z granatnikiem i poprawił nastawy kolimatora. Dym z papierosa zakrył jego twarz, przesłaniając chwilowo jego "trupi" makijaż. Czarne plamy wokół oczodołów, ozdobione czarnymi zaciekami na czole i policzkach. Idealny, jak na okładkach wczesnych płyt Marduk. To znaczy byłby, gdyby nie fakt, że zamiast białej farby na podkład, norweski najemnik użył mieszaniny oliwkowo zielonego i brązowego. Taki woodland camo w wersji black metal.

Gdzieś na niebie, od strony zachodzącego słońca dał się słyszeć gruby pomruk lecących samolotów desantowych. Vampire1369 dał znak - pierwsza dwójka schodzi z budynku. I jak na komendę, z kierunku, gdzie był nasz nowy cel rozległa się gwałtowna kanonada. To baterie przeciwlotnicze typu Szyłka. Dobrze, że nie Strieła, bo piloci Herculesów mogli by się poczuć... lekko nieswojo. Świadomość tego przyspieszyła nasze opuszczanie dachu budynku. W tempie ekspresowym rozsypaliśmy się wzdłuż drogi i pobliskich budynków, parami, ubezpieczając siebie nawzajem.

- Dżulia, daj długą serię w okno na przeciwko! - Bodzio dał o sobie znać przez komunikator. Gulietta zareagowała jak automat opróżniając w trzy sekundy połowę magazynka swojego RKMu, a my dopadliśmy najbliższych murków, załomów i wraków by znaleźć jakąkolwiek osłonę. Wróg którego zlokalizował Bodzio, za chwilę powinien odpowiedzieć ogniem.

Przez chwilę widzę jak sylwetka w ostrzelanym oknie pada na ziemię gdy chmara pocisków uderza w ścianę, parapet i niknie wewnątrz. Gulietta nie przestaje, więc zrywam się i biegnę do kolejnej osłony. Z prawej, głuche 'plooop' zwiastuje , że jeden z satanistów użył właśnie granatnika. Sekundę później eksplozja rujnuje pomieszczenie za oknem obok. Biegnę. Jeszcze dziesięć metrów. Stary, zardzewiały Ził to moje zbawienie. Obracam się w lewo jednocześnie unosząc karabin do strzału, bo wydaje mi się, że widzę z tej strony jakiś ruch. I nagle zapada ciemność.

Jezu, no dalej! Otwórz oczy, stary, nie umieraj mi tu! - gdy otworzyłem oczy Vampire1369 nachylał właśnie nade mną. - No wreszcie, psia krew, Jimmy... zacisk! - poczułem nagle potworną niemoc, byłem słaby, strasznie słaby... - Nie nie nie!!! Nie odjeżdżaj mi tu! Kurwa mać!

Jak przez mgłę czułem, że mnie podnoszą i biegną. Słyszałem odległe odgłosy strzałów, wybuchów, krzyk. Ponownie otworzyłem oczy. Jimmy25 podłączał kroplówkę, Vampire1369 krzyczał coś do radia. Trochę dalej Guiletta, Violet i GoodGuyJames wychylali się raz po raz zza betonowego przepierzenia strzelając raz po raz. Gdy znów traciłem rzeczywistość, ostatkiem świadomości usłyszałem wystrzał z granatnika i cichnący rechot Ole.

Guiletta podała mi manierkę - wypiłem dwa łyki i zabrała ją.

- Doc mówi, że nie możesz pić za dużo... jeszcze. - patrzyłem jak poprawia niesforny kosmyk kruczoczarnych włosów który uciekł jej spod hełmu. - Nic nie mów. Daliśmy radę, szczególnie teraz gdy przybyła kawaleria...

Leżąc z półprzymkniętymi oczyma czułem lekki szum w głowie. To środki przeciwbólowe, którymi mnie nafaszerował nasz sanitariusz. Mimo to słuchałem, gdy mówiła swoim spokojnym głosem z mocnym włoskim akcentem. Nasze natarcie poszło prawie tak jak to zaplanowano. Nie było łatwo. Z czterech plutonów czyli ponad setki ludzi, straciliśmy niewiele więcej niż trzecia część. Nie, nie były to ofiary śmiertelne, ale takie przypadki jak ja - ranni, czasowo wyłączeni z walki.

Udało nam się przejąć i utrzymać baterię przeciw lotniczą oraz okoliczne umocnienia. Dzięki temu możliwy był desant z powietrza wprost na cel główny, wspomagany plutonem trzecim i czwartym z ziemi. S.V.E.R. odgryzał się dzielnie, lecz złamaliśmy ich obronę. Potem poszła druga fala naszego natarcia - zmasowany rajd "Parszywej Trzynastki" jak nazywaliśmy naszą piechotę zmechanizowaną. Bo na stanie mieli trzynaście wozów pancernych, ale już nie - teraz dwa wraki smętnie dopalają się na polu, wśród zrujnowanych budynków Państwowego Kombinatu Zbożowego...

Guiletta mówiła i mówiła, ale słyszałem ją coraz słabiej. Środki przeciwbólowe i zmęczenie wepchnęły mnie w błogi sen. Co przyniesie jutro? Jaka będzie następna misja?

KONIEC

System zniszczeń GT5 - diabeł tkwi w szczegółach!

2010-12-18T16:50:00.000+01:00

Dużo dziwnej i złej prasy dostało ostatnio Gran Turismo 5 (już o filmie porównującym AI w GT5 i w Forza Motorsport 3 nie wspomnę, poza tym, że okazał on się oszustwem mającym przedstawić GT5 w złym świetle). Powstało przeświadczenie, że miał być system zniszczeń a go nie ma.

Z tego co później się dowiedziałem - system zniszczeń w GT5 jest pojawia się stopniowo, z levelu na level by po 40tym poziomie już w pełni odzwierciedlać rzeczywistość (czyli przygrzanie w bandę równa się kasacji pojazdu).

Jakież było moje zdziwienie, gdy będąc na ledwie 13tym poziomie odpaliłem sobie guick race zamiarem zrobienia paru fotek Mitsubishi Lancerowi na szutrowej drodze, gdzieś w Toscanii, późnym wieczorem i odkryłem, że auto jakim rozpocząłem wyścig nie było już tym samym autem po jego zakończeniu!

Rajd przejechałem, wygrałem i wziąłem się za przeglądanie powtórki. I oto co zobaczyłem: subtelne brudzenie się i uszkadzanie pojazdu, co w czasie jazdy, z widoku zza kierownicy było nie do zauważenia! I to nie tylko mojego, ale i współrajdowników również.

(wszystkie zdjęcia są w pełnym HD 1920x1080):

Oto nówka sztuka - rajd się rozpoczął! Lancer to model Premium i na niego składa się pół miliona polygonów (co z resztą widać - ten grill wymiata!)

I z drugiej strony - Lancer jest piękny i czysty. Niezły skok przy okazji.

Skyline to model Standard (on nie będzie się niszczył i brudził). Lancer jeszcze w nic nie przygrzmocił (zwróćcie uwagę na szczeliny w karoserii przy świetle z prawej - są bez skazy... jeszcze)

I zaczyna się. Smugi brudu (przed tylnym kołem i pod lusterkiem i na masce) oraz pierwsze małe uszkodzenia (te czarne trójkąty) - przy lewym świetle oraz na masce. Sam zderzak - w porządku, bo uderzyłem lekko w inną brykę.

A z drugiej strony... zderzak wisi. O jakiś centymetr. Poza tym - brudu coraz więcej.

Tył samochodu jeszcze w porządku, poza brudem na zderzaku za tylnym kołem.

Mazda RX-7 to również auto Premium. Smuga brudu od lewego przedniego koła aż do tylnego. Poza tym koleś ma bity zderzak z lewej strony. Mój Lancer jest tylko brudny (no i ma te dwa trójkątne uszkodzenia przy świetle)

NSX to też model Premium. Wgniecenia nad obu nadkolami oraz masce dają do myślenia. W Lancerze wyraźnie widać, że zderzak i maska nad lewym światłem przestały trzymać prostą linię i się "rozjechały" (co widać przy migaczu)

Drugie okrążenie trasy w Toscanii - zapada zmierzch to i inne światło. Jak widać, Lancer już trochę przeszedł. Zderzak odczepił się i z lewej strony i to sporo - zwis na dwa palce. Skyline wygląda jak z innej gry - strasznie płaski (niestety - modele Standard w GT4 miały ledwie 4 tysiące polygonów, w GT5 pewnie niewiele więcej)

Ta sama scena ale z innego ujęcia. Lancer zarobił w dupę, więc tylny zderzak się odczepił i wisi.

Niestety, rajd nie trwał tak długo by zgubić całkowicie zderzak, ale niewiele już brakuje.

Piękne zdjęcie. Zwróćcie uwagę na dolną krawędź bagażnika i zderzaka (szczególnie po prawej)

Koniec wyścigu. Brud i widać oponę przez szczelinę powstałą po odczepieniu się zderzaka!

Właśnie takie subtelne zabrudzenia i uszkodzenia wg mnie pokazują klasę tej gry. 5 lat pracy nie poszło na marne, mam nadzieję, że Polyphony Digital będzie dorzucać nowe bryczki w wersji premium by cieszyć oczy... takim właśnie rozkładem. Choć jak dla mnie, 200 modeli Premium jest wystarczające jak narazie.

Wrrrruuuummm!!!!!

Buick MacKane!

2010-12-11T18:46:00.000+01:00

Ten film nie jest pretekstem do zaprezentowania muzyki mentalnego dziecka Elvisa Presley'a i Jim'a Morrisona, tj. Glenn'a Danziga "Buick MacKane" ale wyraz mojego "opadu szczeny" którego doświadczyłem wczorajszym wieczorem.

W Gran Turismo 5 wlazłem w ligę zawodową i jest tam wyścig US muscle cars - tych najnowszych. I szybkich. Moja Corvette Stingray mimo podtunningowania do 560 KM nie dała rady (grałem na padzie - miał być to "szybki wyścig" i nie chciało mi się wyciągać kiery). Nie wiem dlaczego, prędkość max. tego samochodu wynosiła 220 km/h, skrzynia biegów 5 - na piątce dostawała zadyszki i taki Mustang z 2005 brał ją z palcem w rurze wydechowej.

moja Corvette Stingray w wyścigu 'classic supercars' (1920x1080 px)

Zdesperowany postanowiłem wziąść sprawdzić jeden z samochodów typu Standard, Buick Special '62, który fabrycznie ma 580 KM i założyłem, że powinien ciąć więcej niż 2 paczki. Kupno nowego muscle cara nie wchodziło w rachubę bo dieńgi się skończyły :(

Normalnie, wszystkie auta Standard sprzedaję z miejsca, bo nie lubię jeździć bez widoku z wnętrza (auta Standard mają widoki jedynie: ze zderzaka, z nad dachu i za pojazdem). Buick się ostał tylko dlatego, że gra nie pozwalała go sprzedać.

Najpierw sprawdziłem wyścig na Daytona, bez tuningu i... wygrałem o włos z Astone Martinem DB9, Porshe 911 GT3 i innymi superautami XXI wieku! Potem kaskę przeznaczyłem na lekki tuning, robiąc z Buicka monstrum o 716 KM mocy (teraz mam już 806 KM, ale ten filmik - drugie zwycięstwo, gdzie ofiarą pada m.in. nowe Bugatti Veyron bardzo mi się podoba).

I przy okazji - miałem pretekst by przedstawić Wam Danzig'a z utworem "Buick MacKane" :)

Miłego oglądania!

Auta!

2010-12-05T10:41:00.000+01:00

Włączając konsolę sprawdzam zawsze w co grają ludzie z mojej friendlisty. Średnio, z 10 osób dostępnych online, 5 z nich jeździ w Gran Turismo 5. Ja też!

Narazie dobijam do 10 levelu. Wyścigi w sekcji A-Spec wymiatają, aczkolwiek brakuje mi trochę eventów bez ograniczeń na konkretny markę czy model auta.

Zacząłem od Suzuki Swift Sport '07. Szybko przekonałem się, że tuning samochodu (naprawdę dużo, dużo opcji - obecnie suzi ma 196 KM) to podstawa, szczególnie jeśli lubi się dany model i chce się wycisnąć z niego maksimum możliwości. Druga rzecz - to stopniowe dostrajanie kierownicy (Logitech Driving Force GT) do tej gry i swojego stylu jazdy. Z początkowego podejścia "zero ulepszeń" doszedłem stopniowo do fazy "jazda z ulepszeniami jest efektywniejsza".

Czyli - tak, mam wspomaganie kierownicy, włączoną stabilizację toru jazdy i wychodzenie z poślizgu. Kierownica trochę hałasuje (szczególnie w nocy), poza tym chcę czerpać radość z jazdy, a nie umartwiać się, więc jest to na plus. I... dla mnie jeździ się dużo lepiej! Porównując to do realnej jazdy - lubię prędkość i pełną kontrolę, więc już w życiu nie wyłączę w samochodzie ASR (kontrola uślizgu tylnej osi) bo nie mam zamiaru owinąć się o bandę. A w GT5 błędy w postaci wjechania w trawę czy w bandę lub innego rajdowca kończą się utratą pozycji w wyścigu.

Tryb fotograficzny GT5 wymiata, ale wg mnie, trochę przesadzono z symulacją prawdziwego aparatu! Dobrze, że jest chociaż autofocus, bo jedyne co kojarzę to czas otwarcia migawki. Ta bejca, to mój obecny wózek, którego leciutko podtuningowałem do 336 KM i obniżyłem zawieszenie, dzięki czemu, na wąskich górskich odcinkach daję radę. Zdjęcia w 1920 x 1080 (poza Suzuki, bo tam jest 1600x1080).

Poza tym, każdy wyścig można sobie "nagrać" i później oglądać, wycinając fragmenty wyścigu w postaci smakowitych fotografii.

Co mnie niesamowicie wkurza w GT5? To nie osławione 800 aut standard (wszystkie powyżej to premium - max. detali, włącznie z wnętrzem! Auta 'standard' to epoka PS2). To głupie i kompletnie dla mnie niezrozumiałe "licencje". Chodzi o serię ćwiczeń z precyzyjnej jazdy z wyśrubowanymi czasami, np. rozpędź auto i zatrzymaj je po 200 m nie przekraczając linii (i mieszcząc się w czasie).

Osobiście, nie widzę w tym sensu. Chcę się ścigać, a ewentualną precyzję reguluje regulamin danego wyścigu i zwyczajna chęć zwycięstwa :) Oczywiście licencje zacząłem robić i zdobywam raz za razem brązowe pucharki (i raz na 8-10 wyścigów wpadnie srebro), ale robię to tylko wtedy gdy mam parę minutek na grę i nie chcę wyciągać kierownicy. I tylko po to by podbić level.

Z inkszych głupotek - pierwsze wyzwanie na torze testowym Top Gear to wyścig VW busami rocznik '68... WTF?? Gorszej bryki nie było?

Od strony społecznościowej - zaintrygowała mnie opcja "udostępniania aut" znajomym. Wystawiłem więc dwie bryczki i są one dostępne w moim profilu w GT5, więc jeśli ktoś chętny ... zapraszam!

Niemniej... GT5 ma to coś, co ciągnie do grania i odczuwam efekt "jeszcze jeden wyścig". Dziś mam zamiar jechać dalej (i strzelę fotkę mojego "autorskiego" montażu kierownicy na fotelu z Ikei - wreszcie jest wygodnie, przez co o 1 am nie chce mi się iść spać).

Siedmioletni animator

2010-11-21T19:24:00.000+01:00

Moje dziecko (prawie 7 lat) zaskoczyło mnie przy śniadaniu tekstem: "tata! Chcesz zobaczyć filmiki z lego jakie zrobiłem bez użycia rąk?". No i mi pokazał. Zatkało mnie:

Pytam się - jak on to zrobił. Odpowiedział, że tak jak na youtubie i że ja mu kiedyś powiedziałem. A on po prostu kręcił krótkie sekwencje.

Przy okazji, pochwalił się jakimś super skomplikowanym poziomem w Little Big Planet. W sobotę stwierdziłem, że uwiecznię to jak on tworzy poziomy, no i coś pokażę z tego co już zrobił niedawno.

Wybaczcie surową jakość obrazu - kręciłem z ręki:

(muzyka - z Little Big Planet!)

A kij z tym, nawalam w BO

2010-11-13T11:58:00.001+01:00

Złamałem się. To był impuls. A poza tym, ładnie się prezentuje z moją CZ75 :)

Call Of Duty: Black Ops pod względem graficznym wygląda jak kupa i wogóle się nie umywa do Medal Of Honor. Mam wrażenie, że jest gorzej niż w Modern Warfare 2, ale...

Pograłem wczoraj ostro. W Zork'a i Dead Ops Agent czy jak tam ta gierka się nazywa. Obie są dostępne z głównego menu Black Ops (trzeba się uwolnić z krzesła (szybko L2 i R2) i pochodzić sobie znajdując komputer, wpisać Zork lub DOA). W Zorku zrobiłem 3 kroki (gra tekstowa z 1980), w DOA dotarłem do 5tego poziomu.

Ok, na poważnie. Pograłem wczoraj ostro. W multi oczywiście, zaczynając od meczu z botami (fajny patent, bierze ksywy botów z friend listy, więc ma się wrażenie, że gra się z kumplami :D). A potem real action.

W COD'ach tryb hardcore odblokowuje się po osiągnięciu odpowiedniego levelu (tu 19), więc leciałem po kolei. I kurde... daje to radę! Szybko, poza TDM i DM, odblokowuje się moje ulubione Domination. Przy okazji zauważyłem, że skill "multi FPS" poprawił mi się generalnie, bo sumarycznie, mam jakieś k/d= 0.8:1, więc nie tylko w MoH mi tak fajnie idzie, ale w ADHD też się znajduję.

Po jakimś czasie przestaję zauważać słabości grafiki czy wąskość map i skupiam się na graniu. Nie... nie rządzę, tradycyjnie okupuję dolną lub środkową część listy, ale mi to zupełnie nie przeszkadza bo gra się po prostu zajebiście!

Zapadłem na syndrom "jeszcze jednego meczu" i nie mogę się doczekać kolejnego wieczora. Tym bardziej, że kumpel dogibał się już do 34 levelu (na PC), a kumpela pewnie już wczoraj też dawno ponad 20tką orbituje (też PC).

Pod względem broni - jeszcze nie odblokowałem CZ75, za to daję radę z klasycznym M16 i M1911. CZ75 jest moim celem oraz muszę spróbować PM63 RAK (aczkolwiek to pistolet maszynowy i nie wiem czy się w tym znajdę, bo próbowałem MP5 i mi nie szło. Zdecydowanie wolę karabiny szturmowe jako broń bardziej uniwersalną). Gram z kolimatorem, granatem, granatem fosforowym i zagłuszaczem pozycji.

Bitewniaki: galeria 6 nowych figurek

2010-11-12T11:28:00.000+01:00

W weekend "Day of the Dead" strzeliłem te 6 nowych figurek i teraz są już skończone:

I w szczegółach (cyrki miałem z robieniem zdjęć, ale teraz w 90% już jestem zadowolony z rezultatów, choć 3/4 zdjęć było do skasowania ;-)).

Poniżej, granatnik oraz strzelec z Raven:

Tu, eskortują panią ze S.V.E.R:

A tu trochę za dużo światła :(, ale za to elementy scenerii w wersji "prawie skończonej"):

Strzelec(-zka?) ze S.V.E.R. (sceneria budowana głównie w oparciu o spienione PCV, których arkusze są tanie jak barszcz w castoramie, a cięcie i klejenie (SuperGlue) - natychmiastowe):

I najlepsza strona pani strzelczyni ;-)

Strzelec z Valor w kamuflarzu leśnym (taki mam plan - wszystkich Valorów w zieleniach, dorzucę im jeszcze 10tkę Catachanów, bo pasują idealnie):

Notabene, ten koleś miał kiedyś brązową zbroję i hełm, ale głupio wyglądał, więc ujednoliciłem...

...wygląd, tak, aby każdy z Valorczyków miał zbroję w jednym kolorze, a mundury to już różne wersje (wiem, na okularach brakuje ciutek białego by dać "odbicie"):

(poniższe zdjęcie jakoś ominąłem i nie zrobiłem lepszego ;/)

A ten koleś to ciężkozbrojny Raven (mundury Ravenów to styl "zimowy" (szaro-niebieski) i czarny (na siły specjalne)). Wiem, nie wyszedł mi hełm, ale poprawiać już nie będę:

Co w planach? Dokończenie tej czeredy, która była na zdjęciach w różnych stadiach pomalowania (WIP). SVER - mam część zdublowanych figurek, więc dostanie też mundury letnie (konkretnie - brunatno-zielone).

Dalej - czeka kilka figurek do Ravenów (czarni) - jeszcze nie posklejani. No i te 10 figurek Catachanów, którzy są jeszcze w sklepie.

Narazie, wszystko ląduje w mini-wystawce i zdobi ścianę w przedpokoju :D